ΜΗΝΥΜΑ για τις αγιες ημερες των Παθων

Πόσο γνώριμος, αλλά συνάμα πόσο ιδιαίτερος και μοναδικός είναι ο ήχος της καμπάνας από την εκκλησία...
Τέτοια ώρα, κάθε απόγευμα Μεγάλης Εβδομάδας, σούρουπο και λίγο πριν βραδιάσει, ένας ήχος αργός και σταθερός, έρχεται να ταράξει την ηρεμία της ανθοστόλιστη πλατείας του χωριού και των μυρωδάτων και ευωδιαστων κήπων.. Καλεί καθένα και καθεμία, όχι απαραίτητα να δηλώσει παρόν και παρούσα στο χώρο της εκκλησίας. Απευθύνει όμως ένα κάλεσμα..που στην ψυχή καθενός ηχεί διαφορετικά. Ενεργοποιεί μια αίσθηση ταύτισης.Τα Θεια Πάθη με τα δικά του.... Με όσα παλεύει να σηκώσει καθημερινά και με όσα συνθέτουν το προσωπικό του Σταυρό. Έναν Σταυρό βαρυ, τόσο που δεν αντέχει να τον σηκώσει και στην προσωπική του διαδρομή συχνά γονατίζει.. Όπως ο Χριστός. Aκριβως όπως Εκείνος..Ζητά βοήθεια, αλλά είναι πρόσκαιρη. Και οι πληγές ματώνουν στο διάβα του. Αλλά όσο κι κάποιος τις σκουπίσει, η πληγή πονά. Γιατί ο Σταυρός μας ανήκει..Γιατί καθένας κουβαλά τον δικό του. Γιατί οι πληγές είναι ολοδικιες μας. Ο ήχος εκείνος της καμπάνας λοιπόν μας λέει ότι μπορούμε κι εμείς να τον σηκώσουμε και να αντέχουμε τις πληγές. ΚΑΙ βέβαια να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποια στιγμή με πίστη και υπομονή θα καταφέρουμε να σηκώσουμε τον Σταυρό και να επουλώσουμε τις πληγές...
Και τότε ο αργός ήχος της καμπάνας θα γίνει γρήγορος και εκκωφαντικός... Για αυτή τη προσμονή και την Ανάσταση, αξίζει στον καθένα η Μεγάλη του Εβδομάδα, οι πληγές και ο βαρύς Σταυρός. Καλή προσωπική Μεγάλη Εβδομάδα... Καλή Προσωπική Ανάσταση..
Νικολεττα Μπουρνόβα, Δικηγόρος του ΔΣΛ
Share on Google Plus

About femalevoice.gr

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου