ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΝΔΡΕΟΥ


-Χριστίνα Ανδρέου καλωσόρισες στο σαλόνι των συνεντεύξεων του Femalevoice.gr. Ποιο είναι  το  επαγγελματικό σου όνειρο που κατάφερες να αγγίξεις;

Από το 2007 που ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο μόνο καλά έχω να θυμάμαι. Η
γνωριμία μου με τον μέντορα μου, και τον άνθρωπο που με μύησε στην μαγεία του θεάτρου με
έκανε να αγαπήσω την σκηνή και να ανακαλύψω τον εαυτό μου. Μιλάω φυσικά για τον
αείμνηστο Ανδρέα Τσατσαρή, τον πρωταγωνιστή του Λαρισινού θεάτρου και των καρδιών
όλων όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.  Φέτος λοιπόν έχω την τιμή να ηγούμαι της
νεοσύστατης θεατρικής ομάδας του Φροντιστηριακού Οργανισμού «Κέντρον» κι ευχαριστώ
θερμά τους υπεύθυνους που μου έκαναν την πρόταση και μου έδειξαν εμπιστοσύνη στην
προετοιμασία και την σκηνοθεσία της παράστασης «Αυτός ο Δον Ζουάν» που θα ανέβει στο
αμφιθέατρο του 6ου Γενικού Λυκείου στη Νεάπολη στις 22 Απριλίου.

-Τι σημαίνει για εσένα το θέατρο;

Το θέατρο για μένα είναι ένας είδος ψυχοθεραπείας, όπως έλεγε και ο Κάρολος Κουν «κάνουμε
θέατρο για την ψυχή μας. Μόνος ο καθένας είναι ανήμπορος, μα μαζί ίσως και κάτι να
μπορέσουμε να κάνουμε. Το θέατρο ως μορφή Τέχνης, δίνει την δυνατότητα να συνδεθούμε,
να συγκινηθούμε, ν’ αγγίξουμε ο ένας τον άλλον, να νιώσουμε μαζί μια αλήθεια. Για αυτό
διαλέξαμε το θέατρο σαν μορφή εκδήλωσης του ψυχικού μας κόσμου.»
Όταν ο ηθοποιός δημιουργεί ένα χαρακτήρα, επιτρέπει στο σώμα και στα συναισθήματα του
να εκφράζονται, ανακαλύπτει στοιχεία της δικής του προσωπικότητας, αποκτώντας έτσι
περισσότερη αυτογνωσία και συναισθηματική υποστήριξη στην καθημερινότητά του και
καλύτερη ψυχολογική και ενεργειακή διάθεση.

-Ο ηθοποιός  πόσο μπορεί να επηρεάσει το κοινό του ιδεολογικά; κατά πόσο μπορεί να στείλει κοινωνικά μηνύματα;

Μεγάλο μέρος της ζωής των ανθρώπων αφιερώνεται στην αμοιβαία ανταλλαγή σκέψεων,
ιδεών, επιθυμιών, συναισθημάτων και άλλων πληροφοριών. Το θέατρο που κατεξοχήν είναι
ένα μέσο αγωγής και παιδείας του κοινού μπορεί να στείλει κοινωνικά μηνύματα αλλά ο ρόλος
είναι αυτός που θα επηρεάσει το κοινό και όχι ο ηθοποιός, άρα το εκάστοτε θεατρικό έργο που
θα επιλέξει μια σκηνή να ανεβάσει.
 


-Που εμφανίζεσαι; Συντελεστές και θέμα του έργου

Φέτος συμμετέχω στην παράσταση της Ερασιτεχνικής Σκηνής “Ανδρέας Τσατσαρής”, «Ρωμαίος και Ιουλιέτα…η επόμενη μέρα» η οποία ολοκληρώνει τον κύκλο της αύριο.Πρόκειται για μια παρωδία του κλασσικού, γνωστού σε όλους μας μύθου, που έχει γραφτεί από τους Αλέξανδρο Ντερπούλη και Σίλα Σεραφείμ σε σκηνοθεσία της Πόπης Πελτεκοπούλου. Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει αναλάβει ο Άκυς Μητσούλης. Παράλληλα συμμετέχω και στην παιδική παράσταση του Μικρού Θεάτρου Λάρισας «Ο Λαγός και η Χελώνα…μύθοι του Αισώπου» σε κείμενο και σκηνοθεσία του Γιώργου Πούλη, η οποία θα παίζεται μέχρι και την Κυριακή 24 Απριλίου.

-Ερασιτέχνης ηθοποιός; Ποια τα προβλήματα  που αντιμετωπίζει;

Ερασιτέχνες ηθοποιοί που για μεγάλο χρονικό διάστημα και ενώ είναι δύσκολο να βρεθούν, πρέπει να συντονιστούν σε μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα για να κάνουν τις πρόβες,
προσπαθούν ο καθένας για το δικό του λόγο να τα καταφέρουν. Μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα μπορεί να αποτελείται από ανθρώπους διαφορετικής ηλικίας, διάφορων
επαγγελμάτων, με ποικίλες υποχρεώσεις και ιδιοσυγκρασίες και μόνο ένα κοινό στοιχείο που τους ενώνει. Την αγάπη τους για το θέατρο. Αυτή η αγάπη λοιπόν ξεπερνά όλες τις εντάσεις που μπορεί να δημιουργηθούν κατά το στήσιμο μιας παράστασης και γίνεται ο συνδετικός κρίκος για την επιτυχία μιας συλλογικής δουλειάς.



-Τι σε μάγεψε στο παιδικό θέατρο και ασχολήθηκες μαζί του;

Πάντοτε είχα καλή σχέση με τα παιδιά και τα παιδιά μαζί μου. Αρχικά ξεκίνησα το 2010 με το
κουκλοθέατρο ως κουκλοπαίκτρια στο Δημοτικό κουκλοθίασο Τιριτόμπα, όπου για τέσσερα
χρόνια, έζησα αξέχαστες στιγμές με εκατοντάδες παραστάσεις για σχολεία, νηπιαγωγεία,
παιδικούς σταθμούς αλλά και παραστάσεις σε γειτονιές και χωριά της Λάρισας. Μάλιστα
απέκτησα μικρούς θαυμαστές που μέχρι σήμερα διατηρώ επαφές παρόλο που δεν είναι πλέον
τόσο μικροί. Η ενέργεια που εισέπραττα από τους μικρούς θεατές δεν συγκρινόταν με τίποτα
γιατί τα παιδιά μας θυμίζουν τη χαρά και την αθωότητα της ζωής. Τα παιδιά είναι ειλικρινή και
αυθόρμητα. Αν περνάνε καλά θα το δείξουν, αν βαρεθούν πάλι θα το δείξουν. Αργότερα
συνέχισα με το παιδικό θέατρο με διάφορες παιδικές παραστάσεις και φέτος όταν προέκυψε η
πρόταση από το Μικρό Θέατρο να συμμετέχω σε επαγγελματική παιδική παράσταση, ήταν κάτι
που με ενθουσίασε πριν ακόμη ξεκινήσω, και χαίρομαι ιδιαίτερα που είμαι εκεί.

-Η Λάρισα είναι ένα καλό θεατρικό κοινό;
Οι Λαρισαίοι φημίζονται ως θεατρόφιλοι σε σχέση με τους κατοίκους άλλων επαρχιακών
πόλεων και το αποδεικνύουν έμπρακτα καθώς παρευρίσκονται σε πληθώρα παραστάσεων που
παίζονται στην πόλη μας αλλά και σε παραστάσεις που έρχονται από περιοδεύοντες θιάσους.
Για αυτό λοιπόν τους θεωρώ εκπαιδευμένους ως κοινό και με ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα.

-Πρόβα ή παράσταση; Καμαρίνι ή σκηνή;
Από όλα αυτά τα στάδια χρειάζεται να περάσει κανείς για να ανεβάσει ένα έργο και όλα έχουν
την χάρη τους. Οι πρόβες χτίζουν τον ρόλο και ενώνουν μια ομάδα και η παράσταση
αναδεικνύει το χτίσιμο αυτό και το δέσιμο της ομάδας. Τα καμαρίνια είναι χώρος
αυτοσυγκέντρωσης και χαλάρωσης λίγο πριν βγεις στη σκηνή, και όπως λέει και ο Σαίξπηρ
"όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή".

*Συνέντευξη της Χριστίνας Ανδρέου στην εκδότρια του Femalevoice.gr, Μαριέττα Λάμπρου και στη συνεργάτιδα Βασιλική Παπαθανασίου.
Share on Google Plus

About femalevoice.gr

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου