Ιωάννα Γκανέτσα: «Στη ζωη ολα πρεπει να γινονται ωραια, ακομη και η αλητεια»

Πνεύμα  ανήσυχο και συναισθηματικό .Κάθε σκέψη, όνειρο ,ελπίδα τα μετουσιώνει σε λέξεις από τα εφηβικά της, ακόμη χρόνια . Τα λόγια της σε ταξιδεύουν , σε μαγεύουν . Κάθε ιστορία της ειναι και ένα ταξίδι στο παρελθόν , στο παρόν και σίγουρα στο μέλλον . Σκορπάει λέξεις και γεμίζει τις ψυχές των αναγνωστών της με έρωτα και αγάπη. Τις ψυχές όλων αυτών ,που βλέπουν στα γραφόμενά της κάτι δικό τους.
      Αυτή ,λοιπόν , την μικρή μάγισσα του λόγου την Ιωάννα Γκανέτσα έχω την τιμή να σας γνωρίσω μέσα από την παρούσα συνέντευξη . .Απολαύστε την
 -Ο Λειβαδίτης λέει "γράφω για εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάζουν". Εσύ γιατί γράφεις; Ποια είναι η βαθύτερη ανάγκη σου που σε ωθεί στη συγγραφή;
-Ανέκαθεν με μάγευε η δύναμη των λέξεων. Αρχικά ως αναγνώστρια και αργότερα ως μικρή “συγγραφέα”, όταν έφηβη ακόμα άφηνα τις σκέψεις, τους προβληματισμούς και τα συναισθήματα μου να βρουν διέξοδο και να εκφραστούν μέσω των λέξεων. Από τότε, βέβαια, η άγουρη ανάγκη για έκφραση έγινε έντονη επιθυμία να δημιουργώ στους ανθρώπους σκέψεις και συναισθήματα, να είναι οι λέξεις μου η αιτία που θα συγκινηθούν, θα γελάσουν, θα βιώσουν, θα νοσταλγήσουν. Συνειδητά, πια, γράφω γιατί νιώθω πως έχω κάτι να πω. Γράφω γιατί θέλω να προκαλώ συναισθήματα.


-Από που παίρνεις ερεθίσματα; Έχεις φαντασία; Παρατηρείς τα πάντα γύρω σου;
-Κάθε μικρή ή μεγάλη στιγμή είναι για μένα πνευματική ή συναισθηματική τροφή. Είναι, νομίζω, στη μοίρα των περισσοτέρων –αν όχι όλων- των ανθρώπων που ασχολούνται με τις Τέχνες να βιώνουν τα πάντα πιο έντονα. Μια συζήτηση, μια εικόνα, μια φράση, μια μελωδία, καθετί μπορεί να αποτελέσει ερέθισμα για να ξεκινήσει ένα παιχνίδι με τις λέξεις που θα καταλήξει με τη βοήθεια της φαντασίας να γίνει κείμενο.


-Πόσο αυτοβιογραφικά είναι αυτά που γράφεις;  Καταθέτεις την ψυχή σου;
-Όποιος γράφει με ψυχή, πάντα καταθέτει ένα κομμάτι της σε οτιδήποτε γράφει, μικρό ή μεγάλο. Νιώθω πως υπάρχω σε καθετί που γράφω, όχι φυσικά πάντα στον ίδιο βαθμό, αλλά είμαι εκεί, σε μια ανάσα, μια παύση, μια λέξη, ένα συναίσθημα. Η ζωή πάντα δανείζει στοιχεία στη μυθοπλασία και η μυθοπλασία τελειοποιεί ό,τι η ατελής φύση μας αφήνει μισό.

-Διαβάζεις λογοτεχνικά βιβλία; Ποιος ο αγαπημένος σου συγγραφέας;
-Όποιος αγαπά τις λέξεις και τη συγγραφή πρώτα διαβάζει πολύ κι έπειτα γράφει, επίσης πολύ. Προσπαθώντας με το πέρασμα των χρόνων να αποκτήσω μια σφαιρική εικόνα της λογοτεχνίας ανά εποχή, διαβάζω έργα από διάφορους συγγραφείς ιδιαίτερα πιο κλασικούς, δίχως να δείχνω προτίμηση σε κάποιον συγκεκριμένο. Αυτή την περίοδο, διαβάζω επίσης δοκίμια πάνω στο θέμα του έρωτα, μιας και είναι πάντα αγαπημένο θέμα γραφής και θέλω να γνωρίζω -όσα καλύτερα μπορώ- όλες τις παραμέτρους των θεμάτων με τα οποία καταπιάνομαι.


- Αν ένας εκδοτικός οίκος σου ζητούσε να γράψεις κατά παραγγελία θα το έκανες;
-Κατά καιρούς έχω γράψει “κατά παραγγελία” θέματα που μου έχουν ζητήσει αναγνώστες αλλά τα όσα μου εκμυστηρεύτηκαν ήταν ούτως ή άλλως από μόνα τους τροφή, ώστε να αρχίσουν οι ιστορίες τους να γίνονται κείμενα και συναισθήματα. Ωστόσο, τη συγγραφή δεν την αντιμετωπίζω ως επάγγελμα, δεν θα μπορούσα άλλωστε, μιας και οι ρυθμοί της καθημερινότητας μιας εργαζόμενης μητέρας, συζύγου και πάνω απ’ όλα ανθρώπου που προσπαθεί να χωρέσει πολλά πράγματα σε μια μόνο ζωή, δεν αφήνουν προς το παρόν περιθώρια πλήρους αφοσίωσης. Προτιμώ, λοιπόν, αυτή την περίοδο τουλάχιστον, να δηλώνω ταπεινή εραστής της συγγραφής και της λογοτεχνίας, να συναντιόμαστε δηλαδή όποτε μας κάνει κέφι, και όχι επίσημη σύζυγος, με όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από μια τέτοια σχέση.

-«Ο έρωτας δε θέλει τίτλο»ένα απόσπασμα του βιβλίου σου που σε εκφράζει
«Η συμπεριφορά σου βρίσκει πάντα ένα τρόπο να έρχεται πίσω, γι’ αυτό το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να φέρεσαι στον έρωτα όμορφα.
Αν μη τι άλλο, οι όμορφοι έρωτες, όμορφα καίγονται».
Απόσπασμα από το κείμενο με τίτλο “Κάθε έρωτας έχει το φινάλε που του αξίζει”.

-Τι είναι έρωτας για σένα;
Η ζωή είναι έρωτας και ο έρωτας είναι ζωή. Η μοίρα του αληθινού έρωτα είναι να είναι πάντα δυνατός, σαρωτικός, απαιτητικός αλλά πάντα -με εξαίρεση ίσως τον ανεκπλήρωτο έρωτα ακριβώς επειδή δεν φθείρεται ποτέ- παροδικός και με ημερομηνία λήξης. Εξ’ αιτίας αυτής του της δυναμικής είναι επίσης συναίσθημα για τολμηρούς (είναι άλλωστε ο λόγος που το βιβλίου μου είναι αφιερωμένο “Σε όσους τολμούν”). Όσο φοβάσαι ή διστάζεις, τόσο εκείνος επιμένει να μη σου δίνεται ολοκληρωτικά. Κι αν κάτι πάντα προτρέπω τους αναγνώστες μέσα από τα κείμενα μου αυτό είναι να ζουν τις στιγμές τους στο έπακρο
-"Η θύμηση σου ένα μπάλωμα στο πέπλο της νύχτας από τα απρόσεκτα παιχνίδια ενός ανώριμου έρωτα". Ανεκπλήρωτος έρωτας… τελικά είναι κακό να εγκλωβιστείς κάποια στιγμή της ζωής σου σ έναν τέτοιο έρωτα;
-Το ανεκπλήρωτο είναι ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο στο έρωτα. Στην ουσία βαφτίζουμε ανεκπλήρωτο ό,τι δεν ζήσαμε όσο θα θέλαμε ή όπως θα θέλαμε. Όμως, πάντα υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Κι αυτή τη διαπίστωση την κάνεις όταν έχεις πάρεις τις αποστάσεις σου. Συνεπώς, είναι δύσκολο να μην περάσεις μια περίοδο γεμάτη αναπάντητα “γιατί” ελπίζοντας κάποια στιγμή να το ζήσεις. Δεν πρέπει όμως να εγκλωβίζεσαι στην αναμονή. Η ζωή δεν σταματά σ’ έναν έρωτα γιατί πάντα υπάρχει ο επόμενος. Τον έρωτα πρέπει να μάθεις να τον αφήνεις, είτε γιατί δεν θέλησε να κάνει τον κύκλο του είτε γιατί απλά τον έκλεισε. Την αγάπη, από την άλλη, πρέπει να ξέρεις να την κρατάς.
-Ένας αγαπημένος Αμερικανός ποιητής, ο Henry van Dyke, λέει πως “ο χρόνος είναι πολύ αργός για αυτούς που περιμένουν, πολύ γρήγορος γι αυτούς που φοβούνται, πολύ μακρύς για αυτούς που πονούν, πολύ σύντομος για αυτούς που διασκεδάζουν, αλλά για τους ερωτευμένους, ο χρόνος είναι αιώνιος" Εσύ πιστεύεις στην αιωνιότητα του έρωτα και των ερωτευμένων; Ή μήπως είναι μύθος;
Δεν υπάρχουν αιώνιοι έρωτες, μόνο αιώνιοι εραστές.

-Ποιος διαβάζει πρώτος τα γραπτά σου; Είσαι αμετακίνητη  σε ότι γράφεις ή  όχι;
-Αν πρόκειται για κείμενο μου σε κάποιο site, μόνο o αρχισυντάκτης λίγο πριν το δημοσιεύσει! Ειδικά με το thesssalonikiartsandculture.gr και τον υπεύθυνο του site Δημήτρη Συμεωνίδη υπάρχει πια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και μια εξαιρετική συνεργασία, όπου και οι δυο πλευρές δουλεύουμε πάντα για το καλύτερο αποτέλεσμα. Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο δεν είμαι αμετακίνητη, αντίθετα πάντα συζητάμε και προσέχουμε κάθε λεπτομέρεια προκειμένου να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό που τελικά δίνουμε στον αναγνώστη. Όσον αφορά το μυθιστόρημα που γραφώ, υπάρχουν ένα-δυο φίλοι και κυρίως γνώστες του αντικειμένου με τους οποίους μπορεί να συζητήσω κάποιους προβληματισμούς μου αλλά είμαι αρκετά σίγουρη για αυτό που θέλω να παραδώσω στο κοινό, δηλαδή ένα άρτιο από όλες τις απόψεις έργο, γεγονός που με  καθιστά με διαφορά την αυστηρότερη κριτή του εαυτού μου.


-Γράφεις με μολύβι ή σε υπολογιστή;
-Σημειώσεις με εμπνεύσεις της στιγμής μπορεί να κρατήσω με οτιδήποτε και οπουδήποτε. Τυχαίνει επίσης όταν είμαι κάπου όπου δεν έχω πρόσβαση σε υπολογιστή να γράφω αποσπάσματα σε τετράδια, βιβλία, αποδείξεις, οπουδήποτε δηλαδή, αλλά ο κύριος όγκος έργου δουλεύεται στην οθόνη και το πληκτρολόγιο για λόγους εξοικονόμησης χρόνου, μιας και εκ των πραγμάτων ό,τι γράφω πρέπει να καταλήξει σε υπολογιστή είτε για να σταλεί σε κάποιο site είτε για να ενσωματωθεί στο βιβλίο μου.

- Τι ήταν αυτό που περίμενες στη ζωή σου και δεν το πέτυχες ως σήμερα;
-Δεν περιμένω ποτέ τίποτα. Πάντα προσπαθώ για όσα θέλω να κατακτήσω.

 -Γράφεις για πολλά sites, πώς αισθάνεσαι όταν είναι τόσο δημοφιλής στον κόσμο;
-Παλιότερα έγραφα σε αρκετά, ναι. Τώρα πια νιώθω σπίτι μου το thessalonikiartsandculture.gr και απλώς δίνω κάποια κείμενα μου σε αγαπημένους φίλους όπως στο πάντα προσεγμένο anapnoes.gr και το planBE.gr, ένα καινούργιο περιοδικό ποικίλης ύλης, το οποίο διευθύνουν δυο εκπληκτικά Τρικαλινά κορίτσια, η Βάσω Χριστοδούλου και η Εύη Μπλατζώνη. Τα υπόλοιπα που βλέπεις να κυκλοφορούν είναι αναδημοσιεύσεις κειμένων μου, τα οποία δεν σου κρύβω πως πάντα χαίρομαι να βλέπω να ταξιδεύουν τόσο πολύ. Η αγάπη που λαμβάνω, σε καθημερινή σχεδόν βάση, είναι κίνητρο για να συνεχίσω. Είναι υπέροχο συναίσθημα να σου εκφράζουν οι αναγνώστες τα συναισθήματα τους, να ταυτίζονται με τα κείμενα σου, να σε νιώθουν κοντά τους επειδή μιλάς στα μέσα τους. Όλο αυτό είναι ένα μοναδικό ταξίδι.

- "Λένε πως όποιος δεν βιώνει τα πάθη του ζει σε μεσοβασίλεια  πότε μίσος πρίγκιπας και πότε μισός υπηρέτης". Εσύ βιώνεις τα πάθη σου;
-Το μεγαλύτερο πάθος μου είναι το πάθος για ζωή και αληθινές στιγμές. Αυτό φροντίζω να το βιώνω όσο καλύτερα μπορώ.


-Τα social media βοηθούν τους συγγραφείς;
-Η άμεση επαφή και η δυνατότητα προσέγγισης του αναγνώστη στο συγγραφέα και το αντίστροφο είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο και να αλληλεπιδράσουν. Προσωπικά, χαίρομαι κάθε φορά που οι λέξεις μου οδηγούν κάποιον αναγνώστη στην διαδικτυακή “πόρτα” μου. Εκείνος έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τα συγγραφικά μου βήματα και εγώ να αλιεύω αντιδράσεις και βαθμό ανταπόκρισης σε όσα γράφω.

- Όταν σε διαβάζω δίνεις την αίσθηση ότι "αλητεύεις ωραία στη ζωή." Είναι αλήθεια;
Στη ζωή όλα πρέπει να γίνονται ωραία, ακόμη και η αλητεία.

- Ποιες είναι οι αξίες σου;
-Ειλικρίνεια, Τιμιότητα και Σεβασμός σε όλους, ιδιαίτερα δε στον ίδιο μας τον εαυτό.

 -Λίγα λόγια  για σένα (χόμπι, ενδιαφέροντα, ασχολίες)
-Αν είναι κάτι που με χαρακτηρίζει, αυτό είναι πως απεχθάνομαι τη στασιμότητα. Θέλω πάντα να κάνω κάτι, να μη νιώθω πως φεύγει ο χρόνος της ζωής χωρίς να τον εκμεταλλεύομαι όσο καλύτερα μπορώ. Όταν δεν δουλεύω, ασχολούμαι κυρίως με την οικογένεια μου και την καθημερινότητα μας. Προσπαθώ πάντα να κρατώ λίγο χρόνο της ημέρας για μένα στον οποίο είτε γυμνάζομαι ενώ μυούμαι στην πολεμική τέχνη του kick boxing, (μιας και πιστεύω ακράδαντα στο αρχαίο ρητό «Νους υγιής, εν σώματι υγιεί»), είτε διαβάζω ή γράφω, ανάλογα τη διάθεση και τις αντοχές. Μεγάλη μου αδυναμία είναι οι ξένες γλώσσες (γνωρίζω ήδη τρεις) και τα ταξίδια, γι’ αυτό και ταξιδεύω όσο περισσότερο μπορώ, ιδιαίτερα στο εξωτερικό μιας και η διαφορετικές εικόνες και πολιτισμικές συνήθειες δίνουν άλλη οπτική στην αντίληψη του ατόμου για τον κόσμο.

 -Είσαι μητέρα 2 παιδιών. Νομίζεις πως η συμβολή  των γραμμάτων μπορεί να βοηθήσει  στην ανάπτυξη ενός τόπου;
-Σαφέστατα και χωρίς καμία αμφιβολία. Τα γράμματα, οι Τέχνες, οτιδήποτε μπορεί να μορφώσει τον άνθρωπο και να εκπαιδεύσει τον νου να σκέφτεται κριτικά βοηθά στην εξέλιξη τόσο του ατόμου όσο και του συνόλου. Αν κάτι έχει επιζήσει μέσα στους αιώνες, αυτό ήταν πάντα τα γράμματα. Άνθρωπος που δεν γνωρίζει γράμματα είναι άνθρωπος μισός.
-Επόμενο βήμα, γράφεις κάτι άλλο τώρα;
-Πάντα κάτι γράφω, είτε είναι κείμενα που δημοσιεύονται στα sites που συνεργάζομαι είτε για να ολοκληρώσω το πρώτο μου μυθιστόρημα, μιας και το βιβλίο μου «Ο έρωτας δε θέλει τίτλο» (εκδόσεις bookstars) είναι συλλογή λογοτεχνικών κειμένων με θέμα διάφορες εκφάνσεις του έρωτα και όχι μια ατόφια ιστορία από την αρχή ως το τέλος.
 -Πού μπορεί να βρει κάποιος το βιβλίο σου “ Ο έρωτας δε θέλει τίτλο”;
-Το βιβλίο μου είναι άμεσα διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία Παιδεία σε Λάρισα, Βόλο, Καρδίτσα και Ιωάννινα. Στην Αθήνα στο βιβλιοκαφέ Έναστρον, τα βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου  και το βιβλιοπωλείο του εκδοτικού οίκου Bookstars.  Επίσης, μέσω όλων τον sites πώλησης βιβλίων αλλά και του e-shop.gr, όπου αν επιλέξει κάποιος να το παραλάβει από κατάστημα τους δεν χρεώνεται καθόλου έξοδα αποστολής. Φυσικά, όποιος το ζητήσει από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο μπορεί να το έχει μέσα σε 1-2 μέρες.
-Πώς μπορεί κάποιος αναγνώστης να επικοινωνήσει μαζί σου;
-Τόσο η σελίδα του βιβλίου στο facebook, για την οποία είμαι πολύ περήφανη καθώς αριθμεί αρκετές χιλιάδες μέλη και την οποία ενημερώνω καθημερινά με δημοσιεύσεις μου, όσο και το προσωπικό μου προφίλ είναι στη διάθεση όσων αγαπούν τις λέξεις μου και θέλουν να αλληλεπιδρούν μαζί μου. Η αλήθεια όμως είναι πως έχω αναγνώστες σε όλα τα social media οπότε “αναγκαστικά” διαθέτω λογαριασμό σε σχεδόν όλα, οπότε αν πράγματι θέλει κάποιος να με βρει, είναι πολύ εύκολο.


 -Κλείνοντας πολλά κείμενα σου και αποσπάσματα αυτών έχουν αγαπηθεί από το κοινό και κυκλοφορούν πάρα πολύ στο διαδίκτυο. Δώσε μας ένα από τα αποσπάσματα του βιβλίου σου το οποίο είδες να κυκλοφορεί πολύ.
-Αυτό που είδα εγώ τουλάχιστον να ταξιδεύει, αν και όχι πάντα με το όνομα μου από κάτω,  σε σχεδόν όλα τα social media (γιατί είναι αδύνατο να τα παρακολουθώ τα πάντα-ευτυχώς έχω αναγνώστες που με αγαπούν και συχνά με ενημερώνουν! Κι εδώ είναι το σημείο που θέλω να σε ευχαριστήσω γιατί είσαι μια εξ’ αυτών) είναι από το κείμενο του βιβλίου με τίτλο “Είσαι ο χρόνος που δίνεις και ο χρόνος που παίρνεις” και είναι το εξής:
«Είσαι ο χρόνος που αφιέρωσες σε άλλους και ο χρόνος που άλλοι αφιέρωσαν σε σένα. Γι’ αυτό προσπάθησε να γίνεις γέλιο, τραγούδι, ποίημα ή βιβλίο. Να γίνεις μουσική, παιχνίδι ή ευτυχία, όνειρα, βόλτες και ξενύχτια. Να γίνεις ταξίδι, πάθος, πόθος ή επιθυμία. Γίνε στιγμές, γίνε συναίσθημα και φρόντισε να είσαι πάντα από εκείνα που έχουν αξία. Είναι ίσως ο μόνος τρόπος να πείσεις τον χρόνο να σου δώσει ζωή με στιγμές που αξίζουν”.

Φωτογραφίες βιβλίου :Chris Marnas
Φωτογραφίες Ιωάννας :Γιάννης Καραγιαννης
Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Για το femalevoice.gr 
Share on Google Plus

About femalevoice.gr

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου