ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΤΑΣ "η συγγραφη μ ακολουθει σαν ισκιος "

Ο Γιώργος Γιαντάς  έχει αφήσει το  δικό του αδιαμφισβήτητο και ποιοτικό στίγμα με το έργο του στο χώρο της λογοτεχνίας για αυτό η παρούσα συνέντευξη του στο femalevoice.gr, με τιμά πολύ. Τα βιβλία του «ως την τελευταία πνοή »»mindland»ο θίασος της Μαριάννας Μαλτε  «και το «Αύριο »έχουν αφήσει άριστες εντυπώσεις σε αναγνωστικό κοινό και κριτικούς. Με μεστή και λιτή γραφή μας χαρίζει βιβλία ξεχωριστά που αποτελούν γνήσια  λογοτεχνικά έργα.
Σας καλώ να διαβάσετε την συνέντευξη που μας παραχώρησε στο femalevoice.gr για να τον γνωρίσετε και εσείς καλύτερα.

Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στη Λέσβο. Πως θυμάστε την πόλη των παιδικών  σας χρόνων και πως την βλέπετε  σήμερα;

Η πόλη των παιδικών μου χρόνων παραμένει γεμάτη αναμνήσεις, μαθητικές αγωνίες, ξένοιαστες εικόνες. Παρατηρώ πως μετά από πολλά χρόνια ο τόπος διατηρεί την ίδια γοητεία, τη νησιώτικη του ομορφιά, ενώ εκείνο που διαφέρει έχει να κάνει με το μεγάλο αριθμό απουσιών, πολλούς γνωστούς και φίλου που για διάφορους λόγους ξενιτεύτηκαν. Είναι πολλά πρόσωπα της γενιάς μου που παρόλο που εγκατέλειψαν οριστικά το νησί, το νοσταλγούν και αναπολούν συχνά την ήρεμη και όμορφη ζωή σε αυτό. Σαφώς υπήρξε τα τελευταία χρόνια μεγάλος αριθμός προσφύγων που κατέφταναν από τα μικρασιατικά παράλια, προς το παρόν ωστόσο η κατάσταση φαίνεται κάπως ήρεμη.


Πώς μπήκε η συγγραφή  στη  ζωή  σας;

Ξεκίνησε αυθόρμητα, μια εποχή κατά την οποία έζησα σε ένα απομακρυσμένο ορεινό μέρος. Ήταν ένας ενστικτώδης τρόπος έκφρασης, που ξεκίνησε ως ανάγκη να εξωτερικεύσω στοιχεία κυρίως βιωματικού χαρακτήρα. Κάπως έτσι προέκυψαν οι πρώτες 200 σελίδες. Σταδιακά άρχισα να καλλιεργώ τη γραφή, τόσο από μεθοδολογική πλευρά, από υφολογικό χαρακτήρα αλλά και υπό το πρίσμα των σπουδών μου που περιλάμβαναν σχετικές προσεγγίσεις. Τα χρόνια που ακολούθησαν διαπίστωσα με βεβαιότητα πως η συγγραφή με ακολουθεί σαν ίσκιος, όχι σαν απλή διάθεση για δημιουργία, αλλά από μια εσωτερική ανάγκη που παραμένει αναλλοίωτη, έντονη και πηγαία. Γράφω από έντονη ανάγκη να το κάνω, είναι μια έκφραση που εκτείνεται διαρκώς ως τον εσωτερικό μου κόσμο.

Ποια είναι  η πηγή  της  έμπνευσης σας για το "αύριο "

Η πηγή της έμπνευσης θα μπορούσα να πω πως ήταν -έμμεσα- η ίδια η οικονομική κρίση, έστω και αν ακούγεται παράδοξο για το συγκεκριμένο βιβλίο. Παρατηρούσα πως η κατάσταση στην οποία βρεθήκαμε, υπερτόνισε σε ένα βαθμό τη σημασία του χρήματος. Όχι πως αυτό δε συνέβαινε πρωτύτερα, απλώς με τα προβλήματα που ανέκυψαν φαίνεται πως η εποχή μας δίνει όλη της τη βαρύτητα στην εξασφάλιση πλούτου. Έτσι σκέφτηκα μια ηρωίδα που να έχει επιλύσει το ζήτημα αυτό, η οποία πλέον βρίσκεται στο περιβάλλον μιας ζωής γεμάτης χλιδή. Είχα ολοκληρώσει το «ο Θίασος της Μαριάννας Μαλτέ» και ήθελα να απομακρυνθώ από τα ζοφερά χρόνια της κατοχής, προς κάτι πιο σύγχρονο, κάτι που τοποθέτησα λίγο πριν το ξέσπασμα της κρίσης του 2008.

Λίγα λόγια για το βιβλίο  (πλοκή ήρωες τόπος χρόνος)

Η πρωταγωνίστρια βιώνει μια υλιστική ζωή στην οποία φαίνεται να μη στερείται τίποτε. Ο σύζυγος της μπορεί και της παρέχει όλες τις ανέσεις, έτσι που δεν υπάρχει λόγος να την απασχολούν τα καθημερινά θέματα της εξασφάλισης του βιοπορισμού. Γρήγορα όμως αποκαλύπτεται πως πίσω από την επίπλαστη ευτυχία της υπάρχει ένα κενό, μια απουσία συναισθημάτων και ουσιαστικών ενδιαφερόντων. Ταυτόχρονα αναπτύσσονται κεφάλαια που αφορούν τη ζωή της κατά τα νεανικά τους χρόνια. Αποκαλύπτονται οι φιλοδοξίες της, η επιρροή της μητέρας και όσα εκείνη είχε ονειρευτεί να πραγματοποιήσουν τα παιδιά της. Η ιστορία εξελίσσεται στην πρωτεύουσα αλλά και στο νησί από όπου κατάγεται η πρωταγωνίστρια. Η πλοκή είναι τοποθετημένη χρονικά λίγο πριν τα χρόνια των μνημονίων, όταν τα σύννεφα συγκεντρώνονταν στον ορίζοντα.



Πάρα το νεαρό  της  ηλικίας  σας έχετε γράψει 4 βιβλία. Ποιο απ όλα ξεχωρίζετε; Ποιο αγαπάτε πιο πολυ; (εγώ το τελευταία πνοή )

Με κάθε ειλικρίνεια θα το πω, δεν έχω ξεχωριστή αδυναμία σε κανένα από τα τέσσερα. Διάφοροι φίλοι, μου εκμυστηρεύονται πως θεωρούν το «Ως την τελευταία πνοή» ως το καλύτερο, το πιο «δυνατό». Δεν κάνω μια ανάλογη σύγκριση κυρίως για έναν πολύ απλό λόγο: Είναι τέσσερα μυθιστορήματα διαφορετικά μεταξύ τους, τόσο θεματολογικά όσο και υφολογικά. Καθένα αποτέλεσε μια διαφορετική έμπνευση και γράφτηκε με ένα ξεχωριστό μεράκι. Ενδεχομένως, αν είχα εξακολουθήσει να γράφω λ.χ. για τη Μικρασιατική καταστροφή προεκτείνοντας στο προσφυγικό και τα σχετικά επακόλουθα, να σκεφτόμουν μια σχετική σύγκριση. Από τη δυστοπική «Mindland» ως το λεπτεπίλεπτο κόσμο της χλιδής του «Αύριο» προσπάθησα να δημιουργήσω διαφορετικούς «κόσμους» που όλοι τους είχαν την ίδια αξία και το ίδιο βάρος.

Ποια είναι  τα  χαρακτηριστικά  του καλού  αναγνώστη;

Κρίνοντας από τη δική μου αναγνωστική σκοπιά, βλέπω πως αναζητώ πάντοτε τίτλους που μπορεί να μην είναι στην επικαιρότητα, να μη διαφημίζονται ευρύτερα ή και να μην έχουν ακουστεί παρά ελάχιστα στη χώρα. Το τι ευχαριστεί τον καθένα είναι εντελώς προσωπική υπόθεση και γούστο, συνεπώς η απάντηση εδώ γίνεται εντελώς υποκειμενική. Με δεδομένη τη δυναμική του μάρκετινγκ και τον ανταγωνισμό, παίζει αναμφίβολα ρόλο η ορθή κρίση στην αναζήτηση και επιλογή άξιων λογοτεχνικών έργων. Φαίνεται να χρειάζεται μια «έρευνα» πριν από την αγορά κάθε βιβλίου. Το γεγονός πως η ζωή μας είναι περιορισμένη χρονικά και τα βιβλία πάρα πολλά, κάνει σημαντική αυτή την έρευνα ώστε να μην καταλήξουμε σε κάτι που θα αποτελεί χαμένο χρόνο.

Όταν γράφετε  αφήνετε κρυμμένα  μηνύματα  που οι αναγνώστες  πρέπει  να  βρουν;

Υπάρχουν σε όλα τα μυθιστορήματα μηνύματα που προσπαθώ να μεταφέρω, άλλοτε με τρόπο συγκεκαλυμμένο και άλλοτε πιο φανερά. Αυτός εξάλλου πιστεύω πως πρέπει να είναι και ένας στόχος στη λογοτεχνική δημιουργία, η πρόθεση να «έχεις κάτι να πεις» και αυτό το κάτι να αποδίδεται όμορφα προς τον αναγνώστη. Μηνύματα όπως η ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον ή προβληματισμό για τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό θέλησα να μεταφέρω γράφοντας τη «Mindland». Σε άλλες περιπτώσεις επεδίωξα μια πιο ουδέτερη θέση, όπως στην περίπτωση της Μικρασιατικής καταστροφής. Έχουν ειπωθεί τόσες ερμηνείες σχετικά με τους υπαίτιους ή το γιατί οι ελληνικές δυνάμεις έφτασαν σε σημεία όπου δεν υπήρχαν πλέον ελληνικοί πληθυσμοί. Συγκέντρωσα τον όγκο των στοιχείων, σχημάτισα μια εικόνα και θέλησα να αφηγηθώ την ιστορία του πρωταγωνιστή, αφήνοντας τα συμπεράσματα στην κρίση του αναγνώστη. Στο «Ο Θίασος της Μαριάννας Μαλτέ» έφτιαξα ένα περιβάλλον κατοχής, που θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την οικονομική κατοχή που διανύουμε σήμερα. Η πρωταγωνίστρια θέτει έμμεσα το ερώτημα: μπορεί να υπάρξει διέξοδος; Κάτι παρόμοιο δηλαδή με το τελευταίο βιβλίο, το «Αύριο». Σε αυτό πλέον υπάρχει μια αντεστραμμένη πραγματικότητα, οπού ναι, έχουν ικανοποιηθεί όλες οι υλικές ανάγκες, όμως τελικά προκύπτει ένα ερώτημα γύρω από το αν πλούτος επαρκεί για την ευτυχία. Με την ίδια συλλογιστική θα βρείτε διάφορα μηνύματα στα μυθιστορήματα μου.






Το σύγχρονο  ελληνικό  μυθιστόρημα η πολιτεία  το στηρίζει;

Θα ήθελα απλώς να πω πως η ελληνική λογοτεχνία έχει ανάγκη τη στήριξη της πολιτείας. Μολονότι ζούμε στα χρόνια της εικόνας, είναι καλό να αναλογιζόμαστε πως οι ιδέες, οι ιδέες των βιβλίων είναι εκείνες που μετράνε, ειδικά σε έναν τόπο που τις έχει τόσο ανάγκη, όπως και τα φρέσκα μυαλά.



Τα social  media  βοηθούν  τους συγγραφείς;

Φαίνεται πως μέχρι ένα βαθμό παίζουν κάποιο ρόλο, περισσότερο υπό την έννοια της ενημέρωσης για θέματα του βιβλίου, για εκδηλώσεις, για παρουσιάσεις. Από εκεί κι έπειτα δεν υποκαθιστούν την πραγματική επαφή με τον αναγνώστη, ενώ θα πρέπει να μη λησμονούμε πως υπάρχει μεγάλος αριθμός αναγνωστών που χρησιμοποιούν ελάχιστα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή και καθόλου.

Το μέλλον της συγγραφής στην Ελλάδα της κρίσης .

Αναμφίβολα η εποχή που διανύουμε είναι αποκαρδιωτική, πράγμα που ενισχύεται καθώς αυτή παρατείνεται χωρίς ορατά σημάδια βελτίωσης. Την ίδια στιγμή έρχονται στο νου οι περίφημοι δημιουργοί της γενιάς του ΄30, που κι εκείνοι βρέθηκαν κάτω από αντίστοιχες δυσχερείς περιόδους σε αυτόν τον τόπο. Φαίνεται πως η κρίση και κάθε κρίση, κοινωνική ή οικονομική, δεν επαρκεί για να κάμψει και να ματαιώσει τη γνήσια δημιουργία. Η ίδια κυοφορεί «εναύσματα» για δημιουργία και ουσιαστικά αποτελεί αιτία για απαισιόδοξες σκέψεις. Θεωρώ πως φιλότιμες και ποιοτικές προσπάθειες θα γίνονται, ανεξαρτήτως του αν θα υπάρχουν προβλήματα σαν αυτά που αντιμετωπίζουμε τα τελευταία χρόνια.

Ποιος διαβάζει πρώτος τα βιβλία  σας;

Η πρώτη αναγνώστρια είναι η σύζυγος μου, που με ψυχρή και κριτική ματιά ολοκληρώνει την παρθενική ανάγνωση των κειμένων. Είναι μια διαδικασία που πυροδοτεί καρποφόρες διαμάχες…

Έχετε πάει σε εκδοτικό οίκο και  σας είπαν να αλλάξετε το τέλος ή την πλοκή; Το δεχτήκατε;

Δεν έχει τύχει να ζητηθεί αλλαγή καθοριστικής σημασίας για ένα κείμενο. Έχει τύχει να προταθεί αλλαγή σε μεμονωμένα σημεία, όπως ένας όρος ή συγκεκριμένες φράσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά και γενικότερα, δεν είμαι αδιάλλακτος στο να μην «πειραχτεί» ούτε μία τελεία. Συνήθως τέτοια θέματα ανακύπτουν κατά την επιμέλεια του κειμένου και ανεπαίσθητες αλλαγές μπορεί να συζητηθούν με την επιμελήτρια μου, την κ. Σταυρούλα, με την οποία έχουμε αφιερώσει πολλές ώρες κατά τη διαδικασία αυτή. Η συμβολή της είναι καθοριστική και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προκειμένου να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο και δίχως σφάλματα αποτέλεσμα.

Επόμενη συγγραφική δουλειά;

Το τελευταίο διάστημα έχω ασχοληθεί σε έκταση με τα αίτια της οικονομικής φούσκας του 2008 και το ρόλο του χρηματοπιστωτικού τομέα σε αυτήν. Έχω δουλέψει πάνω σε ένα σχετικό μυθιστόρημα, το οποίο πέρα από τις πραγματικές συνθήκες που οδήγησαν στην κρίση, αποπειράται να καταδείξει τον καθοριστικό ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα και της ακόρεστης επιθυμίας για περισσότερο κέρδος. Η βιβλιογραφία ξεπέρασε τα ενενήντα βιβλία, ενώ μπορώ να πω πως πρόκειται για κάτι σχετικά ασυνήθιστο στο λογοτεχνικό μας χώρο, τόσο από πλευράς προσέγγισης όσο και από τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η ιστορία.

Με τι άλλο ασχολείστε  εκτός  από  την  συγγραφή; (εργασία  χόμπι  δραστηριότητες )

Όπως ανέφερα ήδη, πέρα από την ενασχόληση με τη γραφή, είμαι και αναγνώστης, έτσι κι εγώ λατρεύω την αναζήτηση καλών βιβλίων και την ηρεμία παράλληλα με την αναγνωστική απόλαυση. Ο ελεύθερος χρόνος μοιράζεται ανάμεσα σε διάβασμα, οικογενειακές υποχρεώσεις και συναντήσεις με φίλους.


Σας αφήνω τον επίλογο ..ένα μήνυμα  στους αναγνώστες του femalevoice.gr

Θα ήθελα να κλείσω με το ακόλουθο μήνυμα προς τους αγαπητούς αναγνώστες σας:
Η ζωή μας καθορίζεται πρωτίστως από τις επιλογές μας, συνεπώς αυτό που «επιβάλλουν» οι συνθήκες δεν επαρκεί για να προκαλέσει τη δυστυχία. Χρειαζόμαστε την αισιοδοξία και τη σύνεση, όχι μόνο για το δικό μας καλύτερο αύριο, αλλά και για το αύριο των παιδιών μας.

Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία

Και εμείς και σας ευχόμαστε πάντα δημιουργικός

Ο Γιώργος Γιαντάς κατάγεται από τη Μυτιλήνη της Λέσβου.
Από τις Εκδόσεις Λιβάνη έχουν κυκλοφορήσει τα μυθιστορήματά του Ως την Τελευταία Πνοή (2011), Mindland (2012), O Θίασος της Μαριάννας Μαλτέ (2014), Αύριο (2016).
Το προσωπικό του blog στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://giorgogianta.blogspot.gr/.

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου
Για το femalevoice.gr

Share on Google Plus

About Βασιλική Ευαγγέλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου