Νατάσα Γκουτζικιδου "η βροχη πανω στην πετρα είναι η Νατασα σ ολες τις εκφανσεις της "

Νατάσα Γκουτζικιδου

Είναι πολύ νέα ,γλυκιά και πολυγραφότατη συγγραφέας Η γραφή της μας παρασύρει  σε δρόμους που σίγουρα μας αγγίζουν και μας συγκινουν.Εχει την ευλογία του ταλέντου και τον ενθουσιασμό της  κατάκτησης .Την ευχαριστώ για τον χρόνο που μου διέθεσε και σας καλώ να την γνωρίσετε καλύτερα από την συνέντευξη που μας έδωσε στο femalevoice.gr

Αλήθεια   πως ήρθε η συγγραφή  στη ζωή σας;

Μου αρέσει αυτή η ερώτηση, πάντα μου άρεσε. Η συγγραφή λοιπόν ήρθε στη ζωή μου από σύμπτωση. Δεν είχα ονειρευτεί ποτέ τον εαυτό μου να γράφει βιβλία. Προέκυψε ένα καλοκαιρινό απόγευμα ραστώνης όταν καθισμένη μπροστά στον υπολογιστή άρχισα να γράφω. Το ερέθισμα ήταν ένα αγαπημένο λαϊκό τραγούδι που μιλάει για ένα τρένο κι έναν σιδηροδρομικό σταθμό. Όμως, στο δικό μου μυαλό το τραγούδι μιλούσε για το δικό μου τρένο και τον δικό μου σιδηροδρομικό σταθμό που βρίσκονται στην άκρη της Ελλάδας, στο ακριτικό Πύθιο Διδυμοτείχου. Κάπως έτσι, γεννήθηκε το πρώτο μου βιβλίο. Από εκεί και πέρα, ανακάλυψα ξαφνικά μια πτυχή της ζωής μου που αγνοούσα. Έκτοτε, γράφω ανελλιπώς. Όχι απαραίτητα βιβλία. Γράφω στο  blog μου, στον διαδικτυακό μου χώρο στο Facebook, μα κυρίως, στο μυαλό μου. Εκεί, κάνω μερικά από τα ωραιότερα ταξίδια μου.


Πόσο σημαντικό  είναι το εξώφυλλο  για ένα βιβλίο ;

Θα χρησιμοποιήσω για άλλη μία φορά μια φράση που μεταχειρίζομαι συχνά: ένα εξώφυλλο λέει τη μισή αλήθεια του βιβλίου. Θα με κάνει να κρατήσω στα χέρια μου ένα βιβλίο ή να μην το προσέξω.

Ξεκινάτε από τον τίτλο και σας οδηγεί στο περιεχόμενο  ή  το αντίθετο;

Δεν ακολουθώ ποτέ κάποιον κανόνα. Συνήθως, ο τίτλος μου προκύπτει κατά την πορεία της συγγραφής του βιβλίου και πρόκειται για μια φράση που ήχησε όμορφα σε μένα. Μου έχει συμβεί όμως να σκεφτώ μια πρόταση βλέποντας κάτι και με αφορμή αυτήν να γράψω βιβλίο.

Πόσο χρόνο  χρειάζεται  για να ολοκληρωθεί  ένα  βιβλίο;

Ο χρόνος εξαρτάται συνήθως από τη διάθεσή μου να γράψω. Κατά μέσον όρο χρειάζομαι πέντε με έξι μήνες. Δυστυχώς, ελάχιστοι συγγραφείς βιοποριζόμαστε από την ενασχόλησή μας με το βιβλίο. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε η διάθεση να γράψεις δεν είναι καθημερινή, ούτε και δεδομένη όταν η μέρα σου τρέχει με ρυθμούς που δεν ορίζεις.

Έχετε γράψει πολλά βιβλία πάρα το νεαρό της ηλικίας  σας ,ξεχωρίζετε κάποιο ιδιαίτερα και αν ναι για ποιο λογο;

Μπορεί το κάθε βιβλίο να είναι ξεχωριστό για εκείνον που τα γράφει αλλά εγώ ξεχωρίζω το ‘Θυμήσου πόσα μου χάρισες’ και τη ‘Βροχή πάνω στην πέτρα’. Το πρώτο γιατί γράφτηκε σε μια εποχή πολύ δύσκολη για μένα και με βοήθησε να βγω από εκείνην όταν διαβάζοντάς το σε μια δεύτερη ανάγνωση διαπίστωσα πόσο θλιμμένη έδειχνε η ηρωίδα μου. Αυτό με έκανε να αναλογιστώ ότι κάνω αντανάκλαση του δικού μου συναισθηματικού κόσμου στο βιβλίο. Δεν ήθελα να είμαι και να φαίνομαι θλιμμένη. Εκείνο το βράδυ πήρα μερικές σπουδαίες αποφάσεις για εμένα. Από την άλλην, η ‘Βροχή πάνω στην πέτρα’, δίχως να είναι αυτοβιογραφικό βιβλίο, ‘κλείνει’ μέσα του τη Νατάσα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της.

Πόσο δύσκολο  είναι  να μεταφέρετε  το  κοινό σας σε παραμυθένιο κόσμο στην Ελλάδα της κρίσης;

Πάντοτε είναι δύσκολο να μεταφέρεις αυτά που γράφεις στο αναγνωστικό κοινό, πόσο δε σε εποχές δύσκολες όπως αυτή που διανύουμε. Όμως, δεν θεωρώ ότι το κοινό μου δυσκολεύεται να ταυτιστεί κι αυτό γιατί δεν πιστεύω ότι γράφω για παραμυθένιους κόσμους. Μιλάω για κόσμους ρεαλιστικούς, δίχως γυάλινους ήρωες. Οι ήρωές μου είναι απλοί και καθημερινοί. Δεν είναι τέλειοι, ούτε καν αγγίζουν την τελειότητα. Είναι άνθρωποι με πληγές. Αυτό που ίσως κάνει το σύμπαν του εκάστοτε βιβλίου μου όμορφο είναι ότι στο τέλος, τροφοδοτώ πάντα την ελπίδα. Δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς ελπίδα, αυτό θα είναι το τέλος. Γι’ αυτό πάντοτε ένας από τους αγαπημένους μου μύθους ήταν κι αυτός της Πανδώρας.

Τελικά ποιο κοινό είναι πιο απαιτητικό οι ενήλικες ή τα παιδιά;

Το κοινό, είτε αφορά σε ενήλικές, είτε σε παιδιά, είναι εξίσου απαιτητικό. Αυτό που αλλάζει είναι η ευθύνη. Δεν είναι το ίδιο να απευθύνεσαι σε ένα παιδί και το ίδιο σε έναν ενήλικο. Το παιδί ακόμα διαμορφώνει τον χαρακτήρα του κι εσύ εκείνη τη δεδομένη στιγμή κατέχεις ρόλο προτύπου. Πρέπει να είσαι πολύ προσεχτικός στα μηνύματα που θα περάσεις στην ευαίσθητη παιδική ψυχή. Αντίθετα, ο ενήλικας είναι σε θέση να φιλτράρει το μήνυμα. Να επιλέξει τι θα κρατήσει και τι όχι.

Βροχή  πάνω στην πέτρα. .λίγα λόγια για το βιβλίο σου;

Η ‘Βροχή πάνω στην πέτρα’, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μάτι και είναι ένα βιβλίο που γράφτηκε ορμώμενο από το δικό μου ενδιαφέρον για την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα, για τη Μάχη της Κρήτης. Η υπόθεση του βιβλίου εξελίσσεται  κατά το ήμισυ σε ένα χωριό κάπου στα Χανιά και στο μεταπολεμικό Λονδίνο. Αφορά σε μια βεντέτα που γιγαντώνεται στα χρόνια του πολέμου και φέρνει στην επιφάνεια ένα μυστικό που θα ανατρέψει τις ζωές των ηρώων. Ενώ πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά στα χρόνια του πολέμου, εν τούτοις είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την αγάπη σε όλες τις μορφές της, τη μητρική, την ερωτική, τη φιλική. Θέλω να πιστεύω πως είναι ένα βιβλίο που επιτυγχάνει την Κάθαρση και τροφοδοτεί την ελπίδα στην ψυχή εκείνου που το διαβάζει.

Εκτός από την συγγραφή  με τι άλλο ασχολείστε;

Διατηρώ τη δική μου επιχείρηση, ένα αναγνωστήριο για παιδιά δημοτικού και παράλληλα, συμμετέχω στα κοινά της πόλης μου ούσα μέλος ενός συλλόγου που προσπαθεί να φέρει έναν άνεμο ελπίδας διοργανώνοντας μια σειρά από εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

Αγαπημένος συγγραφέας και βιβλίο.

Τώρα, μου βάζετε δύσκολα.  Υπάρχουν αρκετοί συγγραφείς που αγαπώ να διαβάζω, ανάμεσά τους πολλοί Έλληνες, φυσικά, αλλά δεν θα αναφέρω κάποιον. Θα σταθώ στο βιβλίο όμως. Το δικό μου αγαπημένο βιβλίο είναι το ‘Ψάχνοντας για κοχύλια’ της Ρόζαμουντ Πίλτσερ. Είναι εκείνο το βιβλίο που όταν άρχισα να γράφω εγώ το είχα διαρκώς στο μυαλό μου, σαν να με είχε σημαδέψει. Μέχρι σήμερα, το έχω διαβάσει τουλάχιστον δέκα πέντε φορές και κάθε φορά η αίσθηση πληρότητας που μου αφήνει είναι ίδια. Αυτό λέγεται μαγεία και είναι ίσως ο λόγος που δεν αναφέρομαι σε αγαπημένους συγγραφείς. Κάθε βιβλίο είναι μια αποκάλυψη, γι’ αυτό και δεν θεωρώ πως πρέπει να βάζουμε ταμπέλες.

Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;

Σε περίπου έναν μήνα πρόκειται να κυκλοφορήσει το νέο μου βιβλίο από τις εκδόσεις Μάτι. Είναι μια ιστορία που διαδραματίζεται στην ιδιαίτερη πατρίδα μου και περιμένω με ανυπομονησία. Στο μεταξύ, γράφεται ήδη το επόμενο.
Σας ευχαριστώ πολύ για τη θαυμάσια φιλοξενία!

Βασιλική  Ευαγγέλου  Παπαθανασίου

Για το femalevoice.gr


Share on Google Plus

About Βασιλική Ευαγγέλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου