Το "Μη μου λες αντιο" είναι ο απολυτος ερωτας ..Αναστασια Καλλιοντζη


Η συγγραφέας των Best seller" Μη μου λες αντίο " και "Εσχατοι καιροί"Αναστασία Καλλιοντζή στο femalevoice.gr.Μας μιλά για την οικονομική κρίση και για ότι αυτή  γέννησε στη Ελλάδα,μιας και σ αυτή αναφέρεται το βιβλίο της  "παράνοια"καθώς και για την επανέκδοση του "Μη μου λες αντίο".

-Αναστασία  Καλλιοντζή πως ήρθε η συγγραφή στη ζωή σας
;
Εντελώς ξαφνικά, και μάλλον απρόσμενα θα έλεγα. Ήταν μια βαθειά εσωτερική ανάγκη αυτοέκφρασης που κάποια στιγμή με κυρίευσε τόσο επιτακτικά, που ήταν αδύνατο  να μην εξωτερικευθεί. Μια μέρα, στο δικηγορικό μου γραφείο. Αντί να ξεκινήσω να γράφω μιαν εξώδικο-αυτόν τον σκοπό είχα όταν άνοιξα τον υπολογιστή μου-ξεχύθηκε κάτι άγνωστο, με έναν τρόπο που θυμίζει αυτόματη γραφή. Ήταν οι πρώτες αράδες του «Μη Μου Λες Αντίο». Έτος 1999.

-Το πρώτο σας βιβλίο, το «μη μου λες αντίο» το λάτρεψα εγώ και όλη η Ελλάδα. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό;

Είναι μια ιστορία ενός απόλυτου και καταλυτικού έρωτα, ανάμεσα σε μια χριστιανή φοιτήτρια και έναν μουσουλμάνο δάσκαλο στην πιο ερωτική πόλη του κόσμου, την Κομοτηνή. Μέσα από τις ζωές των ηρώων αναδεικνύονται πολλά θέματα: ο τρόπος ζωής των μουσουλμάνων της Κομοτηνής, οι προκαταλήψεις ένθεν κακείθεν, οι δυσκολίες που κουβαλάει από γεννησιμιού της μια σχέση που πάει κόντρα στα στερεότυπα και τις κοινωνικές συμβάσεις… κι όλ’ αυτά σ’ αυτή τη μαγική πόλη, σωστό καλειδοσκόπιο από χρώματα κι αρώματα, όπου εδώ και αιώνες συμβιώνουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Η Κομοτηνή είναι ένας τόπος που μένει αλησμόνητος στον επισκέπτη του. Μέσα απ’ αυτό το βιβλίο θέλησα όσο τίποτ’ άλλο να αναδείξω το χρώμα της πόλης, που είναι μοναδικό. Εύχομαι να το κατάφερα

-Ο αγαπημένος σας συγγραφεας;

Είναι αρκετοί. Αν πρέπει οπωσδήποτε να περιορίσω τον αριθμό, θα πω ότι από ξένους είναι ο Βίκτωρ Ουγκό και ο Στήβεν Κίνγκ. Κι από Έλληνες, ο Δημήτρης Μαμαλούκας και ο Μιχάλης Σπέγγος
.
-Παράνοια :ένας κόλαφος στο σήμερα μια ελπίδα για το αύριο.

Η «Παράνοια» είναι ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2011, κι όμως, δεδομένων των συνθηκών, δυστυχώς αποδείχθηκε διαχρονική και πάντα επίκαιρη. Μιλάει για τη ζωή δυο ανθρώπων, ενός επιχειρηματία που η κρίση τον διέλυσε, κι ενός μετανάστη που εισέρχεται λαθραία στην Ελλάδα με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Το περιβάλλον όπου ζουν και δρούν οι ήρωες είναι η Ελλάδα του σήμερα, η Ελλάδα της κρίσης. Όσο υπάρχει κρίση, η Παράνοια θα είναι πάντα εδώ, παρούσα…
-Ο Σπύρος Παπασπύρου ,ο ήρωας σας τι λάθος έκανε και έπεσε στην απαξίωση;

Ο Σπύρος Παπασπύρου, όπως και πολλοί άλλοι από εμάς, δεν ερμήνευσε σωστά τα σημεία των καιρών. Η κρίση τον έπιασε εντελώς απροετοίμαστο-και τον τσάκισε
.
-Οι εξαχρειωμένοι έχουν δίκιο; Στην περίπτωση του Σπύρου Παπασπύρου πόσο δίκιο έχουν;

Θεωρητικά και σχηματικά θα λέγαμε πως το δίκιο συνήθως είναι με το μέρος των αδύναμων και των αδικημένων, μεγάλη ωστόσο σημασία έχει το πώς θα σταθεί κανείς απέναντι στην αδικία. Η στάση μας καθορίζει τα πάντα. Πολλές φορές τυγχάνει να έχεις δίκιο και να το χάσεις, αναλόγως του πώς το αντιμετώπισες
.
-Η Παράνοια είναι το πιο άρτιο μυθιστόρημά σας. Δύσκολο να συναγωνιστείτε με τον εαυτό σας…Ποιο ήταν το ερέθισμα για να γεννηθεί η Παράνοια;

Η Παράνοια, έχω την εντύπωση, με έχει στοιχειώσει. Πολλές φορές έχω προσπαθήσει να πάω παρακάτω, αλλά κάτι με σταματάει, λες και ζωντανεύουν οι ήρωες και με εμποδίζουν, λες κι αυτό το πόνημα ήταν ένας φόρος τιμής για τους ανθρώπους των οποίων η ζωή άλλαξε δραματικά λόγω της κρίσης, κι αν η κατάσταση δεν αλλάξει, αν δεν έρθει μια δικαίωση, μια κάθαρση, τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο, δεν θα μπορέσει ποτέ ξανά να είναι… θα το βαραίνει μια σκιά. Αυτό ήταν το ερέθισμα που γέννησε την Παράνοια: η κρίση. Και οι άνθρωποι της. Εμείς. Όλοι εμείς.
-Έχετε αυτοβιογραφικά στοιχεία στα βιβλία σας;

Όχι ευθέως, αλλά διαπιστώνω ότι αρκετοί ήρωες  μου κουβαλούν τα δικά μου «πιστεύω» και δρουν με τον τρόπο που θα δρούσα εγώ.

-Μ αρέσουν οι συγγραφείς που τολμούν να καταπιάνονται με θέματα σύγχρονα. Είστε λίγο ιστορικός της εποχής μας .Συμφωνείτε;

Χαίρομαι πολύ αν διαπιστώνετε κάτι τέτοιο. Ήταν και είναι μια βαθιά μου επιθυμία. Καμιά φορά το μυθιστόρημα είναι πιο περιγραφικό ως προς τα ιστορικά γεγονότα της εκάστοτε εποχής ακόμα κι από την ίδια την Ιστορία.

Κρίση οικονομικήκρίση αξιών έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης;

Πιστεύω ακράδαντα στη θεωρία της ατομικής ευθύνης. Ο καθένας μας,  ατομικά, μέσα από τις πράξεις ή τις παραλείψεις του, συμβάλλει στο σύνολο. Δε λέω, όλοι ζήσαμε τις εποχές της ευμάρειας με τα δανεικά-όλοι ξέραμε ότι η χώρα μας δεν παράγει και πολλά πράγματα εκτός από τουρισμό, συνεπώς όλη αυτή η ευωχία θα έπρεπε να μας είχε φανεί ενδεχομένως ύποπτη-αλλά απ’ την άλλη εκτιμώ ότι κανένας μας δεν μπορούσε να φανταστεί αυτές τις δραματικές εξελίξεις κι αυτή την κατάληξη. Εδώ που φτάσαμε πια, δεν ξέρω τι να πω. Το πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι αδυνατούμε να καταλήξουμε σε ένα κοινό, ενιαίο μέτωπο για το τι πρέπει να κάνουμε ή να μην κάνουμε για να σωθεί η χώρα μας. Το μέλλον διαγράφεται με χρώματα όχι και τόσο φωτεινά. Ίδωμεν.

-Τελικά τον κόσμο μας τον κινεί το  χρήμα και όχι οι ιδέες .Τι ιδέες μας έχουν μείνει πια;

Αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ. Ο καθένας, φαντάζομαι, έχει τις δικές του. Δε  βλέπω πολλά παρήγορα πράγματα, ωστόσο, κι αυτό με ανησυχεί βαθιά.

-Στις μέρες μας οι Έλληνες  διαβάζουν ;

Φρονώ πως ναι. Άλλωστε το βιβλίο είναι μια πρώτης τάξεως ψυχαγωγία σε καιρούς που άλλες διασκεδάσεις έχουν γίνει ακριβές ή και, για κάποιους, απαγορευτικές.
.
--Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της λογοτεχνίας στην δύσκολη εποχή που ζούμε;

Στη λογοτεχνία δεν πρέπει τίποτα. Είναι ένα μαγικό ταξίδι του μυαλού, που το μοιράζεσαι
 με άλλους συνταξιδιώτες. Ο ρόλος της λοιπόν διαχρονικά είναι αυτός: να σε ταξιδεύει… θα πρόσθετα κάτι που εμένα προσωπικά μ αρέσει πολύ: να σε αφυπνίζει. Μ’ αρέσει η εγρήγορση. Δεν θέλω να ξεχνιέμαι.

-Οι άνθρωποι του πνεύματος για μένα, οφείλουν να φέρουν την αλλαγή. Πιστεύετε ότι είναι αγγελιοφόροι της αλλαγής Ποιο είναι το κόστος σ όλους τους τομείς;

Θα προσθέσω το εξής: καλόν είναι να μην περιορίζουμε τους ορίζοντες της Τέχνης μόνο στην επιλεγόμενη «στρατευμένη» Τέχνη. Ναι, υπέροχο θα ήταν οι άνθρωποι του πνεύματος να μπορούσαν να φέρουν την αλλαγή, να ήταν δε και αγγελιοφόροι της, αλλά έρχεται η πικρή πραγματικότητα και μας προσγειώνει όλους ανώμαλα. Κακά τα ψέματα, για να αλλάξει η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, που είναι δεινή και οικτρά, χρειάζεται πλήρες ξεθεμέλιωμα των σαθρών θεμελίων και επανοικοδόμηση του οικοδομήματος σε νέες βάσεις, γερές, υγιείς. Φοβάμαι ότι αυτό θα είναι μια διαδικασία που θα πάρει χρόνια. Το δε κόστος ενός ανθρώπου του πνεύματος που προσπαθεί να φέρει την αλλαγή… είναι ότι μπορεί να περιορίσει το βεληνεκές του ως προς το αναγνωστικό κοινό. Αυτό βέβαια δεν είναι απαραίτητα κακό. Έστω και ένας να βρεθεί να καταλάβει, ο συγγραφέας δε  θα νιώθει μόνος, πολλώ δε μάλλον σε μια εποχή σαν και τούτη, που περισσεύει η μοναξιά…

-Μέσα από τα γραφόμενά σας φαίνεται ότι η σχέση σας με την εκκλησία είναι πολύ στενή. Πόσο επηρεάζει η πίστη την γραφή σας;

Ναι, πιστεύω στο Θεό με όλη μου την καρδιά, και μ’ αρέσει πολύ να συμμετέχω στα Μυστήρια της Εκκλησίας μας. Η θρησκευτική μου πίστη σαφώς και έχει επηρεάσει τη θεματολογία των βιβλίων μου, τις εξελίξεις μέσα σ’ αυτά, καθώς και τη δράση των ηρώων. Όμως σε καμία περίπτωση δε  θα μου άρεσε να πέσω στην παγίδα του διδακτισμού. Νομίζω πως το έχω καταφέρει.
-Το πρώτο σας βιβλίο»  το μη μου λες αντίο «μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση. Θα θέλατε να έχει την ίδια τύχη και η Παράνοια ;

ΕΚαι βέβαια θα το ήθελα. Γιατί όχι; Ευχής έργον θα ήταν.

-Εκτός από την συγγραφή είστε μια πολύ επιτυχημένη νομικός. Πόσο βοηθά η δουλειά σας τη συγγραφέα που κρύβετε μέσα σας;

Πολύ. Η δουλειά μου ως δικηγόρου είναι μια απέραντη δεξαμενή μέσα από την οποία αντλώ πολλά από τα θέματά μου. Περαιτέρω έχω την αίσθηση ότι η νομική σκέψη βοηθά τη δόμηση της σκέψης γενικότερα
.
-Σας αρέσει η επικοινωνία με τους αναγνώστες σας .Επικοινωνούν σήμερα πραγματικά οι άνθρωποι μεταξύ τους ή μόνο διαδικτυακά;

Όντως, μ’ αρέσει πάρα πολύ η επικοινωνία με τους ανθρώπους, γενικά. Εξ ου και είμαι ιδιαίτερα ενεργή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και γενικότερα. Οφείλω να ομολογήσω ότι προτιμώ την προσωπική επαφή, αλλά δεδομένων των συνθηκών, κυρίως λόγω έλλειψης χρόνου, αναγκαζόμαστε να επικοινωνούμε διαδικτυακά. Καμιά φορά με κυριεύει βαθιά ανησυχία, ωστόσο. πολύ φοβάμαι ότι σε μερικά χρόνια θα έχουμε γίνει μηχανές, μιας και τα κινητά και τα κομπιούτερ μας έχουν γίνει προέκταση των χεριών μας… Μη γένοιτο
.
-Μια ευχή για το τέλος ..μια φράση που σας εκφράζει.

Κάτι που τα συνδυάζει και τα δυο, είναι και ευχή, αλλά και φράση που με εκφράζει: ο Θεός να βάλει το  χέρι Του. 
Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου 
για το femalevoice.gr


Share on Google Plus

About Βασιλική Ευαγγέλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου