ΛΙΤΣΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΗ" ΚΟΡΟΙΔΑ.....ΣΑΣ ΤΗΝ ΕΣΚΑΣΑ"


Η Λίτσα Καραμπίνη είναι ένας πολύ γλυκός άνθρωπος και εξαιρετικά ταλαντούχα συγγραφέας! Η συγγραφή αποτελεί για την ίδια έναν τόπο συνάντησης του εαυτού της με τον έξω κόσμο.

Ποιο ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας κ το αντικείμενο της συγγραφής;

Από τα παιδικά μου χρόνια, η συγγραφή για μένα, ένα μοναχοπαίδι ιδιαίτερα εσωστρεφές, ήταν ο τόπος συνάντησης του εαυτού μου με τον έξω κόσμο. Εκείνο τον πελώριο, τρομαχτικό κόσμο. Και μην φανταστείς, παιδιάστικες σαχλαμαρίτσες έγραφα. Μα συνέχισα να γράφω και στην ενήλικη ζωή μου, καθώς μεγάλωνα τα παιδιά μου, καθώς φρόντιζα τους ηλικιωμένους γονείς μου και καθώς ερχόμουν αντιμέτωπη με μια ζωή που όλο και περισσότερα μου ζητούσε. Κι όσο έγραφα, τόσο τα κείμενά μου αποκτούσαν κάποιο νόημα. Κάποτε, θυμάμαι, είχα το χούι να γράφω πάνω στις χάρτινες σακούλες, εκείνες όπου έβαζε ο μανάβης τα κρεμμύδια και τα λαχανικά. Κι όταν τις φόρτωνα με λέξεις τις πετούσα στα σκουπίδια. Ώσπου ένα απόγευμα, μια χάρτινη σακούλα έπεσε στα χέρια κάποιας φίλης. Διάβασε το κείμενο ανάμεσα στις μουντζούρες και τις λαδιές. «Μα εσύ μπορείς να γράψεις ένα ολόκληρο μυθιστόρημα» μου είπε. Κι έτσι έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα το «Κορίτσια με καλή ανατροφή».

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πόνημά σας "Κορόιδα...σας την έσκασα" από τις εκδόσεις Πνοή. Ποιο ερέθισμα στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του;

Τελειώνοντας το έκτο μου μυθιστόρημα το «Αυτό που δεν είμαι εγώ» έβλεπα με μεγάλη απογοήτευση ότι δεν συνέβαινε πλέον εκείνο που συνέβαινε κάθε φορά λίγο πριν τελειώσει κάποιο από τα βιβλία μου. Καμία ιδέα για το επόμενο βιβλίο δεν γυρόφερνε στο νου μου. Ήταν φανερό πως είχα πέσει σε κενά έμπνευσης και μάλλον σε κείνη την απελπιστική κατάσταση θα με έβρισκε το τέλος της συγγραφικής ζωής μου. Μα δεν μου πάει η μιζέρια κι εντέλει είπα να το πάρω αλλιώς. Έτσι, αποφάσισα να αντισταθώ στον συγγραφικό μου θάνατο – εκτός  απ΄ την περίπτωση που αόρατες δυνάμεις μου ρουφούσαν το μυαλό- και κάθισα να γράψω για κείνο ακριβώς που μου συνέβαινε. Μια συγγραφέας που έχασε την έμπνευσή της.  Βέβαια, αυτό ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Υπάρχουν πραγματικά πρόσωπα κ περιστατικά από τα οποία εμπνευστήκατε ή αφορά εξ ολοκλήρου μυθοπλασία;

Κατ΄ αρχήν, όπως σου είπα, το εναρκτήριο θέμα αφορούσε εμένα. Ύστερα, όταν στο μυαλό μου, τα γρανάζια της δημιουργίας πήραν μπροστά, έφτιαξα το μυθοπλαστικό μου σύμπαν. Τις σκηνές, τους χαρακτήρες, την πλοκή, την κεντρική ηρωίδα… καμία σχέση αυτή με μένα, καμία. Έλα τώρα, γιατί γελάς; Δεν με πιστεύεις, ε; Εντάξει, παραδίνομαι.




"Κορόιδα .....σας την έσκασα" Τι συμβολίζει ο τίτλος του βιβλίου;

Αχ, Μαρία μου, υπάρχουν πράγματα που δεν ερμηνεύονται με λέξεις.  Πράγματα που πρέπει πρώτα να τα νιώσεις στο πετσί σου. Ας πούμε, αν δεν έτυχε ποτέ να σου περάσουν απ΄ τον σβέρκο μια λαιμαριά κι επάνω της βαρίδια – τα θέλω τους, τα πρέπει τους, τις αυθαίρετα επιβεβλημένες κοινωνικές συμβάσεις τους – κι αν εσύ δεν ονειρεύτηκες ποτέ την στιγμή που θα τους φτύσεις κατάμουτρα τις λέξεις «κορόιδα, σας την έσκασα, είμαι ελεύθερη πια» τότε τι νόημα έχουν οι συμβολισμοί;;

"Μια ψυχή που έμαθε να ζει μες στο κελί, μπορεί ν αναπνέει ακόμη κ έξω απ το κελί της; "Ποιά κοινωνική αναγκαιότητα υπαγορεύει την προσαρμογή της;

Θα έλεγα, πως, μια ψυχή που γαλουχήθηκε να ζει εγκλωβισμένη από τις διάφορες κοινωνικές συμβάσεις, μπορεί να ζήσει και να αναπνεύσει και να αναπτυχθεί και έξω από το «κλουβί» της, μόνο αν αναβλύσει από μέσα της η δύναμη της εσωτερικής ελευθερίας. Βέβαια, για ν΄ αναβλύσει μια τέτοια δύναμη από μια ψυχή, θα πρέπει κανείς να ξεμπαζώσει πρώτα.



Κατά την πορεία της συγγραφής του βιβλίου σου εσύ οδήγησες τους ήρωες ή αυτοί σε οδηγούσαν;

Ποτέ οι ήρωές μου δεν με έσυραν από τη μύτη, αν και κάποιες φορές μου δημιουργήθηκε αυτή η υποψία. Η αλήθεια είναι ότι συχνά με οδηγούν σε μονοπάτια σκοτεινά και δύσβατα, αλλά δικά μου μονοπάτια, χαρτογραφημένα είτε στο φάσμα της πραγματικότητάς μου, είτε στο φάσμα της φαντασίας μου. Και του υποσυνείδητού μου θα μπορούσα να πω. Οπότε, καταλαβαίνεις, εγώ κινώ τα νήματά τους.

Ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε με το βιβλίο σας  στους αναγνώστες σας;

Μπορείς, τα πάντα μπορείς.

Πότε ένας συγγραφέας οδηγείτε στο τέλμα κ γιατί;

Όταν κάτι βαρύ και νωθρό, όταν κάτι ξένο και περιττωματικό στομώνει τα μέσα του.  Όταν κάτω από όλα αυτά ασφυκτιά κι αργοπεθαίνει η εσωτερική του ελευθερία. Ο συγγραφέας για να δημιουργήσει χρειάζεται τη μοναχικότητά του, την αυθεντικότητά του. Όλα τα άλλα με τα οποία περιβάλλει τον εαυτό του είναι μόνο φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Και κάποτε τον πνίγουν.

Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος συγγραφέας που θαυμάζετε κ έχει λειτουργήσει ως μέντοράς σας;

Ντοστογιέφσκι, Νίκος Καζαντζάκης.

Ποια στάση ζωής έχετε υιοθετήσει στην καθημερινότητά σας;

Αρκούμαι σε όσα η ζωή μου προσφέρει και περιορίζω στο ελάχιστο τις προσδοκίες μου για  τους ανθρώπους που αγαπώ.

Ποια είναι τα συγγραφικά σας σχέδια;

Γερνάω, ματάκια μου, ωστόσο δεν το βάζω κάτω. Το επόμενο βιβλίο μου είναι ήδη στα σκαριά.

Αφήνω τον επίλογο της όμορφης κουβέντας μας σε σας. Πείτε μας μια φράση μια ευχή που σας αντιπροσωπεύει.

Είναι κάποιες στιγμές της ζωής μας, που τις ακυρώνουμε μέσα από την αγωνία και τη βιασύνη μας να ζήσουμε τις επόμενες στιγμές που θα έρθουν, τις τάχα πιο σημαντικές. Όταν φτάσεις όμως κάποτε να μετρήσεις τον χρόνο της ζωής σου, θα συμπεριλάβεις άραγε και τις στιγμές που μόνος σου ακύρωσες; Μια ζωή τόσο ρευστή, κι εσύ να την αποστραγγίζεις απ΄ τους χυμούς των ωρών που παρά τη θέλησή σου υφίστανται! Και να ήταν μόνο στιγμές… και να ήταν μόνο ώρες… Κάνε τη σούμα σου και θα δεις πόσο χρόνο από τον χρόνο σου  θυσιάζεις στο βωμό των επόμενων στιγμών που θα έρθουν. Αν τελικά έλθουν.!

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου!

Κι εγώ Μαρία μου σ΄ ευχαριστώ για το βήμα που μου πρόσφερες και σε συγχαίρω για τις εύστοχες ερωτήσεις σου.
Μαρία Χριστοδούλου
για το Femalevoice.gr
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου