Η ΕΥΧΗ


Γράφει η Έλενα Σαλιγκάρα
Κρυώνω. Τα χέρια μου παγώνουν μα δε με νοιάζει. Περπατώ γρήγορα ανάμεσα στις λαμπερές βιτρίνες της πόλης αδιαφορώντας για τον καλοντυμένο κόσμο αλλά και για τα βλέμματα απορίας που μου χαρίζει. Δεν αδικώ κανέναν -η αμφίεσή μου μόνο Παραμονή Πρωτοχρονιάς δε θυμίζει. Κι όμως κάποτε ήμουν κι εγώ σαν όλους αυτούς. Λαμπερή και κομψή βάδιζα πάνω στις ψηλοτάκουνες γόβες που μου χάρισες – εκείνες με τα στρας. Θυμάμαι πόσο με καμάρωνες.

Φτάνω λαχανιασμένη στη στάση για τη γραμμή δύο. Το ίδιο παγκάκι, το ίδιο μηχάνημα πώλησης εισιτηρίων. Όλα στη θέση τους όπως τότε. Κάνω την τρελή σκέψη πως ίσως σε δω να περιμένεις το λεωφορείο. Μάλλον ακολουθείς άλλη γραμμή πια.

Έφταιξα; Δεν ξέρω. Μπορεί. Είναι από εκείνες τις φορές που νομίζεις πως τα θέλεις όλα, μα το μόνο που χρειάζεσαι το έχεις ήδη. Το κατάλαβα αργά και τα δάκρυα δεν έχουν αξία πλέον. Άλλωστε έχω χρόνια να κλάψω.

Οι ήχοι από τα βεγγαλικά με αποσπούν. Τρομάζω από τα χαρούμενα ξεφωνητά. Οι ευχές που ακούγονται θολά είναι τόσο αναμενόμενες. Εγώ εύχομαι κάτι διαφορετικό: να κατεβάσω κάποτε από το πατάρι τις γόβες μου -εκείνες με τα στρας...

Πηγή vivlionet


Μου δίδαξαν τους αριθμούς μα με κέρδισαν οι λέξεις. Με αυτές παιδεύομαι, δημιουργώ και μοιράζομαι. Λατρεύω όταν τις βλέπω να μπαίνουν στη σειρά και να φτιάχνουν μια ολόκληρη ιστορία. Μια τέτοια ιστορία αποτελεί και το πρώτο μου μυθιστόρημα «Πέρα από τη γέφυρα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου