Γιατι το παιδι με φωναζει με το μικρο μου ονομα; Τι πρεπει να κανω;



Από τις πρώτες κιόλας στιγμές που ένα παιδί θα έρθει στον κόσμο, ο γονιός προσμένει να ακούσει τις πρώτες κραυγούλες, φωνές και λεξούλες από το παιδί του! Τα συναισθήματα είναι έντονα και κορυφώνονται όταν το παιδί αποκαλέσει τους γονείς του “μαμά” και “μπαμπά”.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις, όπου τα παιδιά συνηθίζουν για κάποιο χρονικό διάστημα, μικρό ή μεγάλο, να αποκαλούν τους γονείς με το όνομά τους και όχι όπως συνήθως “μαμά” ή “μπαμπά”.
Το γεγονός αυτό, αν και συμβαίνει συχνά, ανησυχεί και προβληματίζει αρκετούς γονείς, καθώς αναρωτιούνται για την ανάπτυξη του παιδιού τους, τα συναισθήματά του, ακόμα και για τον ρόλο τους ως γονείς στην ενδοοικογενειακή αυτή σχέση. Φοβούνται μήπως το παιδί τους υστερεί σε σχέση με τα άλλα παιδιά ή δεν τους σέβεται όσο θα έπρεπε.
Τα συναισθήματα αυτά είναι δικαιολογημένα, αφού όλοι θέλουμε το καλύτερο απ’ τα παιδιά μας. Δεν είναι όμως κάτι ανησυχητικό ή μη αντιμετωπίσιμο. Αν σκεφτούμε ότι το παιδί είναι από τη φύση του μιμητικό ον, το οποίο μιμείται λόγια και πράξεις του περιβάλλοντός του, θα καταλάβουμε πως η προσφώνηση με το μικρό όνομα του γονέα είναι μια μιμητική κίνηση, ένα πρότυπο συμπεριφοράς που υιοθέτησε απ’ τον περίγυρο των γονιών του. Μ’ αυτόν τον τρόπο το παιδί νιώθει ότι ανήκει στην κοινωνική ομάδα των μεγάλων ή πολύ πιθανόν να το κάνει για να τραβήξει το βλέμμα και την προσοχή των γονιών του.


Τι μπορεί να κάνει ο γονέας στη συγκεκριμένη περίπτωση…
Αρχικά δεν χρειάζεται να πανικοβληθεί ή να αγχωθεί, γιατί αυτήν είναι συνήθως μια πρόσκαιρη συμπεριφορά η οποία με τον καιρό τροποποιείται και αποβάλλεται από το ίδιο το παιδί. Έπειτα, εάν το παιδί είναι σε μεγαλύτερη ηλικία, μπορεί να συζητήσει μαζί του το λόγο που ενώ είναι γονέας του, τον αποκαλεί με το όνομά του. Επιπλέον μπορεί με απλά λόγια και στοργή να εξηγήσει στο παιδί του, ότι μπορεί για τους άλλους να είναι ο κύριος ή η κυρία «τάδε» αλλά για εκείνο θα είναι πάντα ο μπαμπάς/η μαμά του, διότι αυτήν η σχέση είναι μοναδική και αναντικατάστατη!
Σημαντικό είναι να καταλάβει το παιδί ότι οι γονείς του με το άκουσμα της λεξούλας ’’μαμά’’ / ’’μπαμπά’’ νιώθουν πραγματικά γεμάτοι και ευτυχισμένοι.
     

Έτσι, το παιδί θα είναι έτοιμο στη πορεία να κατανοήσει καλύτερα τους ρόλους μέσα στην οικογένεια, τη σημασία και τη διαφορετικότητά τους (π.χ παππούς, γιαγιά, θείος) μες στο σπίτι.
Εάν παρόλο αυτά το παιδί έχει υιοθετήσει για πολύ καιρό αυτήν την συμπεριφορά και η κατάσταση δεν είναι ελεγχόμενη, ο γονέας μπορεί να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό, ο οποίος θα είναι σε θέση να δώσει πιο συγκεκριμένες και στοχευμένες απαντήσεις, αλλά και λύσεις.

Φράγκου Ευαγγελία, Νηπιαγωγός

Share on Google Plus

About Εύα Φράγκου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου