"KOKKINH BΡOXH "AΛIKH OIKONOMOY-ΓΙΩTAKOY



Η Αλίκη Οικονόμου-Γιωτάκου  με εκπληκτική μαεστρία αποδίδει το ψυχογράφημα ¨ΚΟΚΚΙΝΗ ΒΡΟΧΗ¨. !!Η συγγραφέας με μια διεισδυτική ματιά περνά μια κοινωνία αντιφάσεων, όπου σε μια αέναη πάλη ,το καλό αντιπαλεύει το κακό, όπου αξίες γεννημένες στους κόλπους της οικογένειας δοκιμάζονται,όπου οι ήρωες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στο ¨Πρέπει ή δεν Πρέπει¨.  Η ευαισθησία , η οξυδέρκεια , η αμεσότητα , ο ρεαλισμός χαρακτηρίζουν κ αναδεικνύουν  το πόνημα .Η συγγραφέας πετυχαίνει με το δυναμισμό της γραφής της ,κ τον αριστοτεχνικά δομημένο λόγο να γοητεύσει το αναγνωστικό κοινό καλώντας το σε ένα μοναδικό ταξίδι του νου με όχημα τις λέξεις κ το συναίσθημα!



Ποια εσωτερική ανάγκη συντρέχει στο να μετουσιώνετε τις σκέψεις σας σε δημόσιο λόγο και να τις μοιράζεστε με ένα ευρύτερο κοινό;

Ζούμε σε μια κοινωνία η οποία διέρχεται καιρούς δύσκολους και συγχρόνως πάσχει από την έλλειψη ιδεών και θετικών απόψεων για τη ζωή. Ζώντας την κατάσταση αυτή μια εσωτερική ανάγκη με ώθησε να μετουσιώσω τις σκέψεις μου σε δημόσιο λόγο και να τις μοιραστώ με το ευρύ κοινό. Η ζωή μας κινείται. Ζούμε, δρούμε, επιτυγχάνουμε και αποτυγχάνουμε. Σε αυτό το κλωθογύρισμα της ζωής, αυτός που μπορεί, αρχίζει και γράφει και διοχετεύει τις σκέψεις του, τους προβληματισμούς του και θέτει τον απέναντί του ενώπιον του εαυτού του για να προβληματιστεί και να σκεφτεί. Δηλαδή την ώρα που μοιράζεται τις σκέψεις του και τις ιδέες του με κάποιον άλλον, την ώρα εκείνη επιτελεί, κατά τις δυνάμεις του, σπουδαίο έργο. Έτσι και εγώ το ένιωσα και γι’ αυτό και έτσι έγραψα!


Πρόσφατα κυκλοφόρησε το πόνημά σας ‘’Κόκκινη βροχή’’ (εκδόσεις Μ. Σιδέρη.) Ποιο ερέθισμα στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου σας;

Η ζωή μας έγινε κοπιώδης και επικίνδυνη. Οι άνθρωποι ανηλεείς και ανοικτείρμονες. Αυτό το ανηλεές αδιαφορώ στάθηκε σαν αφορμή για να γράψω το μυθιστόρημα αυτό, εμπλουτισμένο σαφώς και με άλλα στοιχεία, πάθη, έρωτες, λάθη, αντιπαλότητες, συγκρούσεις, εγκλήματα. Και μέσα από τις ηρωίδες θέλησα να περάσω τον αγώνα και την αγωνία της καθημερινότητας, χωρίς όμως να λησμονηθούν και οι αξίες, που από την πατροπαράδοτη οικογένεια πήραν.

‘’Κόκκινη βροχή’ ένας τίτλος σύμβολο. Πότε η βροχή γίνεται κόκκινη; Ποια η νοηματική της διάσταση;

‘’Κόκκινη βροχή’’ και ο τίτλος είναι ένα σύμβουλο, καθώς το κόκκινο χρώμα είναι συσχετισμένο με τη βροχή και τις αστραπές της φριχτής νύχτας για την ηρωίδα που έπαθε πολλά τη νύχτα εκείνη. Όμως και νοηματικά έχει τη διάστασή του γιατί το κόκκινο χρώμα είναι το χρώμα του έρωτα, της φλογερής ζωής, του πάθους, της ζήλειας, αλλά και του λάθους. Και πάθη βέβαια υπάρχουν πολλά και η βροχή άλλοτε τα ξεπλένει και άλλοτε δυστυχώς αφήνει βαθιά αποτυπώματα στις ψυχές των ανθρώπων και υποφέρουν.


Πώς νιώσατε, όταν εκδόθηκε το πρώτο σας βιβλίο και το αντικρίσατε στις προθήκες ενός βιβλιοπωλείου;

Το είχα συνειδητοποιήσει, όταν το παρέδωσα στον εκδότη μου και μου είπε ότι εγκρίνεται για έκδοση. Όμως, όταν το είδα στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, δεν σας το κρύβω, ζαλίστηκα, συνήλθα και ύστερα σκούπισα μερικά δάκρυα που είχαν κυλήσει από τα μάτια μου. Ήταν το πρώτο μου λογοτεχνικό παιδί!

Ποια συναισθήματα έντυσαν την ψυχή σας κατά τη συγγραφή του;

Επειδή το μυθιστόρημα αυτό είναι ένα ψυχογράφημα που κινείται ανάμεσα σε ανθρώπους καλούς και κακούς, με ήρωες και αντιήρωες, με πάθη, λάθη, αμφιταλαντεύσεις, προβληματισμούς, φυσικό ήταν ένα πλήθος συναισθημάτων να κατακλύσει την ψυχή μου. Έτσι ένιωσα χαρά, πόνο, λύπη, θλίψη μαρασμό και απογοήτευση, μίσος και αγάπη, ιδιοτέλεια και ανιδιοτέλεια, προβληματισμό ανάμεσα στο ‘’πρέπει ή δεν πρέπει’’ Τελικά νίκησε η Αγάπη και πορεύτηκα στο έργο με βάση το στοιχείο αυτό, το ανεξάντλητο και ‘’μηδέποτε εκπίπτον’’


Ποια είναι τα συστατικά για ένα επιτυχημένο εμπορικά και λογοτεχνικά βιβλίο;

Αν αναφερθώ στον ορισμό της Τραγωδίας από τον Αριστοτέλη θα πρέπει να πω ότι... ‘’Έστιν ούν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας...δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.’’ Εμπορικά ένα βιβλίο μπορεί να είναι επιτυχημένο, αν θίγει με σοβαρότητα, με ύφος γλαφυρό και γλώσσα ρέουσα ένα θέμα σπουδαίο που θα αφορά σε πολλούς αναγνώστες. Όμως άκρως εμπορικό μπορεί να είναι και ένα βιβλίο που διαθέτει γλώσσα ρέουσα και ύφος γλαφυρό, αλλά δυστυχώς( αυτό είναι γνώμη δική μου)το περιεχόμενό του εγγίζει τα όρια του μη επιτρεπτού από άποψη ηθικής τοποθετήσεως και σαφώς μη αναγνωστέο από νεαρές ηλικίες.

 Ζούμε σε μια εποχή κυριαρχίας της εικόνας. Υπάρχει κατά τη γνώμη σας κάποιος τρόπος να μυήσουμε τα παιδιά μας στο να αγαπήσουν τη λογοτεχνία, το βιβλίο γενικά;

Η εικόνα είναι ελκυστική και ευκολομάσητη και για μεγάλους και για παιδιά κυρίως. Επομένως δικαιολογείται η κυριαρχία της εικόνας και είναι πολύ δύσκολο να αποσπάσουμε τα παιδιά από αυτή. Όμως η αγάπη κάθε γονέα για το παιδί του θα βρει τρόπους με άλλες απασχολήσεις, με συζητήσεις, με παιχνίδια ενδιαφέροντα και έξυπνα, με άσκηση πειθαρχίας κάποιες φορές, να τα αποσπάσει από τον τυφλοσύρτη της τηλεόρασης και να τα στρέψει προς το καλό βιβλίο, αφού όμως πρώτα θα διαβάζει ο ίδιος και ύστερα σε κατάλληλo χρόνο θα διηγείται με εύστοχο τρόπο αυτά που διάβασε πριν.


Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια και τι περιμένουμε από εσάς;

Λιγάκι νωρίς για να μιλήσω για σχέδια. Έχω κάποιο υλικό στο μέσον, ή και παραπάνω, από ένα μυθιστόρημα με ενδιαφέρον και  αληθινά γεγονότα, το οποίο θα αρχίσω ύστερα από λίγο χρόνο να το δουλεύω ξανά. Δεν ξέρω πότε θα το δώσω για έκδοση, αφού θα πρέπει να αφήσω να κυλήσει φυσιολογικά το τελευταίο. Επίσης στο μυαλό μου υπάρχει και η σκέψη για έκδοση μιας σειράς διηγημάτων, που ιδιαιτέρως αγαπώ. Ο καιρός θα δείξει τι πρέπει να κάνω;

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση για τη ζωή, η οποία σας αντιπροσωπεύει;

Θα απαντήσω στο τελευταίο. Δεν ξέρω αν η φράση που είναι η αγαπημένη μου με αντιπροσωπεύει. Πολύ θα ήθελα να ήταν έτσι. Δύσκολη υπόθεση! Όμως η φράση που κυλάει μέσα στη ζωή μου είναι αυτή που είχε πει ο Ιερός Αυγουστίνος. ‘’Ama et facιe, quod vis!’’ (Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις...) ή αυτό που είπε ο Απόστολος Παύλος στον ύμνο της αγάπης... ‘’Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των Αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλλαλάζον... Και εάν παραδώ το σώμα μου, ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι...Η αγάπη μακροθυμεί, ου ζηλοί, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν. Πάντα στέγει, πάντα υπομένει, πάντα ελπίζει...Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει!’’

Σου εύχομαι ολόψυχα Χρόνια πολλά με αγάπη κ φωτεινά χαμόγελα!

Μαρία Χριστοδούλου
Αρχισυντάκτρια
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου