Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΛΑΡΙΣΑ

 Θόδωρος Αγγελόπουλος. Ο πιο μεγάλος σκηνοθέτης μιας μικρής χώρας. Ο παγκόσμιος Έλληνας που κατάφερε να ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας και να φτάσει στα πέρατα της δόξας. Ο ποιητής της Ιστορίας. Ο γητευτής των εικόνων. Ο χρυσός Τεό, όπως τον αποκαλούσαν οι Γάλλοι.
Μ’ αυτό εδώ το κείμενο όμως θέλω να μιλήσω για τον δικό μας Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, και που η θύμησή του θα μας συντροφεύει για πάντα…
  Στις 24 Ιανουαρίου συμπληρώνονται 5 χρόνια από τη μέρα που ο μεγάλος δημιουργός και αγαπημένος φίλος, αναχώρησε για το δικό του ταξίδι προς την αιωνιότητα. Πέντε χρόνια από τη μέρα που έφυγε έτσι ξαφνικά παγώνοντας την καρδιά μας και αφήνοντας μας συγκλονισμένους να διαχειριστούμε την απώλειά του…
   Η επαφή του Θόδωρου Αγγελόπουλου με τη Λάρισα μετράει πολλά χρόνια. Αρχικά επισκέφτηκε την πόλη μας για να γυρίσει μία σκηνή για τον «Θίασο» σε ένα καφενείο της Κεντρικής Πλατείας που δεν υπάρχει πια. Λίγο καιρό αργότερα η τότε Κινηματογραφική Λέσχη Λάρισας τον προσκάλεσε στην προβολή του «Θίασου» για να μιλήσει για την ταινία. Από εδώ αρχίζει και η ουσιαστική γνωριμία του με τους ανθρώπους της πόλης που εξελίχθηκε σε μια μακρόχρονη φιλία που μετράει πάνω από τριάντα χρόνια…


   Κατά τη διάρκεια αυτής της μακρόχρονης επαφής του με τη Λάρισα τιμήθηκε από τρεις δημάρχους της πόλης μας. Μετά τη βράβευσή του με το Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ της Βενετίας για το «Μεγαλέξανδρο», η Κινηματογραφική Λέσχη σε συνεργασία με την τότε δημοτική αρχή οργάνωσαν μία εβδομαδιαία εκδήλωση προς τιμήν του με προβολή των πέντε πρώτων  ταινιών του. Ο δήμαρχος Αριστείδης Λαμπρούλης τον έχρισε επίτιμο δημότη Λάρισας και του απένειμε το μετάλλιο της πόλης.  Το 1ο Μεσογειακό Φεστιβάλ Λάρισας άνοιξε επίσης με τιμητικό αφιέρωμα κατά το οποίο του απονεμήθηκε ο Χρυσός Ίππος. Μερικά χρόνια αργότερα όταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος παρευρέθηκε στην προβολή της ταινίας «Το βλέμμα του Οδυσσέα» ο τότε δήμαρχος Χριστόδουλος Καφές τον τίμησε με το Χρυσό Μετάλλιο της Λάρισας. Επί δημαρχίας Κωνσταντίνου Τζανακούλη διοργανώθηκαν πολλά τιμητικά αφιερώματα προς τιμήν του. Μετά τη βράβευσή του με το Χρυσό Φοίνικα από το Φεστιβάλ των Καννών για το «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» ο Δήμος Λάρισας διοργάνωσε τριήμερο εκδηλώσεων κατά το οποίο προβλήθηκαν οι τρεις τελευταίες ταινίες του εκείνης της περιόδου.
    Στην πόλη μας ο Θόδωρος Αγγελόπουλος βρήκε ανθρώπους που αγκάλιασαν και αγάπησαν το έργο του. Απέκτησε φίλους, οι οποίοι στάθηκαν δίπλα του και ήταν πάντα πρόθυμοι να το βοηθήσουν με κάθε τρόπο στα γυρίσματα των ταινιών του χωρίς καμία ιδιοτέλεια. Πιστά τον ακολουθούσαν ακόμα και σε γυρίσματα σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και παίρνανε μέρος σε σκηνές από ταινίες του. Αυτή η συμμετοχή των Λαρισαίων φίλων του στις ταινίες του εξελίχτηκε κατά κάποιο σαν απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία κάθε ταινίας του. Οι Λαρισαίοι φίλοι λοιπόν, με περισσό ζήλο συνέδραμαν σε κάθε προσπάθειά του, και αυτός όμως ποτέ δεν τους ξεχνούσε. Σε κάθε ευκαιρία, είτε επρόκειτο για τιμητικές εκδηλώσεις, είτε για τις πρεμιέρες των ταινιών του σε κάθε μέρος της Ελλάδας, τους ήθελε κοντά του να μοιραστούν τη χαρά του. Στη Λάρισα όμως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, βρήκε και ένα κοινό που μπορούσε να σταθεί ως άξιος συνομιλητής του, γι’ αυτό και ήθελε να παρευρίσκεται στην προβολή της κάθε ταινίας του στην πόλη μας και να ανταλλάσσει απόψεις. Το τέλος της κάθε προβολής παρουσίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου ακολουθούσε μαραθώνια συζήτηση. Ο ίδιος πάντα πρόσχαρος άκουγε κάθε άποψη και απαντούσε πρόθυμα σε κάθε ερώτηση. Σε κάθε επίσκεψη του δεν παρέλειπε επίσης να συνομιλήσει με όλους τους δημοσιογράφους των τοπικών μέσων ενημέρωσης.


   Η Λάρισα και η ευρύτερη περιοχή της αποτέλεσε και ένα ιδανικό σκηνικό για πολλές ταινίες του. Για το «Μελισσοκόμο» έκανε γυρίσματα στον Τύρναβο και την Τσαριτσάνη. Για το «Τοπίο στην Ομίχλη» το σκηνικό στήθηκε στο ανάχωμα κοντά στο Αεροδρόμιο, ενώ για το «Μία αιωνιότητα και μία μέρα έκανε γυρίσματα στο εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο Εντελβάις στην Εθνική οδό, αλλά και κοντά στα Τέμπη.  Ακόμα και για τα γυρίσματα που έκανε στον Παλιό Παντελεήμονα για το «Μεγαλέξαντρο» και στους Παλιούς Πόρους για το «Ταξίδι στα Κύθηρα» αφορμή στάθηκε μία εκδρομή που έκανε σ’ αυτά τα μέρη με τους Λαρισαίους φίλους του. Σε όλα αυτά τα γυρίσματα πολλοί συμπολίτες μας είχαν την ευκαιρία να έρθουν κοντά στο μεγάλο σκηνοθέτη αλλά και να πάρουν μέρος στις ταινίες του.
   Κάτι που ίσως λίγοι γνωρίζουν, είναι πως η σκηνή στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» κατά την οποία ο υπεύθυνος της ταινιοθήκης υποδέχεται τον Χάρβεϊ Καϊτέλ στην πόλη είναι σαφή αναφορά στην υποδοχή που του έκανε την πρώτη φορά στη Λάρισα ο υπεύθυνος της Κινηματογραφικής Λέσχης, νεαρός τότε Θάνος Μουκούλης.
   Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αγάπησε τόσο αυτή την πόλη που δεν έχανε ευκαιρία να την επισκέπτεται και πέρα από τους επαγγελματικούς λόγους, απλά για να βρεθεί κοντά στους φίλους του. Σε κάθε τέτοια ευκαιρία ήθελε πάντα να γνωρίζει καινούρια μέρη που θα αποτελούσαν πιθανά σκηνικά μελλοντικών ταινιών του.
   Για μένα προσωπικά αξέχαστο θα μείνει το Πάσχα του ’92 που κάναμε μαζί στον Αγιόκαμπο και τη Σκήτη. Τότε ο Αγγελόπουλος προετοίμαζε την ταινία του «Το βλέμμα του Οδυσσέα». Μικρό κοριτσάκι εγώ, τον άκουγα με δέος να μας μιλάει για τα μέρη που ήθελε να κάνει γυρίσματα, για το κλείσιμο της ταινίας με το συγκλονιστικό ποίημα «Όταν γυρίσω», και για τους ηθοποιούς που έψαχνε για τους κεντρικούς ρόλους. Θυμάμαι πως αυθόρμητα εγώ του πρότεινα κάποιους ηθοποιούς, κι εκείνος άκουγε με προσοχή ένα μικρό τότε κορίτσι και συζητούσε κάθε πρότασή του….
   Η τελευταία επίσκεψη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στη Λάρισα έγινε πριν οκτώ χρόνια για την προβολή της ταινίας του «Η σκόνη του χρόνου» που οργάνωσε το Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας με τη συνεργασία του «θεάτρου υπ’ ατμόν», και με την ευγενική πάντα συμπαράσταση του Δήμου Λαρισαίων.


   Για τους ανθρώπους που τον γνώρισαν κάθε επαφή μαζί του ήταν και μία συγκλονιστική εμπειρία. Για μας τους φίλους του, μαζί με το Θόδωρο Αγγελόπουλο έφυγε κι ένα κομμάτι δικό μας. Τίποτε πια δε θα είναι το ίδιο χωρίς την παρουσία του. Τίποτε πια δε θα είναι το ίδιο χωρίς τις ταινίες του.
   Πολύτιμο φυλαχτό θα κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου τη στιγμή που με τη ζεστή φωνή του μας απήγγειλε το ποίημα από το «Βλέμμα του Οδυσσέα»…

Όταν γυρίσω
 θα γυρίσω με τα ρούχα και τ’ όνομα ενός άλλου.
 Κανείς δε θα με περιμένει.
Kι αν δε με γνωρίσεις και πεις
 «Δεν είσαι εσύ»,
θα σου δώσω σημάδια, να πιστέψεις.
Tη λεμονιά στον κήπο σου.
Tο ακρινό παράθυρο που μπάζει το φεγγάρι.
Kι ακόμα, σημάδια του κορμιού και της αγάπης.
Kι όταν ανεβούμε τρέμοντας στο παλιό δωμάτιο,
ανάμεσα σ’ ένα αγκάλιασμα κι ένα άλλο,
ανάμεσα σ’ ένα κάλεσμα κι ένα άλλο,
θα σου διηγούμαι το «ταξίδι» όλη νύχτα
 κι όλες τις νύχτες που θα ’ρθουν.
Ανάμεσα σ’ ένα αγκάλιασμα κι ένα άλλο,
ανάμεσα σ’ ένα κάλεσμα κι ένα άλλο,
όλη την ανθρώπινη περιπέτεια,
την περιπέτεια που ποτέ δεν τελειώνει...


Θεοδώρα Μουκούλη
Ηθοποιός – Θεατρολόγος
Πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρισας
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου