Ιωάννα Γκανέτσα: “Ο έρωτας δε θέλει τίτλο”, θέλει στιγμές.

Κάνοντας μια αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί να συναντήσει κανείς αμέτρητα κείμενα που πραγματεύονται θέματα της εποχής με κυρίαρχο εκείνο του έρωτα. Τα περισσότερα είναι συνήθως κείμενα μιας ανάγνωσης με τα οποία κάποιος ή θα συμφωνήσει ή θα διαφωνήσει.
Υπάρχουν όμως κάποιες ξεχωριστές περιπτώσεις όπου τα κείμενα, φεύγοντας από τη σφαίρα του προσωπικού βιώματος και ξετυλίγοντας  συναισθήματα και ιστορίες που ο καθένας μας θα μπορούσε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να ζήσει, καταφέρνουν να κάνουν τον αναγνώστη  να ταυτιστεί μαζί τους.
Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή της Ιωάννας Γκανέτσα.
Στοχεύοντας τόσο στο να εκφέρει απόψεις όσο και στο να δημιουργήσει συναισθήματα στους αναγνώστες, πάντρεψε τις  λογοτεχνικές ιστορίες με τα άρθρα άποψης και έπλασε ήρωες που βιώνουν καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα και οι οποίοι μέσα από καταστάσεις -τις οποίες τόσο αληθινά και σύγχρονα περιγράφει η Ιωάννα- οδηγούνται σε μια μικρή κάθαρση.
Τα κείμενα της να «ταξιδεύουν» σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους και αποσπάσματα τους κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ έχει αποκτήσει ένα κοινό που παρακολουθεί και διαβάζει τις ιστορίες και τα άρθρα της.
Το επόμενο βήμα της ήταν να συγκεντρώσει σε ένα βιβλίο τα κείμενα της εκείνα που μιλούν για διάφορες μορφές και εκφάνσεις του έρωτα και να δημιουργήσει με αυτό τον τρόπο ένα ανθολόγιο 45 κειμένων  με τον προκλητικό τίτλο:

«Ο έρωτας δε θέλει τίτλο». (εκδόσεις bookstars)
Ο Άγγελος Πετρουλάκης  ανέφερε για το βιβλίο χαρακτηριστικά:
"Ένας κύριος παράγοντας που κυριαρχεί στον προβληματισμό της Ιωάννας είναι ο σεβασμός της ελευθερίας του άλλου και ο σεβασμός της αξιοπρέπειας του άλλου. Γιατί στον έρωτα αυτό που διακυβεύεται είναι η ελευθερία του άλλου και σίγουρα η προσέγγιση του προβλήματος εμπεριέχει δυσκολίες, με πηγή τα εσωτερικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων.
Στην παγκόσμια λογοτεχνία τα περισσότερα μυθιστορήματα αφηγούνται τα πάθη της εσωτερικής ελευθερίας των ανθρώπων που βιώνουν τον έρωτα. Για τούτο και η πλειοψηφία των ερώτων είναι νοσηροί έρωτες.
Η Ιωάννα δεν διστάζει να απενοχοποιήσει όσους τολμούν για χάρη της ελευθερίας τους. Τα φιλοσοφικά ερωτήματα που απασχόλησαν εκατοντάδες φιλοσόφους και στοχαστές, τα αντιμετωπίζει με την παράθεση βιωματικών εμπειριών, ανατρέποντας βαρύγδουπους κώδικες που ερμηνεύουν θεωρητικά τον έρωτα.
Οι σκέψεις της Ιωάννας, έχουν σάρκα, έχουν μαλλιά, έχουν μάτια, έχουν κλάψει, έχουν φτάσει στον οργασμό, έχουν ζηλέψει, έχουν ζήσει την απόρριψη, είναι οι φωνές της ίδιας της ζωής. Στο βιβλίο της, οι επιθυμίες της καρδιάς και της ψυχής πάνε χέρι χέρι με τις επιθυμίες της σάρκας, με την αναζήτηση της ηδονής. Γιατί έρωτας χωρίς ηδονή σημαίνει ανάπηρος έρωτας.
Ο υγιής έρωτας έχει δυο πόδια: Τη σκέψη – συναίσθημα και τη σάρκα – ηδονή. Άλλωστε και ο πόνος της σαρκός ενίοτε θεραπεύεται με τον έρωτα και τις ηδονές του.
Τα περιστατικά και οι ιστορίες του βιβλίου που λειτουργούν εύσχημα ως αφορμή για την κατάθεση των σκέψεων της Ιωάννας, είναι εμπειρίες που βιώνονται και ξαναβιώνονται σε παραλλαγές απ’ όλους όσοι μπήκαν στη διαδικασία του έρωτα."

Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου για το femalevoice.gr
Share on Google Plus

About Βασιλική Ευαγγέλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου