ΑΓΓΕΛΙΚΗ - ΛΥΡΙΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΡΗΓΑ "ΓΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΄ΒΑΛΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ"


Η Αγγελική-Λυριάννα Χατζηρήγα, η πρωτότοκη κόρη της Αναστασίας Κορινθίου, είναι μια χαρισματική ύπαρξη, προικισμένη με το ταλέντο της γραφής όπου τα νεανικά της όνειρα δίνουν ενέργεια κ γίνονται δημιουργία!! Ό,τι ζει το μετουσιώνει σε γραφή. Τέχνη κ γραφή γίνονται ένα! 


Ποιο ήταν το έναυσμα για την ενασχόλησή  σου με το μαγικό ταξίδι του νου κ της φαντασίας;

Νομίζω πως η γραφή υπήρχε σχεδόν από πάντα στη ζωή μου, είναι μία έντονη εσωτερική ανάγκη που δίχως αυτή δε μπορώ να φανταστώ ειλικρινά τον εαυτό μου. Μου αρέσει η διαδικασία αποτύπωσης των συναισθημάτων μου στην κόλα, θυμάμαι ακόμη και τις συμμαθήτριες μου στο γυμνάσιο να στήνουν ουρές προκειμένου να τους γράψω ερωτικά γράμματα, απευθυνόμενα, στους αγαπημένους τους. Επιπλέον το να έχεις μητέρα συγγραφέα, πόσο μάλλον προσωπικό πρότυπο γυναίκας επηρεάζει τις μελλοντικές βλέψεις σου. Μεγάλωσα με την εικόνα της μητέρας μου να γράφει για ώρες ατελείωτες στίβες τετραδίων που γέμιζε με φαντασία τις ιστορίες των χάρτινων πρωταγωνιστών της, εκείνη είναι που μου έδινε πάντα το έναυσμα να γράφω, πίστευε και πιστεύει σε εμένα και το λόγο μου πολύ περισσότερο από ότι εγώ η ίδια τον εαυτό μου.


Το "σμαραγδένιο νησί", η Ρόδος αποτελεί για σένα πηγή έμπνευσης στα λογοτεχνικά μονοπάτια;

Αναμφισβήτητα και σχεδόν αναπόφευκτα! Είχα την ευλογία να μεγαλώσω σε ένα τόσο όμορφο νησί που συνδυάζει άψογα την ηρεμία της θάλασσας αλλά και τις απαιτήσεις μίας πόλης. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις από τον τόπο που με φιλοξένησε σχεδόν όλη μου τη ζωή και φροντίζω να τις αποτυπώνω επάξια στο χαρτί.


Πρόσφατα κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα των 17 από τον εκδοτικό όμιλο ΝΙΚΗ κ την εμπειρία εκδοτική;17 αξιόλογοι λογοτέχνες ενώνουν τη συγγραφική τους πένα κ δημιουργούν ένα συλλογικό έργο. Τι αποκόμισες από αυτή τη συλλογική αποτύπωση;

Αποτέλεσε πρωτόγνωρη εμπειρία για εμένα όπως είναι φυσικό. Διότι ενώ έχω δει γραπτά μου να δημοσιεύονται, σε μορφή βιωματικών άρθρων, μέσω διάφορων site της Χώρας, ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα το λόγο μου να εκδίδεται σε μορφή διηγήματος. Η πρόκληση των 4.000 λέξεων ήταν μεγάλη για εμένα όπως και η συγκίνηση που ακολούθησε όταν με πήρε τηλέφωνο η αγαπημένη μου Μαρία Καρβέλα, εκδότρια του εκδοτικού ΝΙΚΗ και μου ανακοίνωσε την έγκριση του έργου μου. Θυμάμαι να κλαίω από την ώρα που κλείσαμε το τηλέφωνο και για τρεις ολόκληρες συνεχόμενες μέρες που ακολούθησαν. Δεν είναι κάτι απλό και καθημερινό να βλέπεις μόλις στα 21 σου χρόνια το έργο σου να αναγνωρίζεται και να «στέκεται» στο πλευρό πολυβραβευμένων συγγραφέων του χώρου. Η συλλογική αυτή προσπάθεια μόνο θετικές εμπειρίες μπορεί να προσδώσει, καθώς είναι ένα μυθιστόρημα που φτιάχτηκε με αγάπη και θέλει να μεταδώσει αγάπη μέσω των κοινωνικών προσφορών και δράσεων που πραγματοποιούνται από τον εκδοτικό όμιλο ΝΙΚΗ. Προσφορές όπως εκείνη της παραχώρησης των πνευματικών μας δικαιωμάτων ως συγγραφείς στην κοινωνική κουζίνα ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.


Τι σήμαινε για σένα η "κοινή" εμφάνιση με τη μητέρα σου κ ταλαντούχο συγγραφέα Αναστασία Κορινθίου;

Όπως είναι φυσικό, ήταν μία σειρά ευχάριστων συγκινήσεων. Είναι η γυναίκα που μου μετέδωσε τόσο έντονα τον σεβασμό προς τα βιβλία και τα γράμματα. Μου έμαθε να διαβάζω όσο ήμουν ακόμη τριών και με δίδαξε πως δε χωρά ντροπή σαν τσαλακώνεσαι συναισθηματικά μέσα από τις λέξεις σου. Θαυμάζω όπως προείπα τη μητέρα μου για όλα όσα καταφέρνει καθημερινά τόσο σε ρόλους μητέρας, επαγγελματία αλλά και γυναίκας. Το να είσαι κόρη μίας συγγραφέως best seller θέτει αυτομάτως  ψηλά τον πήχη και επειδή γνωρίζω πόση πίστη μου έχει το μόνο που εύχομαι είναι να σταθώ ισάξια στο ύψος των προσδοκιών της κάποια μέρα!



17 υπέροχοι πρωταγωνιστές, επιβάτες,  με οδηγό τον εκδότη ξεκινούν μια διαδρομή ελπίδας χαρίζοντας δωρεάν κούρσες με ταξί,  ζεστά χαμόγελα, κ το βιβλίο.Τι εισπράξατε από αυτή τη διαδρομή αγάπης;

Ήταν μία κίνηση αγάπης και προσφοράς που πραγματοποιήθηκε την περίοδο των εορτών. Σκοπός ήταν να περάσουμε και το συγκεκριμένο μήνυμα πως η αγάπη και το χαμόγελο είναι από τα λίγα πράγματα που δεν στοιχίζουν πλέον στις μέρες μας και ας το ξεχνάμε πολλές φορές! Σε μία μεγάλη πόλη όπως η Αθήνα, η αποξένωση είναι ένα αναπόφευκτο κομμάτι, καθώς οι κίνδυνοι και η τρομοκρατία που δέχεται ο κόσμος μέσω της παραπληροφόρησης σε ζητήματα όπως η διαφορετικότητα και η οικονομική δυσχέρεια, δεν  τους αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Ήταν μία πολύ όμορφη εμπειρία, να έρθουμε σε επαφή με τόσο διαφορετικούς αλλά ταυτόχρονα ίδιους ανθρώπους χαρίζοντας τους το βιβλίο μας, αλλά και το κόστος της κούρσας τους χάρη στην taxiplon. Το συμπέρασμα είναι πως ο κόσμος αγαπάει ακόμη πραγματικά πολύ το βιβλίο και τα χαμόγελα είσπραξης ήταν ένα από τα καλύτερα δώρα που θα μπορούσαμε να λάβουμε.


Πού έγκειται η επιλογή κυρίως γυναικείων μορφών για την υπόδυση ενός σημαντικού ρόλου;

Νομίζω πως η πολυπλοκότητα της ψυχοσύνθεσης του γυναικείου μυαλού και υποσυνείδητου είναι τελικά πολύ πιο εύκολη προς ανάλυση από ότι του αντρικού. Είμαστε από τη φύση μας πιο ευαίσθητες και «εύθραυστες» με τη θετική σημασία, οπότε το να μεταδώσεις μια σειρά συναισθημάτων μέσω του γυναικείου προσώπου το θεωρώ σχετικά πιο εύκολο, διότι μπορώ να ταυτιστώ αντίστοιχα με την πρωταγωνίστρια μου. Ο ρόλος του άντρα για μία γυναίκα είναι σαφώς μεγαλύτερη πρόκληση και σε προσωπικό επίπεδο θεωρώ πως είναι κάτι που απαιτεί ακόμη πείρα και εμπειρία στο χώρο της συγγραφής. Μπορεί οι εσωτερικές σκέψεις ενός άντρα να είναι πιο σαφείς προς κατανόηση, ωστόσο η εξωτερίκευση αυτών είναι που δυσκολεύει τη διαδικασία υλοποίησης, θεωρώ.

Τι θέση έχει ο έρωτας στη ζωή σου; Είναι σημαντικό στοιχείο που καθορίζει την πορεία μας, τις πράξεις μας;

Δηλώνω φανατική ακόλουθος της Πολυδούρη και της πίστης πως ο γραπτός λόγος στέκεται πλήρως ισορροπημένα μόνο μέσω της ύπαρξης ενός απευθυνόμενου «εσύ» αλλά και του έρωτα ως αυτούσιο συναίσθημα. Πιστεύω πως ο  ίδιος ο έρωτας είναι η κινητήρια δύναμη που σηματοδοτεί  εκάστοτε εξέλιξη της ζωή μας. Και δε μιλώ για έρωτα απευθυνόμενο μόνο σε τρίτο πρόσωπο, μα έρωτα για την ίδια τη ζωή σαν έννοια και αξίες. Κάθε τι γύρω μας εκπέμπει έρωτα, αρκεί να είσαι σε θέση να αντιληφθείς αυτές τις μικρές αόρατες δονήσεις. Έχει μαγικές ευεργετικές ικανότητες μέσα μας, είναι μία αόρατη δύναμη που ανατρέπει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε κάθε μικρή ή μεγάλη κατάσταση που προκύπτει στη ζωή μας!  


Οι νέοι ερωτεύονται σήμερα;

Όχι. Και το λέω με πραγματική λύπη γιατί μεγαλώσαμε σε έναν κόσμο που προάγει λάθος μηνύματα και διατυπώσεις στην έννοια του έρωτα. Δεν διψούν για τον απόλυτο εκείνο πρωτόγνωρο έρωτα που φέρνει τα κάτω-πάνω στη ζωή σου. Μα σε ότι είναι πιο βολικό και εύκολο στη ζήση. Βαφτίσαμε την καψούρα ξαφνικά έρωτα παγιδευμένη σε μεθυσμένα ποτήρια βότκας, και τα σ’αγαπώ γραπτά εικονικά μηνύματα σε μορφή emoji. Δεν βλέπω ανθρώπους να «σπάνε» πια, να γονατίζουν αντίκρυ στον εγωισμό, να στέλνουν λουλούδια και καρδιές, να δακρύζουν από χαρά και πληρότητα όπως και να ονειρεύονται. Ο κόσμος δένεται περισσότερο με τη σημασία της εγκατάλειψης και του πόνου παρά με την έννοια της αγάπης και της ένωσης.

Εκτός από τη γραφή ποια άλλη μορφή τέχνης αγαπάς;

Η αγαπημένη μου μανούλα σαν «βάζει» κάτι στο μυαλό της φροντίζει αυτομάτως πάση θυσίας και να το πραγματοποιεί. Έτσι φαντάζομαι έλεγε από μικρή πως σαν θα έκανε κόρη θα τη μεγάλωνε με γαλλικά, μπαλέτο και πιάνο! Ο κλήρος έπεσε σε μένα σαν πρωτότοκη και έτσι ήρθα σε επαφή με δύο μεγάλες μου τελικά αγάπες, τη μουσική και το χορό. Χορεύω από 3 χρόνων και παίζω πιάνο από τα 8! Σε συνδυασμό με τη γραφή είναι ένας τρόπος να εξωτερικεύω κάθε μου συναίσθημα. Ωστόσο σέβομαι και αγαπώ κάθε μορφή τέχνης όπως και τους ανθρώπους που την προάγουν. Συνήθως οι καλλιτέχνες είναι κυρίως άνθρωποι ευαίσθητοι και ονειροπόλοι. Ο κόσμος έχει ανάγκη από λίγη έλλειψη ρεαλισμού πότε-πότε!

Ποιο ρόλο παίζουν στη ζωή σου οι βαρυσήμαντες  λέξεις  ελευθερία, δημιουργία,  φιλία, αγάπη;

Βαρυσήμαντη όπως ακριβώς τέθηκε αρχικά. Το ένα δε μπορεί να υπάρξει δίχως το άλλο όπως και εμείς δίχως κάποιο από αυτά. Χωρίς ελευθερία δε θα υπάρξει χώρος για δημιουργία, χωρίς δημιουργία δε θα επέλθει αγάπη όπως και το αντίθετο και χωρίς αγάπη δε θα οριστεί ποτέ ειλικρινής σχέση φιλίας αλλά και σεβασμού.



Ποιες είναι οι μελλοντικές σου φιλοδοξίες;

Δε μου αρέσει να κάνω ιδιαίτερα μακρινές βλέψεις, μου αρέσει να αντιμετωπίζω το σήμερα όπως ακριβώς του αρμόζει και να προσμένω το αύριο με την αντίστοιχη ανυπομονησία για το τι μπορεί να μου προσφέρει. Σίγουρα όμως αυτό που θα επιθυμούσα σε βάθος χρόνου, είναι οι λέξεις μου σαν καταφέρουν  να «ακουστούν», να αγγίξουν όσους πραγματικά το έχουν ανάγκη, να τους ταξιδέψουν και να τους οδηγήσουν σε μονοπάτια μόνο φωτεινά και πρόσχαρα. Είναι πολύ σημαντικό σαν «μιλάς»  πραγματικά να «ακούγεσαι».

Μια ρήση, φράση που σε εκφράζει κ έχεις υιοθετήσει ως μότο ζωής.

«Όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο».

Μαρία Χριστοδούλου
Αρχισυντάκτρια
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου