ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΝΑ ΚΥΝΗΓΗΣΕΙΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ



Έλενα Σαλιγκάρα

            Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν κάθε πρωί. Μια οθόνη υπολογιστή, δυο συσκευές τηλεφώνου να χτυπούν συνεχώς και ένας καφές που κατέληγε παγωμένος. Λίγο παραδίπλα η εικόνα του αφεντικού να δίνει διαταγές και ένα πλήθος αγουροξυπνημένων συναδέλφων να προσπαθούν να ξεκλέψουν χρόνο για να χαζέψουν στο κινητό τους.
            Εκείνη τη μέρα όμως κάτι είχε αλλάξει. Ένιωθε περισσότερο ασφυκτικά απ’ ό,τι συνήθως ενώ το βλέμμα της ξέφευγε συνεχώς για να χαζέψει τους περαστικούς έξω από τη τζαμαρία. Ακόμη και οι σκέψεις της είχαν αλλάξει. Γύριζαν συνεχώς σε περασμένα χρόνια -συγκεκριμένα στα εφηβικά.
            Η αιτία ήταν ένα ξεχασμένο λεύκωμα που έπεσε στα χέρια της το προηγούμενο βράδυ. Ένα τετράδιο με κιτρινισμένα φύλλα και λογής αυτοκόλλητα που είχαν τοποθετήσει οι φίλες της -με εκείνες που ορκίζονταν αιώνια φιλία.
            Όσο κράτησε η διαδρομή στο μετρό, το ξεφύλλισε ξανά σχολαστικά. Κάποτε έγραφε πως το όνειρό της ήταν να γίνει μεγάλη ζωγράφος. Μάλιστα, είχε κατά νου εκείνους που ζωγραφίζουν στους δρόμους και που οι περαστικοί σταματούν για να θαυμάσουν. Ήταν όμως δύσκολο ένα τέτοιο επάγγελμα να καλύψει κάποιον οικονομικά. Εν τέλει έγινε λογίστρια.
            Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα πέντε χρόνια;
Θα ζω σε ένα μεγάλο σπίτι με έναν άνδρα που θα με αγαπάει πολύ.
Γέλασε υστερικά, τόσο που μερικοί συνεπιβάτες τής έριξαν περίεργες ματιές. Η εικόνα από το δυάρι που νοίκιαζε και που με νύχια και δόντια κατάφερνε να συντηρήσει μάλλον δεν είχε καμία σχέση με την πρόβλεψή της. Όσο για την παρουσία του άνδρα, η τελευταία σχέση της έληξε με ένα μήνυμα στο facebook κι από τότε τα μόνα ανδρικά πρόσωπα που έκαναν την εμφάνισή τους ήταν των ηθοποιών από τις σειρές της τηλεόρασης.
            Τέτοια όνειρα είχε κάποτε. Μια μεγάλη παλέτα με χρώματα και ένας λευκός καμβάς να τον γεμίζει κατά πώς ορίζει η έμπνευση. Το μυαλό της άρχισε να πλάθει μια εικόνα με πράσινο χρώμα. Έπειτα σειρά έπαιρνε το μπλε, ύστερα το κόκκινο κι … Είχε απορροφηθεί τόσο που δεν άκουσε το κουδούνισμα του τηλεφώνου, ούτε τη φωνή του αφεντικού να λέει το όνομά της.
            Όταν συνήλθε, ζήτησε συγγνώμη. Δεν πέρασαν πέντε λεπτά. Σηκώθηκε από τη θέση της αργά και έφτασε στο παραδίπλα γραφείο. Με φωνή που μόλις ακουγόταν ψέλλισε λίγες λέξεις.
            «Θέλω να υποβάλλω την παραίτησή μου».
Πηγή anapnoes.gr








Έλενα Σαλιγκάρα
Μου δίδαξαν τους αριθμούς μα με κέρδισαν οι λέξεις. Με αυτές παιδεύομαι, δημιουργώ και μοιράζομαι. Λατρεύω όταν τις βλέπω να μπαίνουν στη σειρά και να φτιάχνουν μια ολόκληρη ιστορία. Μια τέτοια ιστορία αποτελεί και το πρώτο μου μυθιστόρημα «Πέρα από τη γέφυρα».
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου