ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΕΛΩΔΙΑΣ


Δάκρυσες ποτέ σου με τις νότες; Έσταξαν δάκρυα με έναν στίχο; Κόμπιασε η ανάσα στον ρυθμό;

Δύναμη κρύβουν οι λέξεις, δύναμη και οι νότες. Μπορούν να γίνουν οδηγοί, ξακουστοί Καπεταναίοι. Σ’ έναν ωκεανό συναισθημάτων και αισθήσεων να σε ταξιδέψουν απ’ άκρη σ’ άκρη, σε κόσμους άγνωστους και μακρινούς. Μαζί και η πνοή τους, η αέναη εκείνη πνοή, που σπρώχνει όνειρα και πλάθει μύθους.

Και γέλιο και δάκρυ, και λύπη και χαρά, και μελαγχολία και ευθυμία. Όλα χωράνε και όλα συνταιριάζονται. Μα και εμφυτεύονται. Σημείο καταφυγής γίνονται, μα και αναφοράς, και εκκίνησης και τέρματος. Κάθε έκφανση της ζωής εσωκλείουν, παρηγοριά να βρίσκουν οι ώρες σου κοντά τους. Με χρώματα να βάφουν και θάλασσα και ουρανό. Κυκλώπεια τείχη να γκρεμίσουν μέσα σου, το πιο ψηλό φρούριο να κατακτήσουν. Στης γης τα πέρατα να ταξιδεύουν τις ώρες και τις μέρες σου.

Μια ανάσα μελωδίας αρκεί. Τόση κι άλλη τόση δύναμη χωράει ο κάθε ήχος.

Μάγος ο πλάστης που χαράζει την ψυχή του στο πεντάγραμμο. Ευλογημένα τα χέρια του τα ηλιογέννητα, που τη μεταφέρουν ανάμεικτη με τη δική του. Θεόσταλτη και η φωνή που της δίνει σάρκα και οστά, να την αγγίξουν όλοι.

Πώς να μην χαϊδέψουν τέτοιες χορδές την καρδιά σου; Να συγχρονιστεί ο ρυθμός της με εκείνον της ψυχής και χίλιες ορχήστρες να δίνουν μέσα σου κονσέρτα!

Ευλογία οι νότες, μαζί με την ανάσα της ίδιας της ζωής, μα και πέρα και πάνω από αυτήν.







Φένια Κινικλή
Συγγραφέας
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου