Συγγνώμη

γράφει η Έλενα Σαλιγκάρα
Πώς είναι να νιώθεις πάνω στο δέρμα τις στάλες της βροχής; Αναρωτιέμαι διότι είδα κάτι σχετικό στην τηλεόραση. Ένας νεαρός φιλούσε μια κοπέλα, ενώ γύρω τους έβρεχε πολύ. Πρέπει να ήταν πολύ ερωτευμένο ζευγάρι. Κι έπειτα αναρωτήθηκα πώς είναι αυτός ο έρωτας που όλοι μιλούν. Στην τηλεόραση συνεχώς γι' αυτόν λένε. Κάποιος ανέφερε πως μοιάζει με αγγελάκι και με το τόξο του ρίχνει τα βέλη του όπου βρει. Πάλι μπερδεύτηκα. Εγώ νόμιζα πως είναι κάτι άυλο, κάτι που νιώθουν οι άνθρωποι μέσα τους. Σαν την αγάπη, ας πούμε, που την αντιλαμβάνομαι μέσα από το χάδι της μάνας μου. Από το χαμόγελό της όταν με περιποιείται. Από τον τρόπο που μου τραγουδά όταν κλαίω. Δε βλέπω την αγάπη, αλλά πιστεύω πως υπάρχει. Μετά όμως στενοχωριέμαι και κλαίω περισσότερο επειδή δεν μπορώ να δείξω κι εγώ όσα αισθάνομαι.
Έξω έχει σκοτεινιάσει. Όπου να 'ναι θα έρθει πάλι η μαμά στο δωμάτιό μου. Θα σύρει το καρότσι μου ως το κρεβάτι και θα με βάλει να κοιμηθώ. Αυτή τη φορά θα προσπαθήσω να μην κοιτάζω μονάχα στο κενό. Φοβάμαι πως δε θα τα καταφέρω. Συγγνώμη που δεν μπορώ να σου το πω αλλά, μαμά, σε ευχαριστώ.
 πηγή tovivlio. net
Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου