Αυγή


γράφει η Φένια Κινικλή

Πόσες ανάσες κράτησες προσμένοντας εκείνη τη στιγμή; Εκείνη την πιο καθαρή, την πιο νηφάλια ώρα, που ξημερώνει η αυγή τη μέρα και αφήνει πίσω τη νυχτιά. Εκείνη που σαν χαράζει στον ορίζοντα το πρώτο φως, με μυριάδες χρώματα πλημμυρίζει η πλάση όλη.

Ονειρική στιγμή…

Σαν ξέρεις πως η νύχτα σου θα απαντήσει την αυγή, σε αυτή την αέναη σιωπή απογυμνωμένη από κάθε λέξη, χαμογελάς. Και αγαλλιάζεις. Νέα σελίδα ανοίγεται μπροστά σου, άλλοτε μεγάλη, άλλοτε μικρή, μα πάντοτε καινούρια, διαφορετική. Λουσμένη στο φως, γεμάτη δύναμη κι ελπίδα.

Πολύτιμη στιγμή…

Χαλάλι της η σκοτεινιά. Ποτέ δεν μπόρεσε το πέπλο της να τη σκεπάσει. Όσο κι αν το προσπάθησε… Κι αν τύχει κάποτε να την κρύψουν πίσω τους γκρίζα σύννεφα, βρίσκει τρόπο πάντοτε να λάμπει μέσα της το φως.

Ζωοποιός στιγμή…

Κι όταν εκείνη εμφανίζεται, το ξέρεις. Το σκοτάδι σου επιτέλους ξημερώνεται.


Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου