Στο φως και στο σκοτάδι από τη Φένια Κινικλή

 

Κλείνεις τα μάτια για να δεις... Τι παράξενο! Μόνο έτσι μπορείς να αντικρίζεις ολοκάθαρα τον κόσμο. Με τα βλέφαρα κλειστά και τον νου να απλώνεται προς κάθε κατεύθυνση, σε κάθε γωνιά.

Όλα όσα σου κρύβονται στο φως, φανερώνονται μονομιάς μέσα στο σκότος. Δεν ντρέπονται εδώ, με τον σκοτεινό μανδύα τυλιγμένα… Όπως κι αν είναι, σε αφήνουν να τα δεις, να τα αγγίξεις… 

Κι εσύ αισθάνεσαι αλλιώτικα… Χωρίς σκέψεις! Πιο γεμάτος… Λιγότερο μονάχος… Και ελεύθερος!

Από τη στιγμή παρασυρμένος, λες πως θες να μείνεις για πάντα εδώ… Μακριά από το φως, προστατευμένος, στις σκιές μαζί τους σκεπασμένος… Με βήματα αρχίζεις να μετράς το μονοπάτι, μα χνάρια δεν αφήνεις πίσω σου… Τα τρώει η νύχτα μονομιάς… Του γυρισμού σου έτσι αργοσβήνει η στιγμή.

Αλήθεια, αυτό ήθελες; Γι’ αυτό βρέθηκες εδώ;

Τα μάτια συνηθίζουν ήδη το σκοτάδι… Τα μάτια…

Αυτά σε φέρανε ως εδώ! Τα βλέφαρά τους έσβησαν το φως! Τα βλέφαρά τους θα σε φέρουν πίσω…

Τα μάτια… Άνοιξέ τα απότομα, να τυφλωθείς, να σβήσει ο κόσμος σου ξανά και να τον δεις ευθύς να ανατέλλει ολόγυρά σου. Η ολόδική σου λαμπερή ανατολή…

Τα μάτια κλείσε και ζήσε την!

Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.