Η ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Από την Φιλίτσα Παπανικολάου




Η αυτοεκτίμηση που έχει το κάθε παιδί για τον εαυτό του είναι, το πώς αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, το πώς νιώθει με τον εαυτό του και πως αποδέχεται αυτό που είναι στην πραγματικότητα, έναντι του πώς θα ήθελε να είναι ή το πώς θα ήθελαν οι άλλοι να είναι. Αυτή η απόσταση που μεσολαβεί είναι που συμβάλλει στο πόσο χαμηλή ή υψηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να έχει ένα παιδί.
Πολλές φορές συναντάμε παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς, μαθησιακά προβλήματα, κοινωνικά προβλήματα που στην βάση όλων αυτών είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση βιώνουν τα προβλήματα, τις προκλήσεις, τις αλλαγές στη ζωή τους με μεγάλο άγχος, με αρνητικές σκέψεις πως δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν, με δυσκολίες προσαρμογής και απογοήτευση. Αντίθετα με τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση που είναι πιο θαρραλέα σε νέες προκλήσεις, προσπαθούν πιο πολύ να τα καταφέρουν, είναι πιο χαρούμενα.
Η αυτοεκτίμηση αρχίζει να δημιουργείται ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Οπότε οι γονείς μπορούν να χτίσουν γερές βάσεις για την εικόνα του εαυτού του παιδιού τους από πολύ νωρίς.
Οι γονείς για να χτίσουν αυτές τις βάσεις πέρα από την αγάπη και την ασφάλεια που δίνουν στο παιδί, πρέπει να το υποστηρίζουν, αλλά και να το οριοθετούν συγχρόνως. Ένα παιδί που ξέρει πως μπορεί να συμπεριφερθεί είναι πιο σίγουρο για τον εαυτό του. Οι ελευθερίες που μπορεί να δίνονται από τον γονιό στο παιδί πρέπει να δίνονται διαδοχικά, ώστε το παιδί να μπορεί να τις διαχειριστεί. Δεν είναι μόνο η επιβράβευση που συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση του παιδιού αλλά και η καθοδήγηση, η συμβουλή και η συζήτηση. Ένας δίκαιος γονιός είναι πιο πιθανό να έχει ένα παιδί και ισορροπημένη συμπεριφορά.



Επίσης η συναισθηματική επιβεβαίωση είναι πολύ σημαντική. Οι γονείς πρέπει να δέχονται τα συναισθήματα των παιδιών τους ως φυσικές συνέπειες και να μην τα παραβλέπουν. Τα παιδιά πολύ συχνά δεν μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους και η μη αποδοχή τους και η επιβεβαίωση τους από τους οικείους τους τα κάνει να έχουν αρνητικές και ακραίες συμπεριφορές.
Πολύ σημαντική είναι και η επίτευξη στόχων. Οι στόχοι που έχει ένα παιδί πρέπει να είναι σε συνεργασία με τους γονείς και όχι διαφορετικοί. Το παιδί δυσκολεύεται πολύ να ακολουθήσει έναν στόχο που δεν είναι δική του θέληση, αλλά του γονέα του. Φυσικά οι στόχοι πρέπει να είναι ανάλογοι με την ηλικία του παιδιού για να μπορούν να είναι και υλοποιήσιμοι.
Οι γονείς πέρα από καθοδηγητές των παιδιών τους λειτουργούν και ως πρότυπα, γι αυτό και πρέπει να φροντίζουν και οι ίδιοι την δική τους αυτοεκτίμηση και την εικόνα τους απέναντι στο παιδί τους.

Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.