Γρηγόρης Τριγλίδης " Να τολμήσουν όσα δεν τόλμησαν"


Ο Γρηγόρης Τριγλίδης γεννήθηκε  στη Θεσσαλονίκη, όπου και έμεινε μέχρι τα δεκαοχτώ του. Έπειτα, κατατάχτηκε στον στρατό, ακολουθώντας μια πορεία δεκαπέντε ετών. 
Συνταξιοδοτήθηκε από το στρατό λόγω τετραπληγίας. 

 Το «Όνειρα ξεχασμένα» είναι το πρώτη συγγραφικό έργο του.



Ποιο ήταν το έναυσμα για την ενασχόληση σας με τον κόσμο της λογοτεχνίας και το αντικείμενο της συγγραφής;

Το έναυσμα δόθηκε από την Ένωση Συγγραφέων Πιερίας. Ήταν εκείνοι οι άνθρωποι που μου πρότειναν αλλά και επέμεναν να εκδώσω. Με πλησίασαν, είδαν πως γράφω και από εκεί και πέρα όλα ήρθαν μόνα τους.



Κυκλοφόρησε η νουβέλα σας " Ξεχασμένα όνειρα" από τις εκδόσεις Ίτανος. Ποιο ερέθισμα στάθηκε αφορμή για τη συγγραφή του;

Η αφορμή ήταν ένα μπλογκ έξι χρόνια πριν. Μέσα σε δυο παραγράφους έγγραφε κάτι που με συγκλόνισε. Όταν ξεκίνησα, το χέρι με συνεργό το στυλό αποτύπωνε την ιστορία.
  "Όνειρα ξεχασμένα". Πότε ξεχνούν οι άνθρωποι τα όνειρα τους;

Όταν ξεχνούν τον εαυτό τους. Όταν παύουν να ασχολούνται με τους ίδιους και καταπιάνονται να σχολιάζουν τις επιλογές – ζωές των άλλων.

 Ποια κοινωνική αναγκαιότητα το υπαγορεύει;

Είναι πολλές. Η οικογένεια που μπορεί να έχει δώσει λάθος πρότυπα, το σχολείο που δημιουργεί παπαγάλους και όχι ανθρώπους, ο κοινωνικός περίγυρος που κατηγορεί όποιον και όποια πάει να προκόψει, οι φόβοι μας, οι λάθος σκέψεις μας οι επιλογές μας, η ζήλια, ο φθόνος…

 Βιώσατε το " σκληρό πρόσωπο" μιας ασθένειας... Διαψεύσατε τα ιατρικά δεδομένα...Ζήσατε ένα θαύμα. Μιλήστε μας για το θαύμα που ζήσατε.

Είχα επτά χρόνια άγχους λόγο αρρύθμιστου θυροειδούς. Ο στρατός με ήθελε στο στρατόπεδο και δεν με επέτρεπε να πηγαίνω μια φορά κάθε μήνα για εξετάσεις. Είχα μεγάλα οικογενειακά προβλήματα εκείνο το καιρό που δεν θέλω να τα πω. Ξύπνησα μια Κυριακή και το δεξί μου πέλμα είχε παραλύσει, κρεμόταν σαν νεκρό. Τηλεφώνησα στον ιατρό του στρατοπέδου (φαντάρος). Μου έκανε διάγνωση από το τηλέφωνο «Φάε φρούτα, σου λείπουν καταλύτες, ποιες και πολυβιταμίνες και θα είσαι αύριο μια χαρά». Σε τέσσερις ημέρες ήμουν πλέον τετραπληγικός στο 424 ΓΣΝΕ. Κάποιες φορές ήθελα να πεθάνω, αλλά με τη χέρια; Και τότε οι δικοί μου, όταν το έμαθαν μου είπαν: «Προσπάθησε, μη παραιτήσε, κάνε το για τα παιδιά σου!!!». «Για τα παιδιά σου!!!!!» Ως εδώ ήταν. Όλα έσβησαν σαν μην έγιναν ποτέ. Κάτι μέσα μου άναψε. «Για τα παιδιά σου». «Για τα παιδιά μου!!!». Ναι λοιπόν, για τα παιδιά μου. Για τα παιδιά μου ασχολούμαι με εμένα για να χαίρονται που ο πατέρας τους είναι καλά. Γιατί με βλέπουν ως πρότυπο, γιατί με έχουν ανάγκη. Έτσι, με πολύ επιμονή και υπομονή έδιωξα όλα όσα μέσα μου ήταν αρνητικά κι ας ήταν γύρο μου τοξικό το περιβάλλον. Γεννήθηκε μια πεποίθηση, μια απόλυτη σιγουριά πως θα τα καταφέρω κι έτσι κι έγινε.

 Πιστεύατε στα θαύματα ή χρειάστηκε να το ζήσετε;

Από πάντα πίστευα στα θαύματα. Τώρα είμαι σίγουρος.

Σε μια προηγούμενη συνέντευξη σας είπατε ότι γράφατε μικρός τις σκέψεις σας σε χαρτάκια και τα κρύβατε μέσα στο σπίτι. Ποιο γεγονός σας ώθησε να εξωτερικεύσετε τις σκέψεις και να τις μοιραστείτε με τους αγαπημένους σας αναγνώστες;

Ήθελα να μοιραστώ αυτά που γράφω. Να καλύψω απλός αυτή την ανάγκη, η οποία, εδώ που τα λέμε, βοήθησε τον μεγάλο μου για να διαβάζει μυθιστορήματα και να αυξήσει τους βαθμούς του.

 Ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε μέσα από το συγγραφικό σας έργο;

 Την εσωτερική επανάσταση. Ανοίγω τηλεόραση (σπάνια), Μπαίνω στα social media facebook κλπ. Και πολλές φορές κάποιοι μιλούν για επανάσταση. Εδώ διαφωνώ έχουμε λάθος προτεραιότητες. Πρώτα κάνουμε επανάσταση στον ίδιο μας τον εαυτό, στις λάθος πεποιθήσεις μας, στα λάθος πρότυπα που υιοθετήσαμε με τον καιρό, στα μη, στα πρέπει, στα δεν θέλω, στα δεν μπορώ, στο δεν αξίζω κ.α. και ύστερα το ξανά συζητάμε σε μια νέα βάση.


 Η νουβέλα ή η ποιητική συλλογή σας βοηθά περισσότερο να αποτυπώνετε το συναισθηματικό σας κόσμο;

Η ποιητική συλλογή φυσικά!! Εκεί είναι ο ευαίσθητος Γρηγόρης.

 Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος συγγραφέας που θαυμάζετε κ έχει λειτουργήσει ως μέντορας σας;

Ναι, ο Νίκος Καζαντζάκης.

 Πότε ένας συγγραφέας οδηγείτε στο τέλμα κ γιατί;

 Ίσως όταν αισθανθεί ικανοποίηση.

Ποια στάση ζωής έχετε υιοθετήσει στην καθημερινότητά σας;

 Τις οδηγίες των γιατρών μου. Να κάνω αυτό που αγαπώ. Να γράφω.

Ποιο μήνυμα Θέλετε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες μας;

 Να τολμήσουν όσα δεν τόλμησαν, να ακολουθήσουν τα παιδικά τους όνειρα, γιατί πραγματικά αν αυτό το κάναμε όλοι, ο κόσμος μας σήμερα θα ήταν ομορφότερος.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κουβέντα μας

Εγώ σας ευχαριστώ για την φιλοξενία και για την ευκαιρία που μου δόθηκε να μιλήσω.

Μαρία Χριστοδούλου
Αρχισυντάκτρια

Share on Google Plus

About Μαρία Χριστοδούλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.