«Με αγαπώ, μπαμπά !!»

«Με αγαπώ, μπαμπά !!»
Σε είδα χθες βράδυ και πάλι στον ύπνο μου, μπαμπά…
Καθόμασταν σ ένα καφενεδάκι, εκείνα τα παλιά με τα σιδερένια στρογγυλά τραπέζια και τις καρέκλες που κουνιούνται άτσαλα. λες κι απαντούν στην κάθε ανάσα μας. Πίναμε ελληνικό αν και θυμάμαι πολύ καλά ότι όσο ζούσες έπινες πάντα νες, ακόμα και στα όνειρα κάνουμε λάθη.
«Κόρη μου, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ήταν έτσι η ζωή σου, μου είπες. Ότι σου έλεγα, ότι σε συμβούλευα το έκανα με σκοπό να γίνεις ένας σωστός άνθρωπος, να πορεύεσαι σύμφωνα με τις αρχές της θρησκείας μας και να γίνεις μια καλή σύζυγος και μητέρα. Με αγάπη σου τα έλεγα ακόμα κι αν εσένα σου φαινόταν σκληρά. Ακόμα και τώρα δεν θεωρώ ότι σου έμαθα κάτι λάθος. Εσύ δεν στάθηκες αρκετά δυνατή και πιστή για να τα πετύχεις ». Και κάπου εκεί ξύπνησα, γύρω στις τρεις τα ξημερώματα …δεν πρόλαβα να σου απαντήσω στον ύπνο μου μπαμπά αλλά ένιωθα την ανάγκη για αυτό το ξεκαθάρισμα να ξεσπά μέσα μου σαν ορμητικός χείμαρρος. Βγήκα στη βεράντα με τον όλαστρο ουρανό και την πανσέληνο να πανηγυρίζουν. Ναι, η σελήνη ήταν με το μέρος μου, προστάτιδα μου.
Κι όμως μπαμπά ! Πέτυχα για μένα, με κοιτάζω στον καθρέφτη και μου χαμογελώ… Έχω δίπλα μου έναν σύντροφο που με αγαπά και με δέχεται όπως είμαι, αυτόν τον ίδιο άντρα που όταν πριν τρεις δεκαετίες σου είπε ότι θέλει να γίνει σύντροφος της ζωής μου, εσύ, ο μπαμπάς μου, του είπες να μην το κάνει και ότι δεν θα μπορούσα να έχω ποτέ μια ευτυχισμένη οικογένεια. Έχω και δυο μεγάλα παιδιά, που ξέρω ότι κατά βάθος, πολύ κατά βάθος, με αγαπούν, δυο ανεξάρτητα παιδιά στα οποία πάντα έλεγα την αλήθεια, ποτέ δεν τους κρύφτηκα. Έχω και λίγους φίλους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, αλλά τόσο λατρεμένους και πολύτιμους. Και το πιο βασικό, έχω τον εαυτό μου, τα έχω βρει μαζί του και είμαστε τα καλύτερα φιλαράκια. Έχω τα όνειρα μου, τα σχέδια μου για το μέλλον που με κάνουν να ξυπνώ το πρωί και να χαμογελώ πριν ακόμα δράσει η καφεΐνη. Θυμάμαι που όταν ήμουν γύρω στα δέκα σε ρώτησα μπαμπά, αν θα με αγαπάς πάντα και μου απάντησες ότι θα με αγαπάς μόνο αν φέρομαι όπως θέλεις και όπως εσύ θεωρείς σωστό. Ξέρεις για πόσα χρόνια αυτή σου η απάντηση ήταν ο εφιάλτης μου, ότι με οδήγησε σε σοκάκια  σκοτεινά που παραμόνευε η αρρώστια και ο θάνατος ? Τώρα όμως μπαμπά μπορώ μέσα από τα αστέρια αυτής της νύχτας να σε κοιτάξω και να χαμογελάσω …γιατί ΜΕ ΑΓΑΠΩ  μπαμπά !
Κι επειδή αγαπάω και τον κινηματογράφο, λέει η πρωταγωνίστρια (μια πετυχημένη ηθοποιός και τραγουδίστρια) στην ομώνυμη ταινία « Babs», απευθυνόμενη στο φάντασμα του πατέρα της : «Δεν μπόρεσα ποτέ να βρω την ηλιόλουστη πλευρά του δρόμου. Γιατί πάντα εκεί υπάρχει η σκιά σου. Ήμουν ένα κοριτσάκι που προσπαθούσε πάντα να σε ικανοποιεί όλο και περισσότερο...Δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο μπαμπά. Τώρα είναι η σειρά μου. Πρέπει να βρω την ευτυχία...»
Ανθή Τσιτσια 



Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.