Όμηρος Πουλάκης:" η έκθεση για τον ηθοποιό μοιάζει με τον χλοοτάπητα για τον ποδοσφαιριστή."


Ο Όμηρος Πουλάκης σαν ηθοποιός δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις γιατί όλοι τον γνωρίζετε.Σε λίγες μέρες κάνει πρεμιέρα το θεατρικό έργο στο οποίο πρωταγωνιστεί "το χώμα βάφτηκε κόκκινο"από το Θεσσαλικό θέατρο και  μίλησε στη  Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασιου για την παράσταση που ανεβαίνει στο Θεσσαλικό θέατρο σε σκηνοθεσία της Κυριακής Σπανού αλλά και για μέχρι τώρα πορεία του.
Άνθρωπος μετρημένος,που προσέχει πολύ τα λεγόμενά του, μας εκπλήσσει ευχάριστα με το ήθος και την αμεσότητα του.Θα τον απολαύσουμε στις παραστάσεις του θεσσαλικού στο ρόλου του Οδυσσέα Χορμοβα και δε νομίζω να λείψει κανείς...



«Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» από το Θεσσαλικό θέατρο. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση και το ρόλο σας;

 Η Παράσταση θεμελιώνεται σε ένα υλικό δραματουργικό του οποίου βασικοί άξονες είναι το σενάριο της ομώνυμης ταινίας καθώς και ιστορικές καταγραφές μαρτυρίες και αναφορές. Έξι πρόσωπα αναπαριστούν και αφηγούνται τον κόσμο της μυθοπλασίας και τον κόσμο της Ιστορίας, μαθαίνουν για αυτά και παθαίνουν εξ’ αυτών. Ο ρόλος του Οδυσσέα Χορμόβα, του ασώτου υιού που στάθηκε στο πλευρό των εργατών της γης παρά την καταγωγή του και την κοινωνική του τάξη και τον οποίο στην ταινία ερμήνευσε ο Νίκος Κούρκουλος , είναι ο ρόλος που αναλαμβάνω στην συγκεκριμένη συνεργασία.


 Ποια είναι τα συναισθήματα που πιστεύετε ότι  γεννάει ο συγκεκριμένος ήρωας;

Αν μιλάμε για την πλευρά του θεατή, τον οποίο εδώ και ορισμένο διάστημα προτιμώ να ονομάζω αναδημιουργό, θα προτιμούσα να σιωπήσω μιας και έχω την γνώμη πως είναι σε εκείνον ή εκείνη η ευθύνη να μορφοποιήσει και να εκφράσει όσα, συναισθήματα ή σκέψεις ή οτιδήποτε άλλο, ένας θεατρικός ήρωας του ή της προκαλεί.
Μιλώντας από την πλευρά του δημιουργού δεν θα μπορέσω να αποφύγω το να εκφραστώ κρυπτικά ή καλύτερα ποιητικά μιας και βρίσκομαι ακόμα στην δημιουργική πορεία και όχι σε κάποιο στάδιο λήξης αυτής. Οι κυματισμοί της πλατύστηθης χέρσας Γης, πόση θάλασσα κρύβει ο απέραντος κάμπος, πόσες γεωμετρίες ανατέλλουν μες στο κύλισμα του καιρού, πόσο αίμα δίνουν οι νεκροί για των ζωντανών το ψωμί.

Τι σας έκανε να θέλετε να ασχοληθείτε με το θέατρο;

Πολλοί λόγοι, πολλές αφορμές, πολλές εμπειρίες. Τα αυτοσχέδια παραμύθια που μου έλεγε ο παππούς μου, το θέατρο σκιών και η τέχνη του Καραγκιόζη στην οποία με μυήσει πατριός μου, τα βιβλία που σαν παιχνίδι με παρότρυνε η οικογένεια του πατέρα μου να διαβάζω, η Ποίηση, η ιδιωτική τηλεόραση και οι πρώτες τηλεοπτικές σειρές που παρακολουθούσα στην παιδική μου ηλικία, οι παραστάσεις, ο κινηματογράφος, η εντύπωση πως θα συναντηθώ και θα ζυμωθώ από ανθρώπους και με ανθρώπους του πνεύματος, η ανάγκη για γέλιο και για χαρά, η ανάγκη να φαίνομαι και η ανάγκη να κρυφτώ, πολλά, και άλλα τόσα, σχεδόν κάθε στιγμή και κάτι ακόμα , άγνωστο μέχρι πρότινος σε μένα, αναφαίνεται.

 Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να εκτιθεστε μέσω της δουλειάς σας στον κόσμο;

Διττή η σχέση του ηθοποιού με την έκθεση όπως την αντιλαμβάνομαι εγώκαι όπως παραπάνω ανέφερα. Ικανοποιεί σχεδόν ταυτόχρονα την ανάγκη για ορατότητα όσο και για την ανάγκη για κρυπτότητα. Ο Γιόσι Οϊντα μιλάει για τον αόρατο ηθοποιό. Οπωσδήποτε όλες αυτές οι διεργασίες είναι έντονες τόσο συναισθηματικά όσο και διανοητικά, έχουν υπαρξιακές απολήξεις, ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για κάποιο συνεχές βασανιστήριο μιας διαρκούς απογύμνωσης, ας το πω έτσι. Δεν πρέπει φυσικά να παραβλέπει κανείς και την σημασία που έχουν η συνήθεια και η εξάσκηση.
Εν τέλει η έκθεση για τον ηθοποιό μοιάζει με τον χλοοτάπητα για τον ποδοσφαιριστή.
Είναι τόσο ισχυρά εκ των ων ουκ άνευ στοιχείο που δεν μπορείς ούτε να το υποτιμήσεις ούτε όμως να εστιάσεις υπερβολικά σε αυτό.


Κωμωδία ή δράμα; Ο κόσμος τι προτιμά;

 Δεν γνωρίζω τι προτιμάς ο κόσμος. Δεν θέλησα να γίνω ερευνητής της κοινής γνώμης, ούτε πωλητής ειδών. Ανεξάρτητα από αυτή την αδρή κατηγοριοποίηση( κωμωδία/ δράμα)   σε κάθε έργο ενυπάρχουν πτυχές και από τις δύο αυτές πλευρές του θεάτρου. Εμένα με διεγείρει και αναζητώ εκείνο που κρούει μέσα μου την χορδή του αυθεντικού, όχι του αληθινού, του ειλικρινούς ή οποιουδήποτε παρόμοιου χαρακτηρισμού, του αυθεντικού, εκείνου που οι δόσεις ανάμεσα στην έμπνευση και την κατασκευή βρίσκονται σε τέτοια σχέση ώστε το αναντίρρητο να μην είναι καταπιεστικό και το άγνωστο να μην είναι καταδυναστευτικό.


Υπάρχει κάποιο είδος θεάτρου που δεν θα μπορούσατε να υπηρετήσετε;


Το θέατρο των τυπικών και καιροσκοπικών δημοσίων σχέσεων που μετατρέπουν την ευγένεια σε υποταγή, την υποταγή σε αρετή, την αρετή σε επίδειξη, την επίδειξη σε προϋπόθεση, την συνομιλία σε συναλλαγή, και τόσα άλλα . Με συγχωρείτε αν ακούγεται λίγο αλαζονική ή περίεργη η προηγούμενη πρότασή μου όμως το ξεχορτάριασμα ενός κήπου είναι απαραίτητο συστατικό για τον θερισμό, την σπορά, την άνθηση, κ.ο.κ.

Έχετε «κλέψει στοιχεία «από κάποιον ηθοποιό που θαυμάζετε;

Συνεχώς και κατ' εξακολούθηση. Ξεδιάντροπα. Και με ταπεινότητα και με περηφάνια.

Έχετε λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Τι γνώμη έχετε για αυτά;

Για μεγάλο διάστημα δεν είχα. Ύστερα απέκτησα. Εξακολουθώ να διατηρώ. Δεν μαγέυομαι από αυτά ούτε τα απορρίπτω. Ωστόσο νιώθω την ανάγκη να πω πώς οι αδυναμίες ενός ανθρώπου είναι πάντοτε πολυτιμότερες από τις δυνάμεις όλων των υπολογιστών.

Στην τηλεόραση σας έχουμε δει μόνο σε αυτοτελή επεισόδια του Πάνου Κοκκινοπούλου.Ειναι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην καριέρα σας. Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας.

Επέλεξα συνειδητά, όχι δια παντός αλλά με ορίζοντα την πρώτη δεκαετία και μέχρι σήμερα, να αποφύγω τηλεοπτικές δουλειές που θα συγκροτούνταν από πολλά επεισόδια για λόγους υπαρκτούς και κατά την γνώμη μου σημαίνοντες που όμως δεν θα εκθέσω σε αυτή την απάντηση. Παράλληλα επέλεξα συνειδητά τα αυτοτελή επεισόδια των σειρών ως επι το πλείστον του Πάνου Κοκινοπουλου και των συνεργαζόμενων σκηνοθετών διότι διέκρινα σε αυτά κινηματογραφική ματιά και συγκροτημένη προεργασία. Την δημιουργική μου σχέση με τον Πάνο Κοκινοπουλου την χαρακτηρίζει το χιούμορ και ο απενοχοποιημενος καλλιτεχνικός διάλογος. Βίωσα με χαρά τις συνεργασίες μας και αισθάνομαι πως σε μεγάλο βαθμό αυτό είναι αμοιβαίο.

Στη καριέρα σας κάνετε προσεκτικά βήματα ,έχετε ανύπαρκτη κοσμική ζωή, γιατί δεν επιλέγετε τον εύκολο δρόμο;

Δεν οδηγούν όλοι οι δρόμοι στην Ρώμη. Για την Ιθάκη « να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος». Έτσι ψιθυρίζει η χελώνα, έτσι ψιθυρίζει ο μέρμηγκας. Και η αγουρίδα γινεται μέλι αγάλι αγάλι. Αυτά τα γράμματα έμαθα, με αυτά τα τραγούδια έχω μεγαλώσει. Ωστόσο δεν μου αρέσει να υπερβάλλω. Δεν υπήρξα ποτέ υπέρμαχος του ερημιτισμού. Ούτε όμως της επιφανειακής περιφοράς μιας μάσκας χωρίς πρόσωπο. Αλλιώς, όπως το είπε ο ποιητής , η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι. Δεν ξέρω αν έχω απαντήσει. Και εν τέλει τι σημαίνει εύκολος δρόμος;
 Έχετε μεγαλώσει σε μια πολιτικοποιημένη οικογένεια. Πιστεύετε ότι οφείλουμε να είμαστε πολιτικοποιημένα άτομα;

 Όποιος ή όποια λέει πως δεν ασχολείται με την πολιτική συμφωνεί με την πολιτική που του επιβάλλεται. Η ενασχόληση με το πολιτικό γίγνεσθαι αποτελεί οπωσδήποτε δικαίωμα και υποχρέωση στην δική μου αντίληψη. Είναι πλέον ορατό που οδήγησε το απολιτίκ σκεπτικό, η αφ' υψηλού αδιαφορία, η ατομικοκεντρική θεώρηση. Ένας κόσμος δικαιότερος με θετικοτερες κατανομές υλικών και πνευματικών αγαθών που οφείλουν να αποτελούν κτήμα όλων μας είναι πάντοτε εφικτός και υπό μια συνεχή διεκδίκηση.

Σας αρέσουν τα έργα με κοινωνικοπολιτικό μήνυμα;

Κάθε έργο τέχνης είτε εκ προθέσεως είτε όχι εμπεριέχει νοήματα πολιτικού και κοινωνικού χαρακτήρα, άλλοτε πιο οριοθετημένα σε ένα ιστορικό πλαίσιο αναφοράς άλλοτε διαχρονικότερα. Μου αρέσει να ασχολούμαι με έργα της τέχνης από διάφορες οπτικές και από διάφορες πλευρές. Σε οποιαδήποτε από αυτές το πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο δεν εκλείπει ποτέ ακόμα κι αν προσποιηθείς πως δεν το βλέπεις.
Βασιλική Ευαγγέλου -Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.