Αν δεν συστηθείς με τον πάτο, δεν θα γνωρίσεις την κορυφή

Αν δεν φτάσεις στον πάτο, δεν μπορείς να ανέβεις. Μια φράση που ακούγεται κλισέ και έχεις κουραστεί να την ακούς. Διάσημοι να το λένε σε συνεντεύξεις, φίλοι μεγαλύτερης ηλικίας, δάσκαλοι και καθηγητές. Θα στο πουν και εσένα όταν σε δουν να πέφτεις. Να πηγαίνεις κάτω και όχι πλέον πάνω. Είναι και αυτές οι φάσεις μας που δεν μπορείς να κάνεις ένα βήμα. Υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτή τη φάση ή όλοι πια έχουν άδικο; Ο καθένας από εμάς περνάει διάφορες φάσεις της ζωής του, άλλοτε δύσκολες και άλλοτε πιο εύκολες. Μια χαρούμενη περίοδος της ζωής σου μπορεί να σε γεμίσει ενέργεια, χαρά, όμορφες στιγμές. Μια δύσκολη περίοδος μπορεί να περιέχει πόνο, στεναχώρια, κλάμα και λίγο κατάθλιψη. Όμως στα δύσκολα μαθαίνεις. Βλέπεις τα όρια σου, τις δυνάμεις σου και φυσικά τους ανθρώπους που είναι κοντά σου. Σκέφτεσαι τα λάθη σου και παίρνεις μαθήματα που θα σε βοηθήσουν στο επόμενο βήμα σου. Από τα λάθη μας και τις εμπειρίες μαθαίνουμε τι είναι η ζωή και τι θέλουμε να αλλάξουμε ώστε να την κανουμε καλυτερη.Ο πατος για τον καθεναν μας ειναι διαφορετικος.Πάτο πιάνεις όταν βλέπεις τον εαυτό σου σε κατάσταση που δεν τον έχεις ξαναδεί. Έχεις λυγίσει χειρότερα από όσο λυγίζει το καλαμάκι και έχεις πιάσει πάτωμα. Δεν μπορείς όχι να σηκωθείς αλλά ούτε και να συρθείς. Οι δυνάμεις σου σε έχουν εγκαταλείψει. Μόνος φίλος η μοναξιά και η ψυχή σου. Κανένας δεν μπορεί να σε συνεφέρει αφού και εσύ ο ίδιος δεν δίνεις το χώρο. Είσαι τελείως μόνος και ψάχνεις τον εαυτό σου. Εκεί βλέπεις πτυχές του εαυτού σου που δεν ήξερες καν ότι υπάρχουν. Παλεύεις με θηρία και δαίμονες που προσπαθούν να σε κατατροπώσουν. Έχουν όμως τόση δύναμη τελικά που δεν έχεις εσύ; Όταν όμως έχεις πέσει τόσο χαμηλά που πιο κάτω δεν έχει τότε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να ανέβεις. Το μυαλό εκεί που δεν το περιμένεις ανάβει το διακόπτη. Ένας φίλος μπορεί να σου πει μια κουβέντα και να αρχίσεις να το σκέφτεσαι ή ακόμα μόνος σου. Ένα πρωί λοιπόν ξυπνάς και βλέπεις ότι η ζωή δεν πάει άλλο έτσι. Πρέπει να κάνεις κάτι για να την αλλάξεις. Είναι η ώρα που οι αλλαγές είναι απαραίτητες και πρέπει να ξεκινήσουν από το μέσα μας. Η ψυχολογία μας μπορεί να κινήσει τα πάντα και να ανατρέψει την κατάσταση. Αν γίνει αυτό τώρα όλα έχουν πάρει σιγά σιγά το δρόμο τους. Κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο όμορφη και κάθε νύχτα λίγο πιο ήρεμη. Κάθε μέρα που ξυπνάς παλεύεις να κάνεις ένα βήμα προς τα πάνω. Να ανέβεις τα σκαλιά της κόλασης για να δεις τον ουρανό. Κάθε βήμα είναι δύσκολο όμως πρέπει να παλέψεις. Είσαι δυνατός με υγεία και δύναμη που πρέπει να κυνηγήσεις κάθε κρυφό σου όνειρο και κάθε κρυφή σου επιθυμία. Κάθε σκαλί που ανεβαίνεις σε γεμίζει με χαρά και περηφάνια για το καθετί που κατάφερες. Χαίρεσαι που ο εαυτός σου γίνεται μέρα με τη μέρα καλύτερος και πιο χαρούμενος. Είναι πλέον γεμάτος και αποφασισμένος να διεκδικήσει ότι ποθεί. Δεν σε νοιάζει αν σε πουν τρελό που μόνιμα χαμογελάς. Εσύ ξέρεις πόσο πάλεψες για να γίνεις χαρούμενος. Τα σκαλιά που ανεβαίνεις είναι ένα μικρό κομμάτι που συμπληρώνει το παζλ της ζωής σου. Το παζλ είναι σαν μια ταινία και κάθε κομμάτι του μια μοναδική σκηνή που πρωταγωνιστής και κεντρικός ήρωας είσαι εσύ. Οι γύρω σου άλλοι συμπρωταγωνιστές και άλλοι απλοί θεατές ή και κομπάρσοι. Κανένας δεν έχει μια απόλυτα ευτυχισμένη ζωή μόνο ευτυχισμένες στιγμές. Τα δύσκολα ο Θεός τα στέλνει στους δυνατούς στρατιώτες του. Οι δυνάμεις που έχουμε μέσα μας είναι τεράστιες. Είναι εκείνη η στιγμή που όταν τις βρούμε μετά δεν κάνουμε πίσω ούτε για να πάρουμε φόρα. Γιατί όπως είπε και ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης «Για να ανέβεις ψηλά, πρέπει να πάρεις φόρα από τον πάτο της κόλασης».
Βασιλική Κόντε
Πηγή loveletters.gr

Share on Google Plus

About Βασιλική Ευαγγέλου

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.