Η Ελια Κουρή διάβασε το βιβλίο "ένα ποτάμι μέσα μου "της Μαρίας Ρουσακη

Ένα ποτάμι μέσα μου, Μαρία Ρουσάκη, εκδόσεις Πατάκη


Σκέψεις με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου – Έλια Κουρή


Η Μαρία Ρουσάκη είναι πολυγραφότατη στο παιδικό βιβλίο και με μεγάλη εμπειρία στη γραφή για παιδιά. Έχει στο ενεργητικό της πλούσιο συγγραφικό έργο και πολλά βιβλία της έχουν βραβευτεί ή ήταν υποψήφια για κάποιο βραβείο. Διαβάζοντας το νέο της βιβλίο που συστήνεται για ηλικίες 4άρων ετών και άνω διαπίστωσα πως δικαίως έχει τόση μεγάλη απήχηση στα παιδιά και τόση αναγνωρισιμότητα στο χώρο του παιδικού βιβλίου. Γράφει με ευαισθησία και τρυφερότητα σαν να είναι και η ίδια παιδί.
 Το «Ένα ποτάμι μέσα μου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη είναι ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες και συναισθήματα. Η συγγραφέας παρομοιάζει την ψυχή του παιδιού και τον ψυχισμό του με ένα ποτάμι που άλλες φορές κυλάει όπως το γάργαρο νερό και άλλες φορές φουσκώνει σαν τη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Τα παιδιά βιώνουν το κάθε γεγονός, χαρούμενο ή λυπητερό, και το κάθε ερέθισμα πολύ έντονα. Έτσι κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά σε μια κατάσταση.
Άλλο κλείνεται στον εαυτό του και «κλειδώνει» τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, είναι πιο ντροπαλό και δεν εκφράζεται εύκολα και άλλο εξωτερικεύει ευκολότερα όσα σκέφτεται, όσα το απασχολούν. Γελάει ή κλαίει από χαρά ή λύπη αντίστοιχα. Έτσι το κλάμα μπορεί πολλές φορές να λειτουργήσει λυτρωτικά και ανακουφιστικά για ένα παιδί. Τα παιδιά δεν πρέπει να ντρέπονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ή να φοβούνται.
Και οι γονείς ή οι δάσκαλοι πρέπει να τα ενθαρρύνουν να εκφράζονται ελεύθερα. Το παιδί πρέπει να το κάνεις να πιστεύει πως μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο. Eπίσης, το παιδικό κοινό είναι πολύ απαιτητιτικό, είναι δύσκολος και «σκληρός» κριτής, για αυτό και είναι δύσκολο να γράφεις για τα παιδιά. Χρειάζεται όχι μόνο να έχεις ταλέντο, τέχνη και τεχνική αλλά κυρίως να έχεις την ευχέρεια να γίνεις και εσύ ξανά παιδί και να ανακαλύψεις τι κρύβει μέσα στην ψυχή του.
Ο Γιάννης έχει μια ψυχή που μοιάζει με ποτάμι έτοιμο να ξεχειλίσει. Αλλά έχει και μεγάλη καρδιά γεμάτη με πολλές σκέψεις και συναισθήματα που δεν ξέρει πώς να τα εκφράσει και να τα διαχειριστεί. Δεν είναι σαν τη μαμά του που χάρηκε υπερβολικά όταν ήρθε στην οικογένειά τους το σκυλάκι τους ο Δίας ή σαν τον μπαμπά του που λυπήθηκε πολύ και έκλαιγε όταν ο παππούς πήγε στον ουρανό. Όμως, όταν ο καλύτερός του φίλος, ο σκύλος του, έφυγε από το σπιτάκι του και δεν τον έβρισκαν πουθενά, ο Γιάννης ένιωσε μετέωρος, χαμένος. Και ξαφνικά ξέσπασε.
Το ορμητικό ποτάμι ξεχείλισε και κυλούσε τόσο γρήγορα... Και ξαφνικά όλα άλλαξαν, σιγά σιγά άρχισε να νιώθει καλύτερα και να ανακουφίζεται. Ηρέμησε η ψυχή του. Και όταν μια μέρα ο Δίας επέστρεψε, φωτίστηκε όλος του ο κόσμος και πάλι. Η καρδιά του ήταν και πάλι γεμάτη αγάπη, χαρά και δοτικότητα.

Η γραφή της Ρουσάκη γεμάτη ευαισθησία, λυρισμό και γλαφυρότητα σε συνδυασμό με την πολύ εύστοχη εικονογράφηση της Σοφίας Γαλή γίνεται κινητήρια δύναμη για κάθε παιδί και το ωθεί, ακούγοντας την ιστορία, να μάθει ότι πρέπει να εκφράζεται χωρίς να φοβάται. Να νιώθει ελεύθερο να λέει όσα πιστεύει και όσα αισθάνεται. Να νιώθει ασφάλεια και αγάπη. Γιατί με αυτές τις δύο αξίες μπορεί σίγουρα να καταφέρει τα πάντα!

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.