Αρετή Καμπίτση:"Ένας Θεός αγάπης δεν δέχεται δούλους"

Η Αρετή Καμπίτση γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας και ζει τα τελευταία είκοσι χρόνια στα Χανιά. Σπούδασε Επιστήμες του Ανθρώπου και Λογοτεχνία στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού του ΕΑΠ και αρθρογραφεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. Δύο διηγήματά της έχουν γίνει ταινίες μικρού μήκους. Το μυθιστόρημα «Μικροί θεοί» είναι το πρώτο της βιβλίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.Με το βιβλίο της "Μικροί θεοί"
επιχειρεί να φέρει σε επαφή τον δυτικό άνθρωπο με αυτόν της ανατολής. Να αποδείξει πως οι άνθρωποι δεν έχουν χρώμα, θρησκεία και γεωγραφικούς περιορισμούς.


Όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο σας, μου κέντρισε το ενδιαφέρον το εξώφυλλο. Δυο πανέμορφα γυναικεία μάτια. Πόσο ο τίτλος και το εξώφυλλο καθορίζουν τη τύχη του βιβλίου;

Δύο πανέμορφα γυναικεία μάτια. Αυτά που άλλαξαν τη μοίρα του κεντρικού μου ήρωα και την δική μου οπτική στα πράγματα. Σαφώς ο τίτλος ενός βιβλίου και το εξώφυλλο καθορίζουν την τύχη του, χωρίς όμως να προδικάζουν την πορεία του. Συγκεκριμένα στο δικό μου βιβλίο ο τίτλος είναι όλο του το περιεχόμενο.

«Μικροί θεοί», πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας;
Οι «Μικροί Θεοί»  είναι ένα βιβλίο διαφορετικό από ό,τι έχει συνηθίσει η ελληνική λογοτεχνία να προσφέρει. Η ιστορία του διαδραματίζεται σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από τα δικά μας δεδομένα. Στηρίζεται σε μια διαφορετική κουλτούρα, στον σκληρό και συνάμα καθηλωτικό μουσουλμανικό κόσμο. Επιχειρεί να φέρει σε επαφή τον δυτικό άνθρωπο με αυτόν της ανατολής. Να αποδείξει πως οι άνθρωποι δεν έχουν χρώμα, θρησκεία και γεωγραφικούς περιορισμούς. Τέσσερις νέοι προσπαθούν να αλλάξουν τη ζωή τους κι εγώ ως αποδέκτης της ιστορίας τους  παλεύω να ανακαλύψω την ταυτότητά μου. Η αγάπη είναι κυρίαρχο στοιχείο κι εκείνη που ευθύνεται για την καθοριστική αλλαγή στις ζωές των ηρώων μου.

«Ο άντρας είναι άντρας και η γυναίκα είναι γυναίκα». Είμαστε εμείς κι αυτοί. Χωριστά και μαζί;
Θεωρούσα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πως ο άντρας είναι άντρας και η γυναίκα είναι γυναίκα. Δεν γίνεται αλλιώς. Το κάθε φύλο έχει τον δικό του προορισμό στη ζωή. Δεν μπορούν οι γυναίκες να αντικαταστήσουν τους άντρες  όπως δεν μπορεί να συμβεί και το αντίθετο. Φυσικά είμαστε εμείς και αυτοί. Μαζί όμως είμαστε δύναμη, είμαστε αυτό που όρισε η φύση. Ολοκληρωμένες οντότητες. Μαζί λοιπόν, με σεβασμό στην διαφορετικότητα και με μια πηγαία ανεκτικότητα στην διαφορά σκέψης και αντιμετώπισης της ζωής.

«Είναι μικρός ο κόσμος και δεν έχει χώρο για μεγάλα όνειρα» Όνειρα! Θέλει αγώνα για να τα πραγματοποιήσουμε.
Οφείλουμε να μαχόμαστε για τα όνειρά μας. Να προσπαθούμε για αυτά. Να δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οπωσδήποτε θα πραγματοποιηθούν. Άλλωστε υπάρχει κάποιος που πραγματοποίησε όλα του τα όνειρα; Ας μην είμαστε κουτοί και ματαιόδοξοι. Τα όνειρα εκείνα που θελήσαμε πραγματικά τα πετύχαμε. Άραγε το έχουμε αντιληφθεί; Αν κοιτάξουμε την πορεία μας, θα διαπιστώσουμε πόσα πολλά όνειρα περασμένων χρόνων έχουμε επιτύχει. Τι κρίμα όμως να ξεχνάμε πως όσα απολαμβάνουμε σήμερα, υπήρξαν κάποτε μεγάλες προσδοκίες, που ο χρόνος, ο τρόπος της διάθεσής τους, τα έκανε να φαντάζουν στα μάτια μας ως αποτυχίες ή ως κάτι συνηθισμένο. Ακόμα κι ένας γάμος,  ένα καινούργιο αυτοκίνητο, ένα ταξίδι, υπήρξαν όνειρα κάποτε, που μέρα με τη μέρα ξεχνάμε την σπουδαιότητά τους.

Ποιος καθορίζει την μοίρα μας; Υπάρχει θεός που να θέλει δούλους τα πλάσματά του;

Πιστεύω στη μοίρα ως έναν βαθμό. Οι πράξεις μας καθορίζουν τη μοίρα μας και το πεπρωμένο είμαστε ικανοί να το διαμορφώσουμε. Η σχέση μου με τον Θεό είναι ιδιαίτερη, αφού πιστεύω σε αυτόν σαν μια οντότητα αγάπης και καλοσύνης. Σαν μια δύναμη που ορίζει την ισορροπία του σύμπαντος. Ένας Θεός αγάπης δεν δέχεται δούλους, δεν τους χρειάζεται, δεν τους έχει σε εκτίμηση. Δεν υπάρχει τιμωρός Θεός παρά μόνο αυτό που προανέφερα, η ισορροπία σε όλα. Είναι η δικαιοσύνη που χωρίς να το καταλαβαίνουμε εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε με τις πράξεις μας. Ανταποδίδουμε σε εμάς ό,τι δώσαμε στους άλλους. Ένας άνθρωπος που μοιράζει θυμό θα εισπράξει θυμό, αν μοιράσεις αγάπη θα εισπράξεις αγάπη. Δεν γίνεται αλλιώς.

«Το σκοτάδι είναι το τέλος. Σημαίνει θάνατος».  Η Αρετή φοβάται το σκοτάδι;

«Σκοτάδι σημαίνει θάνατος». Πράγματι έτσι γράφω σε ένα σημείο του βιβλίου κι έτσι πιστεύω πως είναι. Δεν φοβάμαι το φυσικό σκοτάδι, την νύχτα, κρατώ όμως μια απόσταση από  το σκοτάδι των ανθρώπων, που δεν είναι τίποτα άλλο από το κακό που υπάρχει μέσα τους. Αυτό το σκοτάδι με κάνει να ανατριχιάζω, όχι τόσο από φόβο όσο από λύπηση. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το νικήσεις παρά να του φερθείς με καλοσύνη. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα γύρω μας που το αποδεικνύουν.

Κάποιες γυναίκες δέχονται τη βιαιοπραγία εις βάρος τους. Ο Άχμαντ όμως θέλει τη γυναίκα ανυπότακτη. Δεν τη θέλει κτήμα του. Από πού εμπνευστήκατε για την ιστορία του βιβλίου σας; Έχετε βιώσει παρόμοιες καταστάσεις;

Η ιστορία του βιβλίου μου είναι η πραγματική ιστορία του Άχμαντ. Εκείνος μου την είπε κι εγώ την έγραψα. Τον λάτρεψα ακριβώς επειδή είναι μια ανυπότακτη φύση κι έτσι επιθυμεί την σύντροφό του.
Θα ήταν  ψέματα αν έλεγα πως δεν έχω βρεθεί αντιμέτωπη με καταστάσεις βίας ενάντια στις γυναίκες. Τότε θα ζούσα σε ένα γυάλινο κλουβί.  Δεν είναι άλλωστε δύσκολο να αντιληφθείς αν μια γυναίκα είναι θύμα βίας, είτε σωματικής, είτε ψυχολογικής. Δεν ξέρω ποια μορφή είναι χειρότερη. Οπωσδήποτε είναι καταδικαστέα και δεν ταιριάζει σε έναν σεβάσμιο τρόπο ζωής.

Έχουν κόστος τα όνειρά μας;
Τα όνειρά μας απαιτούν θυσίες αλλά εάν φτάσουμε στο σημείο να μας κοστίσουν την αξιοπρέπειά μας, τότε δεν είναι όνειρα αλλά δεσμά  τα οποία δεν μπορέσαμε να σπάσουμε. Να παλέψουμε, να μοχθήσουμε, ποτέ μα ποτέ όμως να μην αλλοιωθούμε γιατί τότε θα είναι  αυταπάτες και πάλι θα μείνουμε με ερωτηματικά αναπάντητα καθώς κι ένα μεγάλο γιατί.

Άχμαντ, Μοχάμετ, Ναντίρα, Σιρούμ. Ποιον ξεχωρίζετε; Ποιόν αγαπάτε λίγο περισσότερο;

Όλους τους αγαπώ αφού μαζί τους έκανα ένα πλούσιο, σε όλα τα επίπεδα ταξίδι, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Παρότι ο κεντρικός μου ήρωας είναι ο Άχμαντ, δείχνω μια περισσότερη αδυναμία στον Μοχάμεντ γιατί σε εκείνον βρήκα κοινά σημεία με εμένα.

Ποια η καθημερινότητά σας; Πείτε μας λίγα λόγια για σας.

Η καθημερινότητά μου είναι όπως κάθε γυναίκας που παλεύει για την οικογένειά της, για τις προσωπικές της φιλοδοξίες, για τη δουλειά της. Προσπαθώ να ξοδεύω τον χρόνο μου δημιουργικά και τον μοιράζω ανάμεσα στις καθημερινές υποχρεώσεις και τη γραφή. Ονειρεύομαι και προσδοκώ το καλύτερο για μένα και για όσους αγαπώ και με αγαπούν.  Η οικογένειά μου είναι το στήριγμά μου και σε εκείνη βλέπω όσα σπουδαία έχω καταφέρει ως τώρα. Μια ευτυχισμένη οικογένεια, δεμένη κι αγαπημένη.  Μιας που μιλούσαμε για όνειρα, ορίστε ένα τρανταχτό παράδειγμα. Είχα πει κάποτε πως όσα η ζωή μου στέρησε ως παιδί, μου τα έδωσε πίσω διπλά και τριπλά. Μπορώ πια με βεβαιότητα να πω πως αυτό είναι αλήθεια.
Κλείνοντας να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσω για τους Μικρούς Θεούς κι εμένα.
Να είστε καλά.

Βασιλική Ευαγγέλου- Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.