Μπέττυ Νικολέση:"Το θέατρο κάνει ορατό το αόρατο"

Η αγαπημένη ηθοποιός Μπέττυ Νικολέση μίλησε στη Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου για την θεατρική παράσταση "Η πόρνη από πάνω"που η πρεμιέρα του έργου θα πραγματοποιηθεί στις 6/1/19, στο Μικρό Αχχίλειο, στο Βόλο, η παραγωγή είναι του ΔΟΕΠΑΠ ΔΗΠΕΘΕ ΒΟΛΟΥ,για τα μελλοντικά της όνειρα,το θέατρο που είναι η μεγάλη της αγάπη αλλά και θυμήθηκε μαζί μας όμορφες στιγμές.Ας την απολαύσουμε!



«Η πόρνη από πάνω» Πες μας λίγα λόγια για την παράσταση. Τι θα δουν οι θεατές;

 Η πόρνη από πάνω, είναι ένα έργο του Αντώνη Τσιαπιανίτη. Με άμεσο, προφορικό και ιδιαίτερα εκφραστικό λόγο, παρακολουθούμε την ιστορία της Ερατούς, μιας γυναίκας μεγαλωμένης στην Πρέβεζα, που παντρεύεται έναν αστυνομικό και μετακομίζει στη Αθήνα, προσδοκώντας να ξεφύγει από την καταπιεστική και αναχρονιστική νοοτροπία της επαρχίας και την εξουσία ενός αυταρχικού και εξουσιαστικού πατέρα. Δυστυχώς όλα τα όνειρά της προδίδονται και παρακολουθούμε την συγκινητική, αλλά ταυτόχρονα με πολύ χιούμορ ιστορία της, με την οποία σίγουρα ταυτίζονται πολλές γυναίκες, είτε το παραδέχονται, είτε όχι στην καθημερινότητά τους. Η λύτρωση έρχεται με τον θάνατο του άντρα της. Πώς και γιατί;Η συνέχεια επί της σκηνής. Η πρεμιέρα του έργου θα πραγματοποιθεί στις 6/1/19, στο Μικρό Αχχίλειο, στο Βόλο, η παραγωγή είναι του ΔΟΕΠΑΠ ΔΗΠΕΘΕ ΒΟΛΟΥ.

Αν διαλεγες μια φράση από το έργο ή μια μικρή παράγραφο ποια θα ήταν αυτή;

"Τι θέλει ο άνθρωπος για ν ανθίσει η ζωή μέσα του; Μια καλή κουβέντα κι ένα χαμογελο, και να σου κρατούν το χέρι, πού και πού”


Σ αυτή την παράσταση, σκηνοθέτης είναι η μητέρα σου ,η Άννα Μακράκη.Αυτος  ο δεσμός σε κάνει να νιώθεις ένα επικριτικό μάτι πάνω σου;

Η μάνα μας, μάλλον είναι το πρόσωπο που μας γνωρίζει καλύτερα απ όλους. Τις αδυναμίες μας, και τα προσόντα μας. Δεν μπορείς να κρυφτείς, δεν μπορείς να πεις ψέματα (σκηνικά εννοώ). Ίσως είναι η πιο δύσκολη παράσταση που έχω κάνει στη ζωή μου, αλλά ίσως αποδειχτεί και η πιο de profundis προσέγγιση που έχω κάνει ποτέ σε ρόλο.

Μέσα από το θέατρο μπορείς να εκφραστεις  απενοχοποιημενα,,να επικοινωνήσεις  αυτό που έχεις  να πεις αι να μη σε  νοιάζει τίποτα;

Θεωρητικά ναι. Έτσι θα έπρεπε να είναι...αλλά δεν είναι πάντα. Οι συνθήκες της δουλειάς μας δεν είναι πάντα ιδανικές, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό...όμως εξακουλουθώ να πιστεύω πως αυτή είναι η λειτουργία του.

Πότε κατάλαβες ότι θες να γίνεις ηθοποιός;Ποια ήταν η αφορμή;

Αν και κόρη ηθοποιού, δεν ήθελα να γίνω ηθοποιός, αλλά σκηνογράφος. Κάποια στιγμή τα έφερε έτσι η ζωή, που συμμετείχα σε μια παράσταση ως τραγουδίστρια-τραγουδούσα από μικρή- και νομίζω δεν μπόρεσα ν αντισταθώ, απαξ και ανέβηκα στη σκηνή, στη γοητεία της.

Μια αστεία στιγμή που σου έχει συμβεί σε πρόβα ή παράσταση.

Στο, “Τριανταφυλλο στο στήθος”, στην Αθήνα, με τον θίασο της Κατερίνας Μπαραγκού, σε σκηνοθεσία Νικάιτης Κοντούρη, έπαιζα δυο ρόλους. Την μοιραία γυναίκα, Εστέλα και την Φλώρα, μια κουτσομπόλα γεροντοκόρη. Σε μια παράσταση, βγαινοντας στη σκηνη ως γεροντοκόρη, σκόνταψα στο παρασκήνιο, και έκανα πλονζόν από την μια ακρη της σκηνής ως την άλλη, σαν κανονικό καρτούν. Θυμαμαι ότι γελούσαν άπαντες, κοινό, ηθοποιοί και τεχνικοί, και τελικά αν και αρχικώς ντράπηκα, υπέκυψα κι εγώ στο γενικό αίσθημα.

Τι σε καθηλώνει στο θέατρο ως θεατής και τι ως ηθοποιός;

Το θέατρο είναι η τέχνη που κάνει ορατό το αόρατο, στην διάρκεια μιας μοναδικής και ανεπανάληπτης κάθε φορά σχέσης με το κοινό. Και ως θεατής και ως ηθοποιός, για τον ίδιο λόγο συναρπάζομαι.

Τι είναι θέατρο για την Μπέττυ;

 Παιχνίδι, ελευθερία, διερέυνηση και επέκταση των ορίων μας, απόλαυση.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου κλασσικό έργο;

Το ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Παρόλου που ο κόσμος σε γνώρισε από τα σήριαλ κράτησες χαμηλούς τόνους και μιλούσες πάντα με τη δουλειά σου. Ποσό εύκολο ή δύσκολο ήταν αυτό;

Δεν το σκέφτηκα ποτέ ως δύσκολο, έτσι εκφράζομαι, αυτή είμαι και δεν μπήκα ποτέ στον πειρασμό να πλαστοποιήσω τον εαυτό μου. Αν με την ερώτηση, αναφερόμαστε στο αποτέλεσμα, ναι, ίσως τα πράγματα να ήταν πιο εύκολα σε επίπεδο καριέρας αν ακολουθούσα άλλη τακτική, αλλά δεν θα ήμουν εγώ.

Τα τελευταία χρόνια ζεις στο Βόλο.Γιατι επέλεξες την πόλη του Βόλου για εγκατάσταση ;

Γεννήθηκα στο Βόλο, αλλά από μωρό μεγάλωσα στην Αθήνα την οποία υπεραγαπώ. Η επόμενη καλύτερη επιλογή μου, από τη στιγμή που αποφασίσαμε με τον άντρα μου να φύγουμε, ήταν ο Βόλος. Κι ο άντρας μου έχει γεννηθεί στο Βόλο, συμπτωματικά. Είχαμε λοιπόν, κάποιες αναφορές. Μεγάλο ρόλο έπαιξε και το γεγονός, ότι ο γιος μας, που τώρα είναι 17 χρονών, θα περνούσε την εφηβεία του σε μια ασφαλέστερη πόλη.

Μελλοντικά σχέδια έχεις ;

Όνειρα ναι, σχέδια όχι. Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια..ο Θεός γελάει, λέει μια παροιμία. Τα περισσότερα σχέδια που έκανα στη ζωή μου ανατράπηκαν, και πραγματοποιήθηκαν πράγματα που δεν είχα φανταστεί...

Υπάρχει η προσμονή ρόλων που θες απεγνωσμένα να παίξεις στη σκηνή;

Τώρα πια στα 53 μου, οι ρόλοι που ήθελα διακαώς να παίξω, έχουν μάλλον απομακρυνθεί ηλικιακά. Ωστόσο, θα ήθελα πολύ να ερμηνεύσω οποιαδήποτε ηρωίδα του Σαίξπηρ. Δεν μου έτυχε ποτέ, και λατρεύω τα κείμενά του.

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.