"Οι τέσσερις εποχές της Μελισσας"είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα" Κυριάκος Αναστασιάδης

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης είναι ένας συγγραφέας που με το βιβλίο του "οι τέσσερις εποχές της Μέλισσας"μας συγκινεί.Προκειται για ένα αμιγώς γυναικείο μυθιστόρημα , ένα δραματικό κοινωνικό και αισθηματικό μυθιστόρημα, με ιστορικά στοιχεία.Ο συγγραφέας στη συνέντευξή του στη Βασιλική Ευαγγέλου- Παπαθανασίου μίλησε για την κρίση στη λογοτεχνία ,την Ελλάδα,την Πράγα αλλά και για το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Πώς ξεκίνησε για σας το ταξίδι στο χώρο της συγγραφής; Πιστεύατε ότι θα γίνετε συγγραφέας;
K.A.: Δεν πίστευα ότι θα γίνω, πίστευα ότι… ήμουν. Αλλά χωρίς να έχω γράψει, ή τέλος πάντων να έχω γράψει σοβαρά. Απλώς επειδή με γοήτευε όλο αυτό και επειδή μού άρεσαν τα βιβλία.

«Οι τέσσερις εποχές της Μελισσας». Πείτε μου λίγα λόγια για το βιβλίο σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
K.A.: Ευχαρίστως. Πρόκειται για την ιστορία της ενηλικίωσης μιας πολύ όμορφης, πολύ χαρισματικής και αξιαγάπητης κοπέλας σε κάποιο μικρό νησί του Ιονίου κάπου κατά τον Μεσοπόλεμο. Παρακολουθούμε τη ζωή της από μικρή, μέχρι που μεγαλώνει, ξεφεύγει από τη φτώχεια και βρίσκεται αντιμέτωπη με τα μεγάλα μυστήρια της ζωής, και βέβαια αντιμέτωπη με τον έρωτα. Είναι ένα δραματικό κοινωνικό και αισθηματικό μυθιστόρημα, με ιστορικά στοιχεία.

Μέλισσα… τι είναι για σας η Μέλισσα; Γιατί διαλέξατε να είναι η κεντρική ματιά, γυναικεία ματιά;
K.A.: Γιατί ήθελα να γράψω ένα αμιγώς γυναικείο μυθιστόρημα, και επειδή από την πρώτη στιγμή με ενδιέφερε πολύ αυτός ο πολύ γλυκός και πραγματικά καλός άνθρωπος, αυτή η κοπέλα. Η Μέλισσα είναι απολύτως αθώα, και λαμπερή, εξ ου και όλα τα προβλήματα, ή τα δράματα, της ζωής της αντηχούν επάνω της με πολύ έντονο τρόπο.

Υπάρχει μυστική συνταγή για να γράψει κάποιος ένα επιτυχημένο βιβλίο;
K.A.: Προφανώς και όχι, αλλά υπάρχει πολύ ασφαλής και σίγουρος τρόπος για να γράψει κανείς ένα σωστό βιβλίο, ένα μυθιστόρημα που θα υπακούει στους κανόνες της αφηγηματικής τέχνης. Ο τρόπος για να γράφεις σωστά διδάσκεται. Ο τρόπος για να γράφεις καλά, όχι. Ισχύει, δηλαδή, ό,τι και με οποιαδήποτε άλλη τέχνη. Η συγγραφή δεν εξαιρείται.

Ζείτε στη Πράγα. Πώς είναι να ζει κάποιος στο εξωτερικό;
K.A.: Πολύ καλύτερα από το να ζει στην Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζουν. Η Πράγα, αλλά και πολλές άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, είναι μία ευνομούμενη πόλη, καθαρή, με άρτιες δομές, έξοχη συγκοινωνία, με ησυχία, μηδενική εγκληματικότητα, πελώρια πάρκα, μακρά ιστορία, υπέροχη αρχιτεκτονική. Είναι αλλιώς. Όταν ξέρεις ότι το λεωφορείο σου θα περάσει στην ώρα του ακριβώς, όταν στα πεζοδρόμια δεν βλέπεις αυτοκίνητα και μηχανάκια, όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι σου λένε ευχαριστώ, είναι αλλιώς.

Οι Έλληνες σήμερα διαβάζουν;
K.A.: Δεν έχουμε υψηλούς δείκτες φιλαναγνωσίας στην Ελλάδα, όχι. Διαβάζει ένα χαμηλό ποσοστό του πληθυσμού, σχεδόν το χαμηλότερο πανευρωπαϊκά. Και ένα ισχνό ποσοστό αγοράζει πάνω από 5 βιβλία ετησίως.

Η κρίση ευνόησε τη λογοτεχνία; Τι χάσαμε και τι κερδίσαμε από την κρίση;
K.A.: Όχι, η Κρίση δεν ευνόησε τη λογοτεχνία, η λογοτεχνία ευνοείται εμμέσως μόνο από περιόδους οικονομικής άνθησης, οπότε και εκδίδονται, και αγοράζονται, πολλά βιβλία. Η λογοτεχνία ευνοείται μόνο από την ποσότητα, όχι από τις συνθήκες. Και ασφαλώς όχι από τη φτώχεια. Από τη φτώχεια, από τη δυσπραγία, από την Κρίση γενικώς δεν κερδίζει κανείς τίποτε, ποτέ. Αλλά μπορεί να χάσει τα πάντα.

Έχετε γράψει και παιδικό βιβλίο. Ποια είναι τα νοήματα που θέλετε να περάσετε στα παιδιά που έχουν διαβάσει τα βιβλία σας ή σας έχουν παρακολουθήσει να τα αφηγείσθε;
K.A.: Τα παιδικά μου βιβλία δεν έχουν δεύτερα επίπεδα ανάγνωσης ή κρυφά νοήματα, είναι περιπέτειες που επιδιώκουν να είναι απλώς ευχάριστες, συναρπαστικές ή συγκινητικές.

Πιστεύετε ότι η αναγνωστική βάση χτίζεται δημιουργικά από την πρώιμη παιδική ηλικία;
K.A.: Φυσικά, όπως άλλωστε και οτιδήποτε άλλο, οποιαδήποτε συνήθεια, καλή ή κακή. Κανείς δεν αγάπησε το διάβασμα ξαφνικά στα 15 του, στα 20 ή στα 30.

Τι πρέπει να κάνει ένας εκπαιδευτικός ή γονιός για να φέρει το παιδί του κοντά στο βιβλίο;
K.A.: Οι γονείς, να διαβάζουν οι ίδιοι. Να έχουν βιβλία στο σπίτι τους. Να φαίνεται καθαρά ότι πιστεύουν σαν αδιαπραγμάτευτη αλήθεια πως τα βιβλία είναι απαραίτητα για να ζήσει κανείς, κάτι σαν τα λεφτά ή την ομάδα που υποστηρίζουν. Οι εκπαιδευτικοί δεν νομίζω ότι μπορούν να κάνουν κάτι, οφείλουν να ακολουθούν το πρόγραμμα του σχολείου τους. Το πρόγραμμα του σχολείου όμως δεν ευνοεί τη φιλαναγνωσία — το αντίθετο συμβαίνει.

Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε εφηβικό βιβλίο;
K.A.: Γιατί τα παιδιά φτάνουν στο σημείο να απεχθάνονται το διάβασμα γενικώς. Ακριβώς εξαιτίας τού αδικαιολόγητα κακού, οπισθοδρομικού και αντιφιλελεύθερου εκπαιδευτικού συστήματος που έχει πλέον καταντήσει να είναι διεκπεραιωτικό. Και το κακό είναι ότι μπορεί μεν οι αναγνωστικές βάσεις να μπαίνουν στην παιδική ηλικία, αλλά η είσοδός μας στη λογοτεχνία ενηλίκων γίνεται αποκλειστικά μέσω της εφηβικής πεζογραφίας. Που σε εμάς φυτοζωεί. Γι’ αυτό και οι χαμηλές πωλήσεις στα βιβλία των ενηλίκων.

Τι καινούργιο ετοιμάζετε;
K.A.: Μία μεγάλη οικογενειακή ιστορία: την ιστορία ενός αγοριού που μεγαλώνει στην ελληνική επαρχία στις αρχές του 20ού αιώνα, και στη συνέχεια τη ζωή της κόρης του, μέχρι τη δικτατορία, στην Αθήνα πλέον. Θα είναι ένα ογκώδες βιβλίο, μία σάγκα.

Σας ευχαριστώ πολύ. Και εύχομαι σε εσάς και στους αναγνώστες σας Καλή Χρονιά! Και πολλά, καλά, χορταστικά βιβλία.

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.