Ελένη Κεραμάρη:"Οι μεγάλες αγάπες ξημερώνουν μόνες"

"Οι μεγάλες αγάπες ξημερώνουν μόνες"
τα λόγια είναι πραγματικά λίγα για να περιγράψεις αυτό το βιβλίο.Γιατί με την ιστορία του, αισθάνεσαι. Διαβάζεις, ταξιδεύεις, προβληματίζεσαι… Αλλά κυρίως αισθάνεσαι. Η συγγραφέας Ελένη Κεραμαρη με άρτιο τρόπο μας δίνει δύο ιστορίες αγάπης ετερόχρονα δομημένες.Στη συνέντευξή της στη Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου μας μίλησε για το βιβλίο,για όλα όσα καταθέτει σ αυτό αλλά και για τα μελλοντικά της συγγραφικά σχέδια.


«Οι μεγάλες αγάπες ξημερώνουν μόνες» μιλήστε μας για το βιβλίο σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΗ

Το βιβλίο μου αφηγείται δύο ιστορίες αγάπης ετερόχρονα δομημένες, μια στα δύσκολα χρόνια μετά τον εμφύλιο και μια στο παρόν που όμως αν βουτήξεις βαθιά στα νερά τους θα καταλάβεις ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Έρωτας, λάθη, πάθη κι εκδίκηση σε γενναίες δόσεις δημιούργησαν το αποτέλεσμα που κρατάτε στα χέρια σας.

Μπορεί κάποιος να απαλλαγεί από το παρελθόν του;

 Νομίζω ότι όσα ζήσαμε τα κουβαλάμε σαν κτήμα μας για μια ζωή. Σαν σημάδια που ποτέ δεν ξεθωριάζουν, οι πράξεις μας καθορίζουν αυτό που είμαστε σήμερα και δεν ξεγράφουν ποτέ.

Οι ήρωες του βιβλίου σας είναι τραγικοί. Μυστήριο και κρυμμένα μυστικά. Ένοχές και ντροπή. Γράφετε για μια ιστορία του παρελθόντος και μια σύγχρονη ιστορία. Ποσό εύκολο ή δύσκολο είναι αυτό;

  Σαν αναγνώστρια πάντα μου άρεσαν αυτές οι χρονικές εναλλαγές γιατί θεωρώ ότι επιτείνουν την αγωνία. Προσωπικά μου βγήκε εντελώς αβίαστα και μπορώ να πω ότι απλά χρειάζεται λίγη περισσότερη φροντίδα από την γραμμική αφήγηση.

Οι μεγάλες αγάπες τελικά ξημερώνουν μόνες; Γιατί η πραγματική αγάπη να μένει στο τέλος μόνη και έρημη;

Γιατί το κόστος για να κρατηθεί ζωντανή είναι βαρύ και πολλές φορές δυσβάσταχτο.

Μελανιές στο κορμί και την ψυχή της Μελίνας αλλά και σε άλλες γυναίκες καθημερινά. Τί έχετε να πείτε για τη βία που δέχονται κάποιες γυναίκες;

Ενώ όλα εξελίπσσονται και προχωρούν μπροστά, τα επίσημα ποσοστά που δημοσιεύονται για τη βία κατά των γυναικών είναι ακόμη πολύ υψηλά. Ανεπίσημα δε, πίσω από κλειστές πόρτες και σφαλιστά στόματα η αλήθεια είναι ακόμη πιο τρομακτική.  Βία σωματική, λεκτική, σεξουαλική.. Στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο.. Οι κοινωνίες μας ακόμη είναι ανέτοιμες και ανώριμες να δώσουν ένα τέλος σε αυτή τη μάστιγα.

Πώς αισθανθήκατε όταν πιάσατε στα χέρια σας για πρώτη φορά το βιβλίο σας;

 Απέραντη γαλήνη και χαρά που κατάφερα να πραγματοποιήσω το όνειρό μου για δεύτερη φορά. Ήταν ένα στοίχημα για μένα.

Ποιες ήταν οι πηγές της έμπνευσής σας;

Έμπνευση μπορεί να αποτελέσει το οτιδήποτε για μένα. Ένα έντονο συναίσθημα που θέλω να μοιραστώ, μια μυρωδιά, μια ατάκα σε κάποια ταινία, μια καινούργια εικόνα που θα μου τραβήξει την προσοχή.

Υπάρχει χώρος για νέους συγγραφείς στην Ελλάδα;

Υπάρχει χώρος για όλους, εφόσον υπάρχουν αναγνώστες με διαφορετικά γούστα και υπόβαθρο.

Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο. Τι να περιμένουν οι φίλοι αναγνώστες;

Ένα μαγευτικό ταξίδι από την Ανατολή μέχρι τη Δύση μπλεγμένο με πολύ έρωτα και γεμάτο με παραμυθένιες εικόνες, πιπεράτες μυρωδιές κι έντονα συναισθήματα.

Θυμάστε πότε άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά το βιβλίο μέσα στο μυαλό σας;

Φυσικά! Ένιωσα μια βαθιά ανάγκη να αποτυπώσω στο χαρτί την ιστορία δυο ανθρώπων που παλεύουν με νύχια και δόντια να αποτινάξουν  τα λάθη τους . Που κλαίνε, που ματώνουν από έρωτα γιατί δεν μπορούν να ζήσουν χώρια..Αλλά ούτε και μαζί..

Είστε από τους συγγραφείς που κρατούν μπλοκάκι;

Τόσο παραδοσιακή δεν είμαι, όχι. Τον ρόλο από το μπλοκάκι καταλαμβάνει επάξια ο υπολογιστής μου.

Το βιβλίο σας είναι πολύ προσεγμένο, ωραίο εξώφυλλο, τίτλο που σου μένει στο νου. Ποσο σημαντικά είναι αυτά για να πουλήσει ένα βιβλίο;

Ο εκδοτικός μου, οι Εκδόσεις ΕΞΗ κάνουν εξαιρετική δουλειά και τους ευχαριστώ γιατί αγκάλιασαν τα βιβλία μου με πολλή αγάπη και φροντίδα γνωρίζοντας πόσο σημαντικά είναι όλα όσα προείπατε στη σημερινή εποχή της ψηφιακής εικόνας . Το αποτέλεσμα είναι το απαύγασμα της δικής τους δουλειάς.

Ας  κλείσουμε τη συνέντευξη με ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο σας

Το μέρος ήτανε σκοτεινό. Μια μικρή στάλα από φως της έδειχνε το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έλαμπε σαν χρυσός στον ήλιο, σχεδόν την τύφλωνε η λάμψη του. Προσπάθησε να το φτάσει, να το ακολουθήσει, να βαδίσει στο δρόμο αλλά μόλις έκανε να περπατήσει σωριάστηκε στο χώμα. Τα πόδια της ήταν βαριά σαν μολύβι, ασήκωτα. Μια αίσθηση τρόμου την κατέκλυσε και ένα παγωμένο κύμα αέρα διαπέρασε τη ραχοκοκαλιά της και την έκανε να ανατριχιάσει. Ερχόταν από πίσω της. Γύρισε και προσπάθησε να ξεχωρίσει κάποια μορφή αλλά δεν φαινόταν κανείς. Επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι και μια ησυχία τρομακτική. Το στόμα της ξάφνου πλημμύρισε από μια γλυκιά γεύση, κάτι σαν λουκούμι τριαντάφυλλο ή καραμέλα βουτύρου, δεν μπόρεσε να καταλάβει. Οι αισθήσεις της υπολειτουργούσαν. Αντί να την ηρεμήσει αυτή η γλύκα μέσα σε όλη τη μαυρίλα αντιθέτως της ήταν πολύ δυσάρεστη. Ένιωσε κάτι απαλό και δροσερό σαν μετάξι να τυλίγεται στο λαιμό της. Έκανε να το πιάσει αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Όμως αυτή ένιωθε να πνίγεται. Προσπάθησε να αναπνεύσει αλλά ο αέρας δεν της έφτανε. Όλο και λιγόστευε μέχρι που εγκατέλειψε την προσπάθεια και αφέθηκε στη μοίρα που της είχε οριστεί…

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.