Θανάσης Τσαλταμπάσης :"όταν σε ενώνει το παιχνίδι δε σε χωρίζει τίποτα μετά."

Ο Θανάσης Τσαλταμπασης σε προσελκύει με  μια ανέμελη παιδικότητα και με μια φιλική διάθεση. Διαθέτει ένα πολυσχιδές ταλέντο κι ένα απίστευτο χιούμορ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους κωμικούς της εποχής μας και το αξίζει. Πρώτα απ’ όλα τα  έχει βρει τον εαυτό του και την προσωπική του ταυτότητα, έχει ανακαλύψει τον κόσμο του και έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό την θεατρική του σφραγίδα.
Στην τηλεφωνική συνέντευξή του στο femalevoice.gr και στη Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου, μίλησε για την ταινία «Περιμένοντας την νονά»,τη θεατρική παράσταση που πρωταγωνιστεί «Η συμμορία των πέντε» και για τα μελλοντικά του σχέδια με απίστευτη αμεσότητα και καλή διάθεση αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι εκτός από μεγάλος ηθοποιός είναι και πολύ προσγειωμένος.

Θανάση, μίλησέ μας για την ταινία του Νίκου Ζαπατίνα «περιμένοντας  τη νονά»;

Τι να πρωτοπώ για την ταινία. Τη χάρηκα πάρα πολύ και τη διαδικασία της γιατί πήγαμε για ενάμιση μήνα στη Νάξο για τα γυρίσματα. Αυτή την πολυτέλεια δεν την έχεις συχνά στην Ελλάδα,να φύγεις από την Αθήνα.

Ήταν όλο το  team των συνεργατών αγαπησιάρικο, δεμένο με σκοπό να βγει η ταινία καλή και όχι για να κάνουμε διακοπές στη Νάξο.Κι αυτό έγινε. Βγήκε μια ταινία που πιστεύω θα αντέξει στο χρόνο. Είναι μια πολύ ωραία κωμωδία, γλυκιά που κατά τη διάρκειά της γελάς και συγκίνησε.
Βασικός κορμός της ταινίας του Νίκου Ζαπατίνα είναι η φιλία. Μία έννοια που υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει…και έτσι έγινε μια διαχρονική ταινία, με ωραία ποιότητα και βαθιά νοήματα.

Τώρα για την υπόθεση,πέρα απ’ όλα όσα το κοινό γνωρίζει από τα δελτία τύπου, τα δημοσιεύματα,τις συνεντεύξεις μας, οι κωμωδίες έχουν το χαρακτηριστικό ότι δεν σε κρατάει πάντα το story αλλά η διάθεση,το γέλιο κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, το κάθε λεπτό είναι αυτό που σε κρατά.

Έχεις έναν αδερφικό φίλο; Έχεις φιλίες από τα παιδικά σου χρόνια;

Έχω αρκετούς αδερφικους φίλους , έχω φίλους από τα νήπια ως σήμερα. Έχω φίλους από τη φοιτητική μου ζωή στη Κοζάνη…
Στη Κοζάνη; Τι σπούδασες;

Έχω σπουδάσει Μηχανολόγος μηχανικός στο πανεπιστήμιο δυτικής Μακεδονίας. Εκεί έκανα τρεις τέσσερις γερές φιλίες. Οι περισσότεροι φίλοι μου τώρα συνεργάζονται με τον πατέρα μου που είναι σ’ αυτό το επάγγελμα. Τα τελευταία 12 χρόνια στην Αθήνα επίσης έκανα αγαπημένους φίλους. Πιστεύω όμως ότι οι παιδικοί φίλοι μένουν για πάντα γιατί όταν σε ενώνει το παιχνίδι δε σε χωρίζει τίποτα μετά.

Γελάς εύκολα; Είσαι αισιόδοξος άνθρωπος ή απογοητεύεσαι;

Δύο διαφορετικά ερωτήματα. Γελάω εύκολα ο ι με την έννοια του χαζοχαρουμενου.Ισα ίσα ειδικά αν μιλήσουμε για κωμωδίες είμαι πιο δύσκολος στο να γελάσω. Όμως πάντα βλεπω τα πράγματα με καλή διάθεση .Αν νιώσω ότι  η διάθεση αυτού  που μου κάνει το αστείο είναι καλή και δεν θέλει να μου επιβάλλει το γέλιο,τότε σίγουρα θα γελάσω ακόμη κι αν το αστείο δεν είναι επιτυχημένο.
Είμαι ανοιχτός λοιπόν στο γέλιο και στη χαρά αλλά και στους ωραίους κοινωνικούς ανθρώπους.

Θεωρείσαι από τους πιο επιτυχημένους κωμικούς ηθοποιούς της γενιάς μας. Ποσο δύσκολο ήταν να το καταφέρεις αυτό,γιατί το ταλέντο από μόνο του δε φτάνει, θέλει και πολύ δουλειά.

Σαφέστατα, για μένα το ταλέντο πια δεν είναι μόνο ένα πράγμα. Όταν ξεκίνησα θεωρούσα ότι ταλέντο είναι αυτό που εννοούμε όλοι . Βλέποντας από μέσα όμως πως γίνεται αυτή η δουλειά, πόσο σκληρή είναι, πόσο ψυχοφθόρα και πόσο χρόνο από τη ζωή σου χρειάζεται για αυτή.
Πόσο χρόνο αφιερώνεις καθημερινά στη δουλειά σου;
Το μυαλό μου είναι συνεχώς στη δουλειά. Πότε είναι σε πρώτο πλάνο ποτέ σε δεύτερο ,ποτέ σε τρίτο, αλλά πάντα υπάρχει στο μυαλό μου η δουλειά. Γιατί δεν είναι απλά μια δουλειά για μένα. Είναι ένας τρόπος ζωής, είναι κάτι ,πώς να το πω, να το πω ιερό, θα είναι βαρύ, αλλά είναι πολύ σπουδαίο κομμάτι της ζωής μου και το σκέφτομαι συνέχεια. Όταν κάνω έναν ρόλο, μέσα στη καθημερινότητα μου το μυαλό μου ,η φαντασία μου λειτουργεί και σκέφτομαι διαρκώς πάνω στο ρόλο που κάνω ακόμη κι αν είμαι στο ρεπό μου ή πριν πάω στη δουλειά. Αυτός είναι και ο λόγος που πάω νωρίς στο θέατρο γιατί Μ αρέσει να εγκλιματίζομαι.

«Η συμμορία των πέντε «Μίλησέ μας για τον ρόλο σου ως καθηγητής Μάρκους στη θεατρική παράσταση;

Υποτίθεται ότι είμαι ο εγκέφαλος μιας μεγάλης ληστείας, πρέπει να πείσω όλο τον υπόκοσμο. Είμαι ο αρχηγός τους. Είναι ένας ευφυής, δυναμικός, εκκεντρικός άνθρωπος αλλά έχει και πλάκα γιατί κωμωδία κάνουμε. Έπρεπε λοιπόν όλα αυτά τα στοιχεία να συνδυάσω.
Έχει γίνει μια πολύ καλή δουλειά όχι μόνο από μένα αλλά ι από όλους γιατί το θέατρο είναι συλλογική δουλειά.

Τι σε ώθησε να εκφραστείς μέσω του θεάτρου και δεν ακολούθησες το επάγγελμα που σπούδασες;

Οι σπουδές ήρθαν παρεμπιπτόντως που λέμε. Το κυρίαρχο όνειρο ζωής για μένα ήταν από πολύ μικρός να γίνω ηθοποιός. Το είχα συνειδητοποιησει.Ειχα παίξει σε μια παράσταση όταν ήμουν εννιά χρονών κι από τότε δεν ξαναβγήκε από το μυαλό μου. Μπήκε το μικρόβιο του θεάτρου μέσα μου και ρίζωσε. Πήγα να σπουδάσω για να έχω το πτυχίο που θα βοηθούσε στη δουλειά του πατέρα μου που μπορεί σε μια άλλη ζωή να τον ακολουθούσα αλλά ποτέ δεν έγινε. Καλυτέρα βέβαια και όλοι είμαστε πολύ ευτυχισμένοι γιατί κάνω αυτό που θέλω, μ αρέσει πολύ, προσπαθώ πολύ και θεωρώ ότι είμαι καλός γιατί όποιος προσπαθεί είναι καλός.

Δεν είσαι απλά καλός. Είσαι ένας από τους καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της γενιάς μας

Με κολακεύει όταν μου το λένε αυτό αλλά πιστεύω ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι αγώνας δρόμου.Δεν μπορούμε ξεκάθαρα να δείχνουμε τον πρώτο, τον δεύτερο, τον Τρίτο. Είναι κάτι που όλοι τρέχουν. Τώρα το πώς τρέχει ο καθένας είναι υποκειμενικό.Δεν νομίζω ότι πρέπει να έχει πρωτιές αυτή η δουλειά.

Το χειροκρότημα δικαιώνει τον ηθοποιό;

Μ έναν τρόπο ναι. Καμιά φορά από ευγένεια χειροκροτεί ο κόσμος αλλά καταλαβαίνεις ποτέ το χειροκρότημα είναι ζεστό. Σαφέστατα για μένα είναι το μεγαλύτερο βραβείο το καθημερινό χειροκρότημα γιατί παλεύει καθημερινά για να το αποκτήσεις. Δεν είναι κάτι που θα το πάρεις μια φορά και τέλος.
Κάθε παράσταση είναι διαφορετική για όλους. Το κοινό είναι άλλο κάθε μέρα. Ο ηθοποιός πρέπει σε κάθε παράσταση να δίνει τον καλύτερό του εαυτό. Οφείλεις να είσαι το ίδιο καλός από την πρώτη ως την τελευταία παράσταση.Το ίδιο φρέσκος, το ίδιο αυθόρμητος. Αυτό απαιτεί πολύ κόπο. Δεν είναι κι εύκολο να κάνεις κάθε μέρα το «ίδιο».Πρεπει να παλέψεις σκληρά στη σκηνή για το καθημερινό χειροκρότημα.

Ποια συνεργασία απ’ όλες όσες έχεις κάνει θυμάσαι με περισσότερη αγάπη;

Είμαι τυχερός γιατί έχω πολλές καλές συνεργασίες οπότε αν πω μια θα αδικήσω αρκετές άλλες. Είμαι πολύ προσεκτικός με τις δουλειές μου,τις συνεργασίες μου. Τους επιλέγω με προσοχή και γνώμονα πάντα τους ανθρώπους που συνεργάζομαι, τα ωραία κείμενα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τις συνεργασίες μου, έχω πάρει πολλά θετικά.

Το mega δεν υπάρχει πια. Πώς αισθανθηκες όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους;

Περίεργα αλλά ήταν αναμενόμενο ότι θα συμβεί Ήταν μια επιχείρηση αλλά ένα κανάλι που έδωσε ψυχαγωγία και μεγαλώσαμε με τις εκπομπές του. Υπάρχει μια συγκίνηση από την άλλη η ζωή συνεχίζεται Μιλάμε για επιχειρήσεις και αυτά συμβαίνουν. Όταν κάποια επιχείρηση δεν πάει καλά κλείνει. Είναι στενάχωρο αλλά συνεχίζουμε. Ξεκίνησα στο mega .Ήταν ένα κανάλι με κύρος που έκανε πολλές καλές δουλειές, λείπει ένα Mega . Είμαι όμως αισιόδοξος άνθρωπος πιστεύω ότι θα έχουμε κι άλλες καλές δουλειές στη τηλεόραση στο μέλλον.

Έχετε μπει σε πειρασμό να πας να παρακολουθήσεις την ταινία «Περιμένοντας τη νονά» χωρίς να σε δει κανείς;Να ακούσεις τα σχόλια των θεατών;

Εννοείται. Πάντα το κάνω. Πολλές φορές κιόλας Νιώθω πολύ ωραία όταν μου αρέσει κι εμένα αυτό που βλέπω.Στην ταινία του Ζαπατίνα ,Μ αρέσει κι εμένα πολύ αυτό που έκανα.Κι έχω πάει πολλές φορές να παρακολουθήσω ακριβώς όπως το περιγράφεις,πίσω, χωρίς να με δουν. Θέλω να δω τις αντιδράσεις του κοινού,για να μην ξέρουν ότι είμαι εκεί και τις λειαίνουν ή τις κάνουν καλύτερες απ’ ότι είναι. Θέλω να δω πραγματικά τι γκελ έχει μια ταινία στον κόσμο. Αυτό με επιβεβαιώνει. Φέτος στο «περιμένοντας τη νονά» στις αίθουσες χειροκροτούσαν οι θεατές, όπως στο θέατρο. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί προσφέραμε μια υπέροχη ψυχαγωγία κι αυτό είναι το ζητούμενο.

Στις παρέες σου είσαι η ψυχή της παρέας Λες  αστεία ή είσαι μέσα σ’ όλα;

Τώρα πια όχι. Ήμουν παλιότερα. Πριν γίνω επαγγελματίας ηθοποιός. Τώρα πια όλη μου η μέρα είναι η δουλειά μου και η προσπάθεια να ψυχαγωγήσω τον κόσμο. Πριν από αυτό προφανώς διοχέτευα την ενέργεια μου και στις παρέες μου. Ήμουν η ψυχή της παρέας. Εδώ και αρκετά χρόνια είμαι αρκετά πιο ήπιος και προτιμώ να υπάρχουν άλλες ψυχές της παρέας και να με χαλαρώνουν. Θέλω να είμαι ένα κομμάτι της παρέας, έχω την οντότητά μου μέσα σ’ αυτές αλλά δεν είμαι ο πρωτοστάτης της πλάκας καμία σχέση.

Έχεις μελλοντικά σχέδια. Έχεις πράγματα στο νου σου , κάποιον ρόλο που θα ήθελες οπωσδήποτε να παίξεις;

Σχέδια έχω πολλά και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα…όμως όχι δεν έχω απωθημένα ρόλων, γιατί αν ένας ηθοποιός σκέφτεται συνεχώς έναν ρόλο που θέλει να κάνει σκέφτεται ερήμην του κόσμου και της κοινωνίας. Είναι ναρκισσιστικό να σκέφτεσαι εσύ τι ρόλους θέλεις να κάνεις. Το θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που πρέπει να λαμβάνεις υπόψιν και σε τη φάση είναι η κοινωνία για να διαλέγεις έργα και ρόλους.

Οι ρολόι έρχονται και πρέπει να μυρίζεσαι τι ωραίο πρέπει να έρθει σ’ αυτή τη φάση της ζωής σου κι όχι να πρέπει να παίξεις εσύ το ρόλο,, γιατί πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι καλός.

Είσαι πολύ προσγειωμένος άνθρωπος..

Δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο με διάρκεια  που δεν ήταν προσγειωμένος. Οι διάττοντες αστέρες δεν είναι προσγειωμένοι. Έχω γνωρίσει σχεδόν όλους τους ηθοποιούς .Έχω διαπιστώσει ότι όλοι όσοι έχουν  διάρκεια είναι χαμηλών τόνων,μετριοφρονες.Κι αυτό δεν  είναι τυχαίο…Όταν θες να κάνεις σωστά  τη δουλειά σου, ειδικά όταν μιλάμε για θέατρο, αν  αρχίσεις και κοιτάς τα άλλα δεν πρόκειται ποτέ να την κάνεις σωστά. Αν σκέφτεσαι τα άλλα δεν πρόκειται ποτέ  να είσαι  καλός.
Κάνουμε τη δουλειά μας μέσα από την ευαισθησία μας εκφραζόμαστε στον κόσμο, για να γελάσει ή να συγκινηθεί. Αυτή είναι η δουλειά μας…Το ότι πολλές φορές συμβαίνει να γινόμαστε γνωστοί είτε από μια ταινία είτε από ένα σήριαλ δε σημαίνει ότι αλλάζει ο κόσμος για αυτό ή ότι είμαστε καλύτεροι από κάποιους άλλους που κάνουν δουλειές που δεν έχουν μπροστά τους κάμερες και φώτα. Αν αυτό το φιλοσοφήσει απλά δεν σου κολλάει στο μυαλό να είσαι ψωνισμένος ή να νιώθεις ότι είσαι κάτι παραπάνω.

Σου έχουν προτείνει να πας σε ριάλιτι σόου, παιχνίδια επιβίωσης.ταλεντ σόου κτλ;

Πριν δύο χρόνια με είχαν πάρει τηλέφωνο από όλες τις παραγωγές. Είχα προτάσεις από ότι γίνονταν. Τώρα έχω καταλάβει ότι δεν πηγαίνω γιατί το έχω πει ξεκάθαρα σ όλες τις παραγωγές.
Δεν πηγαίνω όχι γιατί τα απορρίπτω όλα ως θεατής αλλά γιατί δεν βλέπω τον εαυτό μου μέσα σ’ αυτά. Γιατί θεωρώ ότι είμαι ηθοποιός, για αυτό υπάρχω, αυτό θέλω να κάνω και τίποτα άλλο. Δεν θέλω να υπάρχω για άλλους λόγους στα φώτα και μπροστά στις κάμερες. Μόνο με τη δουλειά μου,είτε αυτό είναι θέατρο  ,είτε στον κινηματογράφο, είτε μια μια σειρά . Κάποια από όλα  αυτά τα παρακολουθώ σαν θεατής,μου αρέσουν και μερικά άλλα  δεν θέλω  να είμαι μέρος αυτών.
Σας ευχαριστώ πολύ για όλα

Βασιλική Ευαγγέλου -Παπαθανασίου

https://youtu.be/RVdParTbVsA

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.