Χριστίνα Κυριακίδου:" Ο φόβος και η βία είναι δύο όμορα χωράφια."

Η Χριστίνα Κυριακίδου και λόγο (αιτία) είχε για να γράψει το συγκεκριμένο βιβλίο, αλλά και λόγο (φωνή) είχε ώστε να κοινωνήσει σε όλους εμάς τις σκέψεις της. Όλες εκείνες που τακτοποίησε στο χαρτί, τις τύπωσε και μας τις πρόσφερε προκειμένου να τις μοιραστεί μαζί μας.Το βιβλίο, που μπορεί να είναι ολιγοσέλιδο ωστόσο περιέχει μπόλικη συμπυκνωμένη ουσία, πραγματεύεται δύο θεμελιώδη ζητήματα, δύσκολα μεν αλλά πολύ συνηθισμένα στην καθημερινότητά μας. Την επιβίωση μιας μονογονεϊκής οικογένειας και τον αγώνα κατά της μάστιγας του καρκίνου.Στη συνέντευξή της στη Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου μας μίλησε για το βιβλίο της αλλά και για τη ζωή,τη φιλία και τις κοινωνικές σχέσεις της ζωής μας.

Πώς οδηγηθήκατε στη συγγραφή;

Με τη συγγραφή το φλερτ κρατάει παιδιόθεν. Από το δημοτικό σχολείο, τότε που στις σχολικές εφημερίδες προσφερόμουν με ευχαρίστηση να γράφω σε περισσότερες από μία θεματικές στήλες, για να γεμίζουμε τις σελίδες με τους συμμαθητές μου ή όταν ετοίμαζα σκαριφήματα σεναρίων σε αυτοσχέδιους θεατρικούς αγώνες στη γειτονιά, αργότερα στην εφηβεία τότε που αναζητούσαμε σε στίχους και συνθήματα την εκτόνωση από τα συναισθηματικά μας σκιρτήματα και αδιέξοδα, έπειτα ως αρθρογράφος φοιτήτρια της Φιλοσοφικής σε διάφορα blogs ποικίλης ύλης, και τα τελευταία χρόνια, όταν πλέον ο λόγος έγινε το εργαλείο και η πρώτη ύλη της δουλειάς μου συγκατοικώ με τη συγγραφή καθημερινά απολαμβάνοντας τους ψυχωφελιμιστικούς καρπούς της. Για μένα, λοιπόν, η συγγραφή ήταν έναν αναγκαίο καλό, θα έλεγα.

Μιλήστε μας για το βιβλίο σας «έχω λόγο»
Ένας εσωτερικός μονόλογος σε ανοιχτή ακρόαση μέσα από το ημερολόγιο της Νόρας.Ποια είναι η Νόρα της Χριστίνας Κυριακίδου;

Η Νόρα είναι μία γυναίκα νέα, σύγχρονη, καθημερινή. Δεν είναι μία γυναικεία μορφή εξιδανικευμένη. Δεν είναι ένα ιδεαλιστικό μυθοπλαστικό εύρημα. Είναι μία γυναίκα τρωτή στις δοκιμασίες της ζωής και εκτεθειμένη στις ανατροπές της, όπως όλοι μας. Είναι όμως ανθεκτική.  Αντιστέκεται με δυναμισμό στους κραδασμούς της μοίρας. Διεκδικεί επίμονα τη ζωή, τη δεύτερη ευκαιρία. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Μεγαλώνει μόνη το παιδί της, από το οποίο αντλεί όλη τη δύναμη και το νόημα της ζωής της.

«Δεν είναι υπεύθυνη δήλωση η φιλία…είναι άσκηση, προπόνηση διαρκειας. Τιμητική διάκριση» Λέτε στο βιβλίο σας. Εσείς έχετε φίλους; Ποιος είναι ο ρόλος της φιλίας στη ζωή σας;

Η φιλία είναι ακριβή έννοια, όπως και όλες οι αρετές που τη συνθέτουν. Γι’ αυτό δεν τη βρίσκουμε εύκολα σε πάγκους και παζάρια, εκτός αν στη συνθήκη της επιζητούμε απλά μια τυπική διασύνδεση, μια ρηχή συναισθηματική συναλλαγή. Εγώ εκ πεποιθήσεως δεν μπορώ τους τύπους∙ μου θυμίζουν μαθηματικές εξισώσεις που ζητούν για τη λύση τους στρατηγική. Για μένα όμως η φιλία είναι ποίημα. Αν δεν κάνεις ρίμα με τους φίλους, τότε καλύτερα άφησε ελεύθερο τον στίχο. Μην τον ζορίζεις! Η φιλία δεν είναι ψυχαναγκασμός. Έχω λοιπόν πολλούς, καλούς γνωστούς και μετρημένους καλούς φίλους. Με τους πρώτους χορταίνω, με τους δεύτερους αναπνέω. Προσωπικά, μου αρκεί το οξυγόνο, για να χορτάσω. Είναι υπερτροφή, γι’ αυτό είναι και μου είναι υπεραρκετό.

Εγωισμέ παντοδύναμε και παντογνώστη» σε άλλο σας απόσπασμα. Πόσο εγωιστές είμαστε οι άνθρωποι;

Αρκετά. Πολλές φορές σε βαθμό αυτοκαταστροφικό.

Οι επιθυμίες είναι όπως οι ελευθερίες, όταν καταπιέζονται…επαναστατούν.Μιλήστε  μας για τα θέλω και τις επιθυμίες σας.

Από κάποια στιγμή και μετά τα θέλω μας μετουσιώνονται σε έναν ρομαντικό ρεαλισμό όπου η σωματική και συναισθηματική υγεία, τόσο η δική μας όσο και των ανθρώπων που μας περιβάλλουν, φτάνει σε ένταση την ευφορία που θα μας προκαλούσε άλλοτε η πραγματοποίηση μιας υπέρτατης ευχής. Είναι όμως άραγε εύκολη και αυτονόητη η κατάκτηση έστω και αυτής της ταπεινής ευδαιμονίας; Καθόλου, πιστεύω. Αγγίζει και αυτή τα όρια της υπέρτατης ευχής στις μέρες μας.

Γυναίκες.Πόση δύναμη κρύβουν μέσα τους;Τι έχετε να πείτε για τις γυναίκες που κακοποιούνται βάναυσα;

Αν οι γυναίκες ήξεραν την πραγματική δύναμη που κρύβουν μέσα τους, το δεύτερο σκέλος της ερώτησης δε θα είχε λόγο διατύπωσης. Ο φόβος και η βία είναι δύο όμορα χωράφια. Άπαξ και στεγνώσει το ένα, θα ξεραθεί αργά ή γρήγορα και το άλλο. Δεν υπάρχει πιο ασφαλής απόδραση από τις φυλακές της δειλίας. Ο μόνος που έχει δικαίωμα να μας πληγώνει είναι η συνείδησή μας. Κανένας άλλος. Αυτό πιστεύω. Αυτό καταθέτω.

Οι άνθρωποι όταν αγαπάμε γινόμαστε δεσμοφύλακες του άλλου;

Δυστυχώς, πολύ συχνά. Γι’αυτό και υπάρχουν δραπέτες στις σχέσεις!

Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των γονιών στη ζωή των παιδιών;

Ο ρόλος των γονέων είναι αυτός της αγάπης και είναι σχεδον αποκλειστικός. Μόνο αυτός σε όλες του τις εκφράσεις μπορεί να βοηθήσει επί της ουσίας τα παιδιά να κατακτήσουν μακροπρόθεσμα την αυτοδυναμία τους στη ζωή.

Τι είναι για σας ο έρωτας; Ποια είναι η καθημερινότητά σας;

Ο έρωτας είναι το «ἅλας» και το «ὕδωρ» της ζωής. Τη νοστιμεύει και τη δροσίζει συγχρόνως. Η καθημερινότητά μου μοιάζει με αγώνα ταχύτητας. Κάθε βράδυ ωστόσο, έστω και αργά, όταν αποφορτίζομαι πλέον από την ένταση της μέρας, νιώθω ήρεμη και ευλογημένη που κατάφερα να βγάλω άλλη μια απαιτητική κούρσα.

Έχετε μελλοντικά συγγραφικά πλάνα;

Η αλήθεια είναι ότι με τη συγγραφή δεν δίνω ποτέ ραντεβού. Έρχεται πάντα αυτόκλητη και με βρίσκει. Είναι θέμα χρόνου, λοιπόν, να μου ξαναχτυπήσει την πόρτα.
Σας ευχαριστώ.

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασιου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.