Άννα Μοροζίνη:"Το διάβασμα είναι καθημερινό μου ΄΄καθήκον΄΄ να αποδίδω φόρο τιμής στους σκεπτόμενους ανθρώπους"


Η Άννα Μοροζίνη είναι μια γυναίκα που γράφει γιατί με τη γραφή μπόρεσε και νίκησε την κατάθλιψη τον πόνο ,την ασθένεια.Με τα βιβλία της δίνει σε όλους μια δύναμη και αγάπη για να συνεχίσουμε όλοι να προσπαθούμε με όρεξη τη ζωή μας.

Πώς ξεκίνησε για σας η συγγραφή;

Απο μαθήτρια ακόμα είχα το ΄΄μικρόβιο΄΄ του να απεικονίζω το κάθε τι που μου ΄΄κεντρούσε΄΄ την προσοχή και την εφηβική ευαισθησία που με διέκρινε. Τα χρόνια μου πέρασαν με μόχθο, αλλά δημιουργικά στο να μεγαλώνω μόνη μου 5 παιδιά. Σε ανύποπτο χρόνο γύρω στα 55 μου, από ατύχημα και σοβαρή κατόπιν αρθρίτιδα, έμεινα σχεδόν κατάκοιτη, αποκομμένη από τον ΄΄έξω΄΄ κόσμο. Αναπηρία έλεγαν οι γιατροί. Πόνεσα και μια κατάθλιψη άρχιζε να απλώνει τα μαύρα της πανιά, έτοιμη να με κλείσει ισόβια στα σπλάχνα της. Τότε  μπήκε στην ζωή μου η επιθυμία να νικήσω εγώ τον πόνο και την ασθένεια. Και ΄΄άρπαξα τα όπλα΄΄ μου ...το στυλό και το χαρτί...και έγραφα...έγραφα...μέχρι τα μάτια να πουν : στοπ για σήμερα. Και κλείνανε από κούραση. Και κάθε μέρα συνέχιζα με τον ίδιο ρυθμό θυμωμένη με αυτό που λένε΄΄κισμέτ΄΄ ΄΄μοίρα΄΄.Εγώ θα νικήσω είπα .Και νίκησα. Είμαι καλά!
     
Μιλήστε μας για το τελευταίο σας βιβλίο»το ματωμένο ημερολόγιο»

Θεωρώ ότι ίσως είναι μοναδικό στο είδος του, και δεν αισθάνομαι ότι περιαυτολογώ. Μια ξεχωριστή ιστορία, μα τόσο δίπλα μας! Ίσως να είμαι εγώ, ίσως εσείς, ίσως όλοι μας. Κάπου σου προξενεί χαρά, κάπου γέλιο, κάπου ελπίδα, κάπου αγανάκτηση, κάπου απελπισία.... Μα πάνω απ΄όλα, θα ταρακουνήσει τα δήθεν ήρεμα νερά μιας νεκρής και λασπώδους λίμνης, της σημερινής τόσο αδιάφορης και ανημέρωτης κοινωνίας μας.

Από πού εμπνεεστε;

Πάντα, μα πάντα από αληθινά, υπαρκτά γεγονότα. Είτε που αποτελούν παρελθόν , είτε είναι τρέχοντα στην καθημερινότητα μας. Θεωρώ ότι το χρωστώ στην ανθρωπότητα να την αφυπνήσω με ένα μικρό λιθαράκι που βάζω και εγώ με την πένα μου!

Έχετε αυτοβιογραφικά στοιχεία στα βιβλία σας;

Ναι, σχεδόν πάντα. Πότε μεγάλες, πότε μικρές πινελιές από την δική μου ζωή. Ίσως τα βιώματά μου να είναι ο μοχλός που με κινεί στο να γράφω. Αυτό συμβαίνει και με τα πεζά πονήματά μου, μα και με τα ποιήματα μου που τους έδωσα τον τίτλο΄΄ Οι καημοί μου΄΄

Το ημερολόγιο της ηρωίδας σας είναι πολύ σύγχρονο!Καταπιανεστε με προβλήματα της ζωής μας;Τι σας ώθησε να γράψετε για αυτά!

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι κατά πρώτον αφιερωμένο στον 17χρονα ανηψιό μου που έσβησε σαν λιωμένο΄΄σωθημένο΄΄ κεράκι, προδομένο από την καρδούλα του. ένα μόσχευμα καρδιάς θα του έδινε την δυνατότητα να συνεχίσει την πορεία ζωής του. Μα επί χρόνια, στάθηκε αδύνατον να βρεθεί! Έτσι λοιπόν, μέσα από το ημερολόγιο, κάνω μια εκστρατεία ενημέρωσης του κόσμου, για την πολύτιμη προσφορά αίματος, και ακόμα πιο πολύ της δωρεάς οργάνων σώματος. Φανταστείτε ένα σκουλήκι να σας μιλάει και να λέει:΄΄Εμείς τα όργανά σας δεν τα θέλουμε, εσείς γιατί μας τα δίνετε;΄΄ Αυτό ήταν και το σλόγκαν του ειδικού συλλόγου για την προώθηση του Πανάγιου μηνύματος. ΞΥΠΝΑ ΚΟΣΜΕ λέω τώρα εγώ! Άλωστε έχω την τιμή να συμπεριλαμβάνομαι και εγώ, από τα πρώτα Μέλη της οργάνωσης στην Πρέβεζα.

Δίνετε μεγάλη σημασία στο εξώφυλλο ενός βιβλίου;

Πράγματι δίνω, γιατί ένα σοφά διαλεγμένο εξώφυλλο, προϊδεάζει τον αναγνώστη, για το περιεχόμενο και το μήνυμα του βιβλίου. Γιατί ΟΛΑ τα πονήματά μου, έχουν σαν κύριο στόχο όχι το να γίνω διάσημη-και πως θα μπορούσα άλλωστε στα 70 μου- αλλά να στείλω ζωοδόχα μηνύματα στους συνανθρώπους μου.

Διαβάζετε βιβλια;Ποιον συγγραφέα προτιμάτε;

Έχω μια πολύ πλούσια βιβλιοθήκη με σχεδόν τους περισσότερους συγγραφείς του κόσμου. Όλους τους θαυμάζω, αλλά επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω τον Εμίλ Ζολά, και τον Έρνεστ Χεμιγουέη. Το διάβασμα είναι καθημερινό μου ΄΄καθήκον΄΄ να αποδίδω φόρο τιμής στους σκεπτόμενους ανθρώπους. Δεν είναι καθόλου εύκολο-πιστέψτε με- να εναποθέτεις τον χείμαρο των συναισθημάτων σου σε ένα χαρτί. Να το μεταβάλλεις από ένα απλό υλικό σε ΄΄ΠΝΕΥΜΑ΄΄.

Ποια στοιχεία καθιστούν ένα συγγραφέα διαχρονικό;

Πιστεύω ακράδαντα ότι η ΄΄έρευνα ΄΄στην καθημερινότητα, παρελθόντος και παρόντος, η κατάθεση ψυχής, δίνει  γνήσια έμπνευση από αυτή, κάνει έναν συγγραφέα διαχρονικό. Παίρνει μαθήματα.... στέλνει μηνύματα. Μια Τράπεζα όπου καταθέτει ΄΄άφθαρτο πλούτο΄΄!

Οι Έλληνες σήμερα διαβάζουν;

Δεν θα το έλεγα. Περισσότερο διαβάζουν μια αθλητική εφημερίδα που κρατάει μία μέρα, από ένα βιβλίο. Πάντως είναι ενθαρρυντικό, το ότι όλο και περισσότεροι ασχολούνται με την συγγραφή, και  το διάβασμα. Καλή προσπάθεια

Ο Έλληνας σήμερα επαναπαυεται ή επαναστατεί;

Ας μη γελιόμαστε. Ο Έλληνας ξέρει να επαινεί , να θαυμάζει, να εκφράζεται .....από την πολυθρόνα. Λες και ΄΄αφήνει΄΄ τα ιδανικά, για την επόμενη γεννιά. Θεωρεί ότι  ΄΄ωχ καημένε! τι τα θές τώρα και τα λες! Τι μπορώ να κάνω εγώ;  Εγώ ότι ήταν να κάνω το έκανα. Ας κάνουν οι άλλοι τα υπόλοιπα΄΄

Ποια είναι τα μελλοντικά συγγραφικά σας σχέδια;

Δεν επαναπαύομαι. Είμαι βιαστική γιατί νιώθω τον ΄΄καιρό΄΄ να περνάει. Φοβάμαι μη με προλάβει .Μη ξεχνάτε, είμαι ήδη  κοντά 70 ετών.  Έχω ήδη άλλα 5 πονήματα, έτοιμα στο συρτάρι -που λένε- και σύντομα θα κυκλοφορήσουν. Όσο επιτρέπει ο Δημιουργός μου να γράφω , θα γράφω. Έτσι εύχομαι να με βρει το τέλος, κρατώντας ένα μολύβι στο χέρι.
Σας ευχαριστώ θερμά!
Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.