Οι συγγραφείς Φοίβος Κυπριανού, Φίλιππος Φιλίππου και ο Ανδρέας Σεραφείμ στο femalevoice

 Άλλοι τρεις Κύπριοι συγγραφείς μας μιλαμε για όλα στη συνέντευξη που παραχώρησαν στη Βασιλική Ευαγγέλου Παπαθανασίου  και στο femalevoice.Ας τους γνωρίσουμε.
Φοίβος Κυπριανου
Μιλήστε μας για το βιβλίο σας.

Οι Σκιές της Νύχτας είναι μια σειρά διηγημάτων τρόμου και μυστηρίου που από το 2017 από τυπώνονται στο χαρτί από τις εκδόσεις των Συμπαντικών Διαδρομών. Το δεύτερο μέρος των σκιών της νύχτας είναι άλλα εννέα αυτοτελή διηγήματα με τις ιστορίες που περιγράφονται να ανήκουν η καθεμία τους σε διαφορετικά είδη τρόμου. Splatter, αστυνομικά θρίλερ, ιστορίες με φαντάσματα κ. α. Οι ιστορίες προέρχονται ακόμη από διάφορες περιοχές του κόσμου αφού πάντα μου κέντριζε το ενδιαφέρον ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης και αντίληψης του τρόμου, δηλαδή του φόβου για το άγνωστο, ανάλογα με τη γεωγραφία αλλά και την ημερομηνία. Ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο ο κάθε άνθρωπος εκφράζεται διαφορετικά μπροστά στο δέος του θανάτου και στο μυστήριο του αγνώστου.

Γιατί πιστεύετε ότι πρέπει να το διαβάσει κάποιος

Δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει άλλος λόγος εκτός από περιέργεια για να διαβάζει κάποιος. Θεωρώ έτσι ότι ένα άτομο που διαβάζει κάτι ας το πούμε πιο εμπορικό και πιασαρικο μπορεί να κάνει την «υπέρβαση» και να διαβάσει κάτι άλλο, διαφορετικό, που ανατρέπει τα συνηθισμένα. Στο τέλος μπορεί και να αρέσει σε κάποιο που δεν είναι εξοικειωμενος με τον τρόμο, ανακαλυπτοντας έτσι νέες πτυχές του εαυτού του. Όσον αφορά τους λάτρεις του είδους πιστεύω ότι θα απολαύσουν τα διηγήματα.

Τι είναι οι όψεις του φανταστικού;

Οι όψεις του φανταστικού είναι μια γιορτή της λογοτεχνίας που γίνεται κάθε χρόνο σε Ελλάδα και Κύπρο. Αυτό που προσωπικά μου κάνει εντύπωση, θετική βέβαια, είναι το γεγονός της συνύπαρξης τόσων διαφορετικών ρευμάτων λογοτεχνίας. Από παιδικά παραμύθια μέχρι ποιητικές συλλογές, ιστορικά μυθιστορήματα και βιβλία του φανταστικού, όλα αυτά στους πάγκους του φεστιβάλ.

Τι σας εμπνέει και γράφετε;

Εμπνέομαι και γράφω από τα πάντα. Από την ίδια τη ζωή και τα γεγονότα που την περιβάλλουν. Από το τέλος της ζωής και μπροστά στη δυστοπικη αντίληψη του θανάτου και από τον ίδιο τον Χάροντα που έχει γράψει τις καλύτερες ιστορίες που λένε οι ζωντανοί. Ένας συγγραφέας μπορεί να εμπνέεται από όλα γύρω του, την καθημερινότητα και το περιβάλλον του και όχι μόνο…

Στους ήρωές σας έχετε αυτοβιογραφικά στοιχεία;

Όχι. Ποτέ. Συνειδητά ποτέ. Οι ήρωες μου, αν και δεν τους χαρακτηρίζω έτσι, είναι υποκειμενικά αυτοδημιουργητοι, με τα δικά τους ξεχωριστά χαρίσματα. Και δε θα ήθελα να διαγράψω τις ιδιαιτερότητες τους.

Πως συνδυάζετε τη δουλειά σας με τη συγγραφή;
Αν και θεωρητικά μπορώ να ελέγχω τη δουλειά μου, συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, όχι ότι λείπει η έμπνευση ή η ενέργεια αλλά με την έλλειψη χρόνου τα πράγματα δεν είναι πάντα εύκολα. Παρόλα αυτά προσπαθώ να βρίσκω χρόνο για συγγραφή, κυρίως το βράδυ.

Τι νέο ετοιμάζετε;
Στο παρόν στάδιο είμαι προς το τέλος ενός μυθιστορηματος. Υπολογίζω ότι μέσα στο 2020 θα ολοκληρωθεί. Επίσης πολύ πιθανό, στο μεσοδιάστημα, να εκδοθεί μια τρίτη σειρά σκιών της νύχτας, πάντως όμως όχι στο πολύ άμεσο μέλλον.

Τι μήνυμα θα στείλετε στους αναγνώστες σας;

Το μήνυμα να διαβάζουν, όχι μόνο τα ίδια είδη λογοτεχνίας αλλά και καμιά φορά να δοκιμάζουν να ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα. Επίσης θα ήθελα να δω περισσότερο κόσμο στο ετήσιο φεστιβάλ λογοτεχνίας που πλέον καθιερώθηκε και στο νησί μας.

Φίλιππος Φιλίππου


Μιλήστε μας για το βιβλίο σας
Στο καινούργιο μου βιβλίο με τίτλο «ιστορική διαδρομή της ψυχικής νόσου στην Κύπρο» το οποίο να αναφέρω ότι είναι το τρίτο μου βιβλίο που έχω εκδόσεις  πάντοτε σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο της Ελλάδας  συμπαντικές διαδρομές αφού είχαν προηγηθεί δυο βιβλία μου με διηγήματα που και πάλι σχετίζονταν με ψύχεις ασθενείς, εξαρτήσεις και αλκοολισμό με τίτλο «30 ιστορίες Χίλιες εικόνες» και «40 Ιστορίες Χίλιες εικόνες» γίνεται μια προσπάθεια να ιχνηλατήστει μέσα από διάφορες πηγές της πορεία της ψυχικής νόσου και περίθαλψης στην Κύπρο και η εξέλιξη της δια μέσων διαφόρων περιόδων από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα.
    Η προσπάθεια για καταγραφή των ιστορικών δρώμενων στο χώρο της ψυχικής υγείας στην Κύπρο ήταν ένα δύσκολο και απαιτητικό εγχείρημα. Οι βιβλιογραφικές πηγές πολλές φορές ήταν ελάχιστες, ενώ έχρηζαν περεταίρω διερεύνησης όσο στρεφόμουν πίσω στο παρελθόν. Κάποιες πηγές ήταν αποσπασματικές, κάποιες άλλες παραπέμπαν σε περεταίρω διερεύνηση, ενώ  κάποιες άλλες λόγω προσωπικών δεδομένων και απορρήτου ήταν απαγορευτικές.  Παράλληλα αν και  αρκετές πληροφορίες έφταναν κοντά μου «από στόμα σε στόμα» εντούτοις δεν θεωρούνταν επιστημονικά τεκμηριωμένες μιας και δεν ήταν γραπτές και έχριζαν περεταίρω διερεύνησης και τεκμηρίωσης.
    Είναι γεγονός ότι ένα τέτοιο εγχείρημα χρειαζόταν καλή οργάνωση, προγραμματισμό, ψάξιμο αλλά και τεκμηρίωση διαφόρων γεγονότων του μακρινού αλλά και πρόσφατου παρελθόντος μιας και πρόκειται στην ουσία για καταγραφή της ιστορίας της δικής μας ιστορίας ως επαγγελματίες υγείας στο χώρο της ψυχικής υγείας.
Γιατί πιστεύετε ότι πρέπει να το διαβάσει κάποιος;
Κάποιος θα πρέπει να διαβάσει αυτό το βιβλίο γιατί μέσα από αυτό γίνεται μια ιστορική  καταγραφή σημαντικών γεγονότων, ενώ  έχει γίνει  προσπάθεια για διερεύνηση των χρονικών περιόδων του παρελθόντος και των σημαντικών τους γεγονότων για να φτάσουμε στο σήμερα. Πέρα από αυτό είναι εύκολο και εμφανές να αντιληφθούμε και τον τρόπο αντιμετώπισης της ψυχικής νόσου δια μέσου της εκάστοτε κοινωνίας και των εκάστοτε αρμοδίων, είτε αυτό αφορά την σύγχρονη Κυπριακή πραγματικότητα που ζούμε είτε αναφερόμαστε σε πιο παλιές χρονικές στιγμές γυρνώντας πίσω σε Αγγλοκρατία, Τουρκοκρατία και Βυζάντιο. Σημαντικό παραμένει και το κομμάτι που αφορά τον βομβαρδισμό του ψυχιατρικού νοσοκομείου από την Τουρκική πολεμική αεροπορία κατά το πόλεμο του 1974 με αρκετούς νεκρούς ψυχικά ασθενείς τόσο Ελληνοκύπριους όσο και Τουρκοκύπριους μαζί με προσωπικό, αλλά και αρκετές υλικές ζημίες στις  εγκαταστάσεις. Ενώ τέλος ένα άλλο πολύ σημαντικό στοιχείο είναι οι μαρτυρίες μέσα από κείμενα παλιών εργαζομένων στο ίδρυμα και αναφέρομε συγκεκριμένε σε νοσηλευτές της δεκαετίας του 1950 στο παλιό ψυχιατρικό ίδρυμα.
Τι είναι οι όψεις του φανταστικού;
Πρόκειται στην ουσία για το πιο πετυχημένο φεστιβάλ βιβλίου που γίνεται στην Κύπρο, όπου ο κάθε συγγραφέας μπορεί να παρουσιάσει το συγγραφικό του έργο. Να μου επιτραπεί  να το χαρακτηρίσω και ως την  γιορτή, την μεγαλύτερη γιορτή βιβλίου στην Κύπρο. Τέλος θα ήταν παράληψη  μας να μην ευχαριστήσουμε και δημόσια  τον εκδοτικό οίκο συμπαντικές διαδρομές, για αυτή την ευκαιρία που μας δίνει να προβάλουμε το έργο μας και ειδικά τον αγαπητό φίλο και εκδότη Γιώργο Σωτήρχο.
Τι σας εμπνέει και γράφετε;
Μπορεί σε γενικές γραμμές να με εμπνεύσει το κάθε τι που υπάρχει δίπλα μου, η κάθε λέξη που έχω ακούσει και η κάθε ιστορία κυρίως η οποία με έχει συγκινήσει και με έχει κάνει να δακρύσω. Ειδικά όμως και δεν το κρύβω εμπνέομαι από τον χώρο εργασία μου και το επάγγελμα μου  αυτό του νοσηλευτή ψυχικής υγείας εργαζόμενος σε μονάδες ψυχικής υγείας.
Στους ήρωές σας έχετε αυτοβιογραφικά στοιχεία;
Σε πάρα πολλούς ναι, είναι δίκες τους πραγματικές ιστορίες. Πονεμένες ιστορίες, κυρίως γεμάτες δυστυχία και πόνο, τόσο για τους ήρωες μου, αλλά και τον δικό τους περίγυρο. Σε κάποιες άλλες είναι ανάμεικτες ιστορίες με αυτοβιογραφικά στοιχεία αλλά και στοιχεία μυθοπλασίας είτε για να αποκτήσει μια καλύτερη πλοκή το κείμενο είτε και καμιά φορά για να  μην «φωτογραφηθεί» το ίδιο το πρόσωπο που αποτελεί τον ηρώα της ιστορίας.
Πώς συνδυάζετε τη δουλειά σας με  τη συγγραφή;
Χωρίς τον χώρο εργασίας μου έμπνευση δεν υπάρχει, όσο περίεργο και να ακουστεί αυτό. Οι εμπνεύσεις και καμιά φορά και η ίδια η γραφή γίνεται μέσα στο χώρο εργασίας μου, όπου τα ερεθίσματα τουλάχιστο σε εμένα είναι πάρα πολλά. Από εκεί και πέρα χώρος εργασίας πρωταγωνιστές των ιστοριών και εγώ γινόμαστε ένα με σκοπό και στόχο να φέρουμε το τελικό αποτέλεσμα.
Τι νέο ετοιμάζετε;
Στο μυαλό μου υπάρχουν διάφορα σενάρια για το πως θα προχωρήσω στην συνέχεια. Μετά από τρεις εκδόσεις εκεί που νόμιζα ότι οι εμπνεύσεις μου θα στέρευαν, έχω αντιληφθεί να μου συμβαίνει ακριβώς  το αντίθετο. Έτσι μερικά από τα επόμενα σενάρια που επεξεργάζομαι είναι η συγγραφή ενός μυθιστορήματος έχω είδη αρχίσει να το γράφω το οποίο αφορά την ζωή ενός εξαρτημένου ατόμου από το αλκοόλ το οποίο είναι  βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα με στοιχεία μυθοπλασίας. Ένα άλλο σενάριο είναι η συγγραφή μιας αστυνομικής νουβέλας με φαντασιακά στοιχεία βασισμένη πάνω στις ψυχικές ασθενείς και κάτι τελευταίο είναι να προχωρήσω ακόμη ένα βήμα πιο κάτω σε αυτό που θα εκδώσω τώρα και που αφορά την «ιστορική ποριά της ψυχικής νόσου στην Κύπρο» με τη  έκδοση ενός λευκώματος με φωτογραφίες, διάφορα έγραφα και αποκόμματα εφημερίδων, ως συνέχεια της προηγούμενης μου έρευνα από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών αλλά και το Κρατικό Αρχείο.
Τι μήνυμα θα στείλετε στους αναγνώστες σας;
Το μήνυμα είναι απλό και δεν είναι άλλο από το  να μην διστάζουνε να διαβάζουνε βιβλία. Ευτυχώς στις μέρες μας υπάρχουν πάρα πολλά βιβλία, έτσι εναπόκειται σε μας με βάση τις δικές μας ανάγκες και ενδιαφέροντα να επιλέξουμε το κατάλληλο βιβλίο.
Όσο αφορά τα δικά μου βιβλία και τον δικό μου τρόπο γραφείς θεωρώ ότι μπορεί να  απευθυνθεί σε όλο το αναγνωστικό κοινό,  ειδικά όμως  μπορεί να καλύψει εκείνους που αναζητούν το μυστήριο, το άγνωστο και φυσικά το πως μια ψυχική πάθηση όπως η σχιζοφρένεια, η μανία, η κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές μπορούν να δημιουργήσουν μια ιστορία…..

Ανδρέας Σεραφείμ

Μιλήστε μας για το βιβλίο σας
«Σμιλέματα στο Λυκόφως» είναι ο τίτλος του βιβλίου. Της πρώτης μου ποιητικής συλλογής. Λυκόφως. Όταν ξημερώνει. Με το πιο αγνό και γλυκύ και υποβλητικό φως. Σε τούτο το σκηνικό ένας άνθρωπος, στον βράχο, μπροστά από τη θάλασσα, ψάχνει να βρει τις λέξεις του. Τα νοήματα. Τον εαυτό του. Την ζωή του ξεψαχνίζει σε ένα συνεχές και δύσκολο και επώδυνο, ένα αιματοβαμμένο, παιχνίδι αναζήτησης. Αυτογνωσίας. Χαράσσει στην πέτρα τις λέξεις και αφήνει τις μνήμες να κυλούν μία-μία. Αυτή είναι η ποιητική μου συλλογή. Πέρα από κανόνες, πέρα από συμβάσεις, οι λέξεις. Γλωσσικές συνθέσεις και νοήματα φιλοδοξούν να δώσουν φωνή στις εμπειρίες του καθενός. Δίνω το υλικό που ίσως και άλλοι άνθρωποι χρειάζονται, για να ανακαλύψουν τον εαυτό τους. Αυτογνωσία πέρα από τα όρια.

Γιατί πιστεύετε ότι πρέπει να το διαβάσει κάποιος;
Μια από τις αρετές, κατά τη γνώμη μου, της ποίησης είναι η υπαινικτικότητα. Δεν είναι δυσκολία. Δεν είναι ένα νοητικό άβατο. Είναι ένα ζωντανό παιχνίδισμα συμμετοχής στην ιερουργία της ποιητικής δημιουργίας. Λες ό,τι θέλεις. Ο ποιητής δίνει στις λέξεις το λίγο, το ελάχιστο. Και από αυτό ξετυλίγεται το κουβάρι των νοημάτων. Μαθαίνεις να κοιτάς κάτω από την επιφάνεια. Μαθαίνεις να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου και την ζωή σου πίσω από τους ίσκιους των λέξεων. Χρειάζεται κάτι περισσότερο από σκέψη και κάτι παραπάνω από διαίσθηση, για να καταλάβεις. Χρειάζεται γνώση του εαυτού. Αγάπη για τη ζωή. Και ένα ανοικτό μυαλό, έτοιμο να πετάξει με τον ποιητή και τις λέξεις του. Ελευθερία, με άλλα λόγια.

Τι είναι οι όψεις του φανταστικού;
Το αναγνωστικό κοινό της Κύπρου, μέσα από τις συντονισμένες δράσεις των εκδόσεων «Συμπαντικές Διαδρομές», αρχίζει να γνωρίζει καλύτερα δείγματα της λογοτεχνίας του φανταστικού. Μένουν ακόμα πολλά να γίνουν, βεβαίως. Συντονισμένες δράσεις, όπως, για παράδειγμα, συναντήσεις λογοτεχνών και αναγνωστών σε διάφορες πόλεις της Κύπρου, συζητήσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κλπ. Το στοίχημα είναι μεγάλο και ευγενές: να μάθουν οι άνθρωποι να αγαπούν το βιβλίο. Το χαρτί. Τα γράμματα σε αυτό. Δεν είναι εύκολο να κερδίσει κανείς το στοίχημα στην εποχή της ψηφιοποίησης των πάντων. Αλλά αξίζει να προσπαθήσει.

Τι σας εμπνέει και γράφετε;
Μια παρατήρηση. Μια ματιά. Μόνο ένα βλέμμα φτάνει, για να ξετυλίξει κανείς το νήμα της ποιητικής δημιουργίας.



Στους ήρωές σας έχετε αυτοβιογραφικά στοιχεία;
Στο βιβλίο μου, «Σμιλέματα στο Λυκόφως», δεν βρει κανείς μεγαλόπνοα κεντήματα έμπνευσης. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου μου θα δείτε εικόνες από τα δικά μου βιώματα. Από την παλιά μου γειτονιά. Από τα φτωχικά παιδικά μου χρόνια. Από τις αλάνες μου. Από τα παιχνίδια μου. Νοσταλγία και βίωμα. Έχω μάθει από αυτά. Τα, κατ’ άλλους, απλά και τα ταπεινά.

Πώς συνδυάζετε τη δουλειά σας με τη συγγραφή;
Ως πανεπιστημιακός φιλόλογος αγαπώ τις λέξεις. Τις χειρίζομαι στον επαγγελματικό λόγο, στην έρευνα και τη διδασκαλία. Η αγάπη γι’ αυτές υπήρχε εδώ και πολύ καιρό. Όπως και η ανάγκη να εκφράσω ό,τι ένιωθα, ό,τι σκεφτόμουν, ό,τι ήθελα να πω για ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων: (δια)προσωπικών, επαγγελματικών, εθνικών, κοινωνικών και πολιτισμικών. Η ποίηση, αυτό το λογοτεχνικό είδος που συνήθως καταργεί τις νόρμες και εξευτελίζει τους κανόνες, είναι η βασική επιλογή κάθε ανθρώπου, που αναζητάει την ελευθερία και που ψάχνει, μέσα στη λάσπη της καθημερινότητας, να βρει τον εαυτό του και να ανακαλύψει το νόημα της ζωής. Η ποίηση είναι ιχνηλασία ανθρώπινων βημάτων πέρα από τα όρια της καθωσπρεπικής συμβατικότητας. Και το θέλγητρό της είναι μεγάλο για όσους είναι διατεθειμένοι να ζήσουν ελεύθεροι.

Τι νέο ετοιμάζετε;
Το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο «Στη στροφή του δρόμου». Ο ήρωας, ο Στυλιανός, είναι ένα δεκαεξάχρονο παιδί, που φεύγει από το σπίτι του στην Καρπασία της Κύπρου στις 30 Ιουλίου του 1974. Στο μυθιστόρημα περιγράφονται οι δραματικές δέκα πρώτες ημέρες της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο. Το υλικό του μυθιστορήματος στηρίζεται πάνω σε συνεντεύξεις που έλαβα από δώδεκα πρόσφυγες στην Κύπρο.

Τι μήνυμα θα στείλετε στους αναγνώστες σας;
Κλείστε το «χαζοκούτι», ανοίξτε το βιβλίο!



Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.