"Άρωμα Ρεζεντάς" βιβλιοκριτικη από Έλια Κουρή



Άρωμα Ρεζεντάς, Ρούλα Σαμαϊλίδου, εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη

Το Άρωμα Ρεζεντάς είναι αναμφισβήτητα ένα πολυεπίπεδο, πολυθεματικό και πολυπρόσωπο μυθιστόρημα. Αφηγείται τη ζωή μιας οικογένειας ανά τα χρόνια, καλύπτοντας περίπου έναν αιώνα. Είναι μια μυθιστορηματική σάγκα γραμμένη με λόγο μεστό αλλά ταυτόχρονα και με φρεσκάδα και διάθεση νοσταλγική. Τα αληθινά γεγονότα που καλύπτουν τη ζωή της οικογένειας είναι έντεχνα πλεγμένα με μυθοπλαστικά στοιχεία ώστε να αποδωθεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα στο μυθιστόρημα αλλά και η καταγραφή των γεγονότων, η αναπαράστασή τους να μην γίνει πολύ συναισθηματική ή μελλοδραματική.
Όταν ένας συγγραφέας αποφασίσει να γράψει μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα ή εν προκειμένω μια αληθινή ιστορία οφείλει να την αφηγηθεί ρεαλιστικά σαν αντικειμενικός και εξωτερικός παρατηρητής. Δεν πρέπει να παρασυρθεί από τη συγκινησιακή φόρτιση που ενδεχομένως τού μεταδίδεται όταν του διηγούνται τα πραγματικά γεγονότα γιατί έτσι κινδυνεύει να κάνει τη γραφή του πολύ μελοδραματική. Εδώ η κυρία Σαμαϊλίδου θεωρώ πως κέρδισε το στοίχημα με τον εαυτό της και τον αναγνώστη ή αυτόν τον αναγνώστη που δεν διαβάζει επιφανειακά αλλά «βλέπει» πίσω και πέρα από τις λέξεις.
Ο λόγος ρέει αβίαστα και η γραφή είναι μεστή. Η συγγραφέας επιλέγει την τριτοπρόσωπη αναδρομική αφήγηση και την αναμειγνύει σε κάποια σημεία με την πρωτοπρόσωπη για να κάνει το κείμενο πιο άμεσο και να κάνει τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τη γηραιά Βαλεντίνη που στη δύση της ζωής αναθυμάται τη ζωή των προγόνων της γυρνώντας τις σελίδες ενός παλιού άλμπουμ.

Το μυθιστόρημα διατρέχει πολλές διαφορετικές εποχές, πολλούς τόπους και πολλές περιόδους της Ιστορίας. Σε κάποια σημεία ο λόγος γίνεται μακροπερίοδος και πλατειάζει η αφήγηση με αποτέλεσμα ίσως κάποιος λίγο να κουραστεί, απ’ την άλλη όμως οι περιγραφές αυτές ίσως να κρίθηκαν απαραίτητες για να μην παραληφθούν σημαντικές στιγμές της ομολογουμένως πολυτάραχης ζωής των ηρώων.

Βιέννη του 190υ αιώνα με τα παλάτια της, τον πλούτο και την αίγλη της Υψηλής Κοινωνίας, τη φύση στα δάση που οργιάζει και την ζωή σαν μυθιστόρημα μιας κόρης ξυλοκόπου που την ερωτεύεται ο γιος ευγενούς αυστριακής οικογένειας. Εδώ βλέπουμε έναν λυρισμό στις περιγραφές. Όταν ηαφήγηση δίνει τη σκυτάλη  στη ζωή των παιδιών τους ταξιδεύουμε στην Αμερική των μεταναστών και του Μεγάλου Ονείρου, στο Παρίσι του Μεσοπολέμου και στην Αθήνα της Κατοχής. Εκεί γινόμαστε μάρτυρες σκληρών εικόνων, εικόνων που έχουν δύναμη και η γραφή γίνεται πιο δωρική ίσως και ωμή για να περιγράψει την πείνα, την ανέχεια, τον πόλεμο. Και μετά σειρά έχουν τα γεγονότα του Εμφυλίου με τους αντάρτες και τους Έλληνες να κατασπαράζονται μεταξύ τους σαν εχθροί.
Η δομή των κεφαλαίων και η καταγραφή των γεγονόντων είναι ισομερώς κατανεμημένες στη ζυγαριά και η συγγραφέας παραμένει ανεπηρέαστη όπως οφείλει. Στην τρίτη γενειά και τη ζωή της εγγονής βλέπουμε τις κοινωνικές και ηθικές επιταγές της ελληνικής επαρχίας, την προσπάθειά της να επιβιώσει χήρα με τρία παιδιά στην Αθήνα και την ανάγκη της να αφεθεί σε έναν έρωτα σε μεγάλη ηλικία ο οποίος θα την αναγκάσει να κληθεί να ενώσει το παρελθόν με το παρόν με έναν κρίκο άρρηκτα δεμένο με την ίδια. Τι θα συμβεί στο τέλος; Πώς θα καταλήξει αυτή η αγάπη;

Ένα μυθηστόρημα που αναδίδει γλύκα, πίκρα, αρώματα και πολλά συναισθήματα. Που σε παίρνει απ’ το χέρι και σε σεργιανίζει σε αλλοτινές εποχές, άλλες όμορφες άλλες δύσκολες και σε μια ζωή πραγματικά σαν παραμύθι.

Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.