Ευθυμία Αθανασιάδου:"Η ζωή είναι στιγμή"

Η Ευθυμία Αθανασιάδου γεννήθηκε και έζησε στις Σέρρες μέχρι την αποφοίτησή της από το Οικονομικό Λύκειο Σερρών. Κατετάγη στην Πολεμική Αεροπορία και από τότε ζει μόνιμα στην Αθήνα. Μετά την αποστράτευσή της από τις Ένοπλες Δυνάμεις ασχολείται με τη συγγραφή. Έχει δύο κόρες.
Στο βιβλίο της"Τα όνειρα που κράτησα για μένα"μας μιλά για την άδολη αδελφική αγάπη και για τον έρωτα.Η συγγραφέας με φράσεις όπως: η αγάπη δεν έχει όρια ή την αγάπη δεν την ορίζεις  διαχωρίζει τις έννοιες και μας αιχμαλωτίζει με την πένα της.
Απολαύστε την στη συνέντευξη στη Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου.

-Τα όνειρα που κράτησα για μένα. Μιλήστε μας για το βιβλίο σας.

Μέσα από τις σελίδες του ημερολογίου της Θεοδώρας μεταφερόμαστε σε ενα ορεινό χωριό της δεκαετία του ΄50 όπου η ίδια με την αδερφή της και τη μητέρα τους προσπαθολυν να επιβιώσουν ύστερα από τον θάνατο του πατέρα τους.Η Θεοδώρα σύντομα θα διαπρέψει στα γράμματα και με τη βοήθεια του δασκάλου της θα μετακομίσει στην  πόλη της Χαλκίδας στο σπίτι της θείας της,όπου παράλληλα με το σχολείο θα δουλέψει κοντά της ως μοδίστρα.Εκει θα γνωρίσει για πρώτη φορά τον έρωτα,όπου θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην πορεία της ζωής της.Ποτέ δεν ξεχνάει την αδερφή της στο χωριό όπου συχνά την επισκέπτεται και θέλει να την πάρει κοντά της ,ώστε να ξεφυγει και αυτή από τη δύσκολη ζωή στο χωριό.Η ίδια αρνείται και δέχεται την μοίρα της η οποία είναι ο γάμος και η οικογένεια.Εκεί η μοίρα τους  παίζει περίεργα παιχνίδια και οι δύο αδερφές καταλήγουν στην πόλη της Αθήνας,όπου η καθεμιά ζεί τη ζωή που- πιστεύει-πως έχει διαλέξει.Όταν η Θεοδώρα νιώθει να πνίγεται ,η Αμερική γίνεται η σωστική λέμβος της και εκεί ανυψώνει έναν κολλωσό που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως θα δημιουργούσε το κοριτσι από το ορεινό χωριό της Ελλάδος.Οι δύο αδερφές απομακρύνονται και η μόνη τους επαφή είναι μέσω της Λυδίας ,η οποία είναι και η μόνη που ξαναβλέπει τη Θεοδώρα.Τα μυστικά της οικογένειας ξετυλίγονται μέσα από το ημερολόγιο και τα γράμματα των δύο αδερφών ,τα οποία λένε αλήθειες που κανείς δεν είχε τολμήσει να βγάλει στην επιφάνεια.

-Γιατί πονάμε όταν αναπολούμε στιγμές της ζωής μας που έχουν αγγίξει βαθιά τη ψυχή μας και έχουν ζεστάνει την καρδιά μας;

Ίσως γιατί δεν μπορούμε να ξαναζήσουμε τις στιγμές εκείνες.Δεν μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω,δεν μπορούμε ίσως να είμαστε με τα ίδια πρόσωπα,δεν μπορούμε να είμαστε κι εμείς ακόμα οι ίδιοι που είμασταν κάποτε.Όπως γράφω η ζωή είναι στιγμή.Μπορούμε μόνο να τις κρατήσουμε, να πορευτούμε με αυτές και να είμαστε ευγνώμων που τις ζήσαμε,όσο κι αν μας πονάνε αναπολώντας το παρελθόν.


-Η Θεοδώρα ,η ηρωίδα σας προστάτεψε την οικογένεια της και έχασε τον έρωτα.Πιστευετε ότι είναι η εξαίρεση του κανόνα ή όχι;

Την εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία του βιβλίου θεωρώ πως οι περισσότερες γυναίκες στη θέση της Θεοδώρας θα αντιδρούσαν όπως αυτή αρχικά.Θα διάλεγαν να προστατέψουν την οικογένειά τους και θα θυσίαζαν τον έρωτα.Τη ζωή που επέλεξε αργότερα βέβαια η Θεοδώρα,ελάχιστες θα είχαν τη δύναμη να ακολουθήσουν.

-Ύμνος στην αδερφική αγάπη. Πρόσωπα με ρεαλισμό.Ποσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;

Περίπου ένα χρόνο.Υπάρχουν στο βιβλίο αληθινά γεγονότα που συνέβησαν σε δύο άτομα που γνωρίζω και έτσι μπορώ να πω πως ένα βασικό κομμάτι της ιστορίας της Λυδίας συνέβη στην πραγματικότητα.


-Γράφετε για συναισθήματα που είναι γνωστά σε όλους μας .Για ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Μελετάτε τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας;

Μελετάω τους ανθρώπους γενικά.Όλοι έχουμε κοινά συναισθήματα,κάνουμε λάθη,έχουμε πάθη,ο καθένας μας έχει τη δική του ιστορία,αλλά τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι τα ίδια.Μου αρέσει να ακούω τις ιστορίες των ανθρώπων και να εμπνέομαι από αυτές.

-Τα μυστικά αλλάζουν τη ροή της ζωής μας;

Φυσικά και την αλλάζουν.Όταν κρατάμε πράγματα μέσα μας τα οποία δεν μπορούμε να μοιραστούμε με τους γύρω μας και ειδικά με τους κοντινούς μας ανθρώπους ,αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν στην ψυχή και στο μυαλό μας τα μυστικά αυτά, να κλειδωνόμαστε και να υψώνουμε  ένα τοίχος ώστε να μην τα αποκαλύψουμε.



-Η ζωή είναι στιγμή γράφετε. Έτσι πορεύεστε στη ζωή σας;

Οφείλεις στον εαυτό σου να ζείς τη στιγμή με τις εμπειρίες του παρελθόντος ,παίρνοντας εφόδια για ένα καλύτερο αύριο.Η ζωή άλλωστε είναι στο παρόν,στο εδώ και τώρα.

-Υπάρχουν ηθικοί φραγμοί για τον άνθρωπο; Η Θεοδώρα είναι μια γυναίκα που δεν παραβιάζει τους φραγμούς της ηθικής, είχατε κάποια στο νου σας όταν την πλάθετε;

Η Θεοδώρα είναι μια γυναίκα που για την εποχή της ήταν αρκετά τολμηρή σε πολλά αλλά κράτησε ηθικούς φραγμούς για να μην πληγώσει τους ανθρώπους που αγαπούσε πιο πολύ στη ζωή της.Άν κάποιος διαβάσει την ιστορία της ανάποδα για παράδειγμα, δεν θα φανταζόταν ποτέ τη στάση που κράτησε στην οικογένειά της για να μην πληρωθούν αυτοί οι άνθρωποι.Ενώ στο επαγγελματικό κομμάτι της ήταν ικανή να πατήσει επί πτωμάτων ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της,στο προσωπικό ήταν τόσο αδύναμη έτσι ώστε να κρύψει το μεγαλύτερο και σημαντικότερο  μυστικό της ζωής της.Στην εποχή μας υπάρχουν πολλές γυναίκες πλέον που μπροστά στην επαγγελματική αποκατάσταση και στην ανεξαρτησία τους θυσιάζουν ή δεν επιθυμούν να ασχοληθούν με το προσωπικό κομμάτι ή την απόκτηση οικογένειας.Αυτος ήταν ο λόγος που οι δύο ιστορίες των αδερφών στο βιβλίο είναι τόσο αντίθετες,ώστε να δείξω πως υπάρχουν και οι δύο περιπτώσεις.

-Πιστεύετε στη μοίρα ή στην τύχη;

Πιστεύω πως τη μοίρα μας την ορίζουμε εμείς οι ίδοι.Οι πράξεις μας,οι επιλογές μας είναι το αποτέλεσμα αυτών που ζούμε τη δεδομένη στιγμή.Το μέλλον μας το καθορίζουμε βάση των ενεργειών μας και με βάση τα όνειρα που κάνουμε για εμάς.




-«Με ίσο και δίκαιο τρόπο τρέφονται η ψυχή και το σώμα» γράφετε στο βιβλίο.Ειναι στάση ζωής για σας;

Μακάρι όλοι μας να ειχαμε τη δυνατότητα να τρέφουμε με ίσο και δίκαιο τρόπο την ψυχή αλλά και το σώμα μας.Πρακτικά για πολλούς ανθρώπους είναι δύσκολο και για τον σύγχρονο τρόπο ζωής που κινείται σε απελπιστικά γρήγορους ρυθμούς , για το άγχος που κατακλίζει τις ψυχές μας,την ανασφάλεια που έχει δημιουργήσει η κρίση τα τελευταία χρόνια και δυστυχώς οι ψυχικές αρρώστειες ολοένα και αυξάνονται.Όλα αυτά παιζουν καθοριστικό ρόλο τόσο στην ψυχή μας όσο και στο σώμα μας τα οποία φυσικά είναι αλληλένδετα.Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να βρίσκουμε τρόπους αποφόρτισης όλου του φορτίου που κουβαλάμε με όποιον τρόπο μπορεί και αρέσει στον καθένα και να διατηρούμε την υγεία μας εσωτερικά και εξωτερικά.

-Διαβάζουν οι Έλληνες σήμερα;

Θέλω να ελπίζω πως ναι.Παρ όλες τις ευκολίες του διαδικτύου και της τηλεόρασης,το βιβλίο έχει ξεχωριστή θέση ακόμα στους αναγνώστες.Δεν μπορείς να συγκρίνεις την αίσθηση του να κρατάς ένα βιβλίο στα χέρια σου, τη μυρωδιά του, να χάνεσαι μέσα στις σελίδες του.Φυσικά για τη νέα γενιά υπάρχει και η δυνατότητα των διαδικτυακών βιβλίων που μπορούν να διαβάζουν και μέσω των τάμπλετ.Αλλά ακόμα και αυτό είναι ελπιδοφόρο γιατί το θέμα είναι να ταξιδεύει κανείς μέσα από τα βιβλία.

-Εν καιρώ πανδημίας τι μήνυμα στέλνετε στους αναγνώστες;

Το κυριότερο όλων είναι να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να ακούμε τους ειδικούς.Μας δίνεται η ευκαιρία να μείνουμε σπίτι , να κάνουμε πράγματα τα οποία δεν προλαβαίνουμε πολλοί λόγω του γρήγορου ρυθμού της ζωής μας.Ας διαβάσουμε ένα βιβλίο,ας δούμε μια θεατρική παράσταση από τις οποίες  κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο,ας δούμε μια ταινία,ας ασχοληθούμε με το σπίτι.Γενικά να είμαστε αισιόδοξοι ,να κάνουμε υπομονή και φυσικά να σκεφτούμε και τους ήρωες γιατρούς ,νοσηλευτές και όλους όσους δουλεύουν αυτές τις ημέρες για να εξυπηρετούς τις ανάγκες των πολιτών.Να φερόμαστε με σεβασμό και σύνεση έτσι ώστε να περάσει όλο αυτό όσο πιο ανώδυνα γίνεται και να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα.


Βασιλική Ευαγγέλου -Παπαθανασίου






Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.