Ιωάννα Μπαμπέτα:"Είναι τραγικό να θέλεις να δείξεις σε κάποιον πως τον αγαπάς και να μην ξέρεις πώς"

Η Ιωάννα Μπαμπέτα βρίσκει δύναμη και έμπνευση  για να γράφει από τη μεγάλη γνώση που μας δίνει η ανθρώπινη εμπειρία. Η πένα της είναι τρυφερή, πηγαία, προσιτή και τα βιβλία της χαρακτηρίζονται από φαντασία και ανάγλυφη παραστατικότητα κερδίζοντας τα μικρά παιδιά από τις πρώτες κιόλας σειρές.
Όσον αφορά την ζοφερή περίοδο της πανδημίας, η ίδια πιστεύει ότι τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, που μάς παρουσιάζονται, πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με θάρρος και να  δούμε την θετική πλευρά των πραγμάτων και να εστιάσουμε εκεί.
Ας την απολαύσουμε στη στήλη των συνεντεύξεων με την Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου.
«Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου». Ένα τρυφερό βιβλίο για το πραγματικό νόημα των δώρων. Μιλήστε μας για αυτό.

Ο Αιμίλιος είναι ένα αγόρι ευαίσθητο και κλειστό που αγαπά πολύ τη δασκάλα του και θέλει να της το δείξει με τον τρόπο που της το δείχνουν τα άλλα παιδιά. Θέλει να της προσφέρει λουλούδια. Όμως μένει σε πολυκατοικία χωρίς κήπο και δεν μπορεί να βρει ούτε ένα τριαντάφυλλο. Ζητά τη συμβουλή των δικών του ανθρώπων όμως δεν τα καταφέρνει με τον τρόπο που θέλει. Στεναχωριέται αλλά δεν απογοητεύεται. Η λύση τελικά είναι μπροστά στα μάτια του. Ζωγραφίζει τριαντάφυλλα σε χαρτιά. Και αυτά τα τριαντάφυλλα μοιάζουν με αληθινά. Είναι φτιαγμένα με αγάπη γι’ αυτό και μυρίζουν αγάπη.

Γιατί ο Αιμίλιος θέλει να δώσει ένα τριαντάφυλλο στη δασκάλα του;

Θέλει να της προσφέρει ένα τριαντάφυλλο γιατί την αγαπά. Και θεωρεί πως είναι ο μόνος τρόπος για να της το δείξει. Είναι τραγικό να θέλεις να δείξεις σε κάποιον πως τον αγαπάς και να μην ξέρεις πώς.

Τα παιδιά μας περνούν καλά όταν αγαπούν και αγαπιούνται. Πώς δείχνουμε την αγάπη μας;
Όλοι οι άνθρωποι περνάμε καλά όταν αγαπάμε και αγαπιόμαστε. Μπορούμε να δείξουμε την αγάπη μας  με πολλούς τρόπους. Απλούς τρόπους. Με μια καλή κουβέντα, με ένα χαμόγελο. Είναι τόσο εύκολο τελικά. Ίσως τώρα, λόγω της δύσκολης κατάστασης που περνάμε όλοι μας, να ανακαλύψουμε ξανά τους απλούς τρόπους για να δείχνουμε πως αγαπάμε και νοιαζόμαστε.

Προτιμάτε βιβλία με προβληματισμό όπως οι άστεγοι, η υιοθεσία, η οικογένεια. Σ’ αυτό το βιβλίο, το «Ένα τριαντάφυλλο για τη δασκάλα μου» ποιος είναι ο προβληματισμός;

Το βιβλίο μιλά για την αγάπη που έχουν τα παιδιά για τη δασκάλα τους. Μιλά όμως και για τους τρόπους που μπορούμε να δείχνουμε γενικά την αγάπη μας. Με απλές χειρονομίες.

Λέτε τόσα πολλά και σημαντικά πράγματα μέσα από τα βιβλία σας. Το πιο σημαντικό είναι ότι το κάνετε και με λίγα λόγια. Έτσι είστε και ως άνθρωπος;

Συνήθως δεν μιλάω πολύ. Προτιμώ να ακούω τους άλλους.

Τι αναμνήσεις έχετε από την παιδική ηλικία σας και τι απ’ όλα όσα κάνετε δεν αφήνετε να τα κάνουν τα παιδιά;

Πέρασα μια πολύ όμορφη παιδική ηλικία. Έπαιζα με τις ώρες έξω στους δρόμους με τα παιδιά της γειτονιάς. Παίρναμε όλοι το ποδήλατό μας και εξαφανιζόμασταν. Επιστρέφαμε το βράδυ, όταν έβγαιναν οι μαμάδες μας στο μπαλκόνι για να μας φωνάξουν. Σαν να μην υπήρχαν κίνδυνοι τότε… Τώρα δεν μπορώ να αφήσω ένα μικρό παιδί να απομακρυνθεί με το ποδήλατό του. Θα τρελαθώ.

Είστε υπερπροστατευτική; Τι φοβάστε περισσότερο;

Είμαι υπερπροστατευτική αλλά προσπαθώ να το μετριάσω. Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν ελεύθερα και να κάνουν λάθη γιατί μόνο έτσι θα μάθουν. Δεν μου είναι όμως εύκολο. Δεν αντέχω να βλέπω τα παιδιά μου λυπημένα. Τη δική μου λύπη μπορώ να τη διαχειριστώ. Των παιδιών μου όχι. Την αρρώστια φοβάμαι περισσότερα από όλα. Κι όχι τώρα. Από όταν έγινα μαμά.

Γιατί τα παιδιά δε διαβάζουν σήμερα;

Διαβάζουν τα μικρά παιδιά. Τα μεγαλύτερα έχουν πλέον πολλά άλλα πράγματα να κάνουν. Οι υποχρεώσεις τους είναι πολλές και η τεχνολογία είναι τόσο δελεαστική. Ούτε όμως παλαιότερα διάβαζαν πολύ τα παιδιά. Απλώς κανείς δεν ασχολιόταν με αυτό. Ευτυχώς όμως, από τις επισκέψεις μου στα σχολεία βλέπω πως υπάρχουν ακόμα μικροί και φανατικοί βιβλιοφάγοι.

Τα παιδιά σας διαβάζουν τα βιβλία σας πριν εκδοθούν; Τι σας λένε αν δεν τους αρέσουν; Αλλάζετε το τέλος ή ένα μέρος της ιστορίας;

Διαβάζουν τα κείμενά μου και είναι πολύ αυστηροί κριτές. Αν μου πουν πως κάτι δεν κατάλαβαν ή πως η ιστορία είναι βαρετή την ξαναδουλεύω. Όταν μου δώσουν το πράσινο φως, τότε την προωθώ στον εκδότη μου.

Θα γράφατε e-book;

Ναι, γιατί όχι. Αν και γενικά αγαπώ το χαρτί και το βιβλίο ως αντικείμενο.

Ζούμε δυστυχώς σε περίοδο πανδημίας λόγω του ιού covid-19.Τι θα λέγατε στους γονείς και στα παιδιά που μένουν στο σπίτι. Τι θα τους προτείνατε;

Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο. Όχι τόσο για τον εγκλεισμό όσο για την ανασφάλεια που έχει δημιουργηθεί. Γενικά στη ζωή πιστεύω πως πρέπει να προσπαθούμε να δούμε την θετική πλευρά των πραγμάτων και να εστιάσουμε εκεί. Είναι μια ευκαιρία λοιπόν να περάσουμε χρόνο με την οικογένειά μας και να κάνουμε πράγματα μαζί. Να δούμε ταινίες, να κουβεντιάσουμε, να διαβάσουμε, να παίξουμε επιτραπέζια και γενικά να γνωριστούμε καλύτερα. Ηρεμία λοιπόν και πρόγραμμα.

Σας ευχαριστώ πολύ!
Κι εμείς κυρία Ιωάννα Μπαμπέτα

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου
Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.