Ιφιγένεια Τέκου:"Έλληνες είναι μαθημένοι στα δύσκολα και δεν τα φοβούνται"

Η Ιφιγένεια Τέκου είναι μια συγγραφέας που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.Γραφει με μεγάλη επιτυχία μυθιστορήματα που έχουν ρίζες βαθιά στην ιστορία της Ελλάδας."Το δεξί κίτρινο λουστρινι" είναι ένα βιβλίο που  φέρνει στο φως την άγνωστη σε πολλούς ιστορία μετανάστευσης ενός μεγάλου αριθμού Δωδεκανήσιων.Ενα εξαιρετικό βιβλίο που τα έχει όλα! Ιστορία, πόλεμο, αγάπη, έρωτα, φιλία.
Είχαμε την τιμή να μας μιλήσει για το "δεξί κίτρινο λουστρινι" αλλά και για όλα όσα μας απασχολούν.
Ας την απολαύσουμε.

 Δεξί κίτρινο λουστρίνι». Μιλήστε μας για το βιβλίο σας

Το Δεξί κίτρινο Λουστρίνι διαδραματίζεται στην Κάλυμνο, στο Παρίσι και στον γαλλικό νότο και ξεκινά χρονολογικά από το 1934 καλύπτοντας την περίοδο μέχρι το τέλος του Β΄Π΄Π΄. Μέσα από τα παθήματα των ηρώων μου προσπάθησα να φέρω στο φως την άγνωστη σε πολλούς ιστορία μετανάστευσης ενός μεγάλου αριθμού Δωδεκανήσιων, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να εργαστούν κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες στις αλυκές της περιοχής Καμάργκ στο Δέλτα του Ροδανού. Οι λεπτομέρειες της εγκατάστασής τους, η δύσκολη καθημερινότητα και οι προσδοκίες που τους έτρεφαν με συγκίνησαν και παρόλο που η έρευνα που απαιτήθηκε ήταν δύσκολη και μακρόχρονη μιας και δεν υπήρχε σχετική βιβλιογραφία στην Ελλάδα, ωστόσο άξιζε τον κόπο για όσα μου πρόσφερε.
Η «καρδιά» του μυθιστορήματος θα έλεγα ότι είναι η φιλία, όπως αυτή που δένει τη Θεμελίνα και τη Χριστίνα ή τη Νομική με την Σεβαστή οι οποίες γίνονται μια γροθιά στα δύσκολα, όμως θα πω την αγάπη γιατί περικλείει και τη φιλία ως συναίσθημα και κατά κάποιο τρόπο απορρέει από αυτή. Η αγάπη λοιπόν κάνει τον κόσμο να γυρίζει στο μυθιστόρημά μου κι έχει πολλές μορφές. Είναι η αγάπη του ξεριζωμένου για τον τόπο του, των σφουγγαράδων για τη θάλασσα, η αγάπη που ωθεί τους Καλύμνιους να συμπαραστέκονται ο ένας στον άλλο σαν μέλη της ίδιας οικογένειας, η αγάπη με την οποία θα έπρεπε η χώρα υποδοχής  να συμπεριφερθεί στους κατατρεγμένους νησιώτες, η αγάπη που δεν πήρε ο Ιταλός διοικητής όταν ήταν παιδί και η απουσία της τον αποκτήνωσε, η αγάπη των γονιών που έλειπε στα μικρά εβραιόπουλα τα οποία κρύβονταν σε σπίτια φιλοξενίας για να γλιτώσουν το ανηλεές κυνηγητό από τους Ναζί και τέλος η ερωτική αγάπη που γεννιέται εν καιρώ πολέμου.
Ένα ζευγάρι κίτρινα λουστρίνια, οι κύριοι πρωταγωνιστές σε αυτό το μυθιστόρημα, θα αποτελέσουν το σύμβολο για όλα όσα έχουν κάποια αξία∙ τη φιλία, την αγάπη και τον έρωτα, την ελπίδα, την ανθρωπιά και την αντίσταση στο κακό.

   
Κάλυμνος του 1934, Ιταλική κατοχή. Η Θεμελινα και η Χριστίνα μοιράζονται τα πάντα. Μιλήστε μας για τους πρωταγωνιστές σας.

Όπως παρατηρούμε από την αρχή κιόλας της ιστορίας, οι δύο βασικές ηρωίδες διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους. Η Θεμελίνα είναι καλοσυνάτη μα άτολμη και παίρνει δύναμη από την αγάπη που ρέει άφθονη στο οικογενειακό της περιβάλλον ενώ η Χριστίνα, θαρραλέα, ανεξάρτητη και στερημένη από το γονεϊκό χάδι, επιδιώκει να βοηθά τους γύρω της με οποιδήποτε τίμημα. Η διαδρομή τους από την Κάλυμνο στη Γαλλία και στην Ιταλία (όσον αφορά τη Χριστίνα) καθώς και τα σημαντικά γεγονότα που θα πλαισιώσουν τη διαδρομή αυτή, βοηθούν τον αναγνώστη να τις γνωρίσει καλύτερα και να δεθεί μαζί τους νιώθοντας αγωνία για τη μοίρα τους ώστε φτάνοντας στην τελευταία σελίδα να αντιλαμβάνεται πως πρόκειται για δυο πολύ δυνατές γυναίκες που συνδέονται με μια αξιοζήλευτη φιλία.

Ένας έρωτας γεννιέται μέσα στις φλόγες του πολέμου, ζει ο έρωτας στα δύσκολα;

Ο έρωτας εν καιρώ πολέμου…αν και σε δεύτερο πλάνο, κάνει αισθητή την παρουσία του στο βιβλίο μου. Σίγουρα όλα τα συναισθήματα δοκιμάζονται όταν οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές και παραμένουν μονάχα εκείνα που είχαν γερή βάση εξαρχής. Με άλλα λόγια, σε έναν αληθινά μεγάλο έρωτα ή φιλία λίγη σημασία έχουν τα «τριγύρω».
«Ήταν εκπληκτικό πόσες αισθήσεις είχαν ξυπνήσει μέσα της με ένα φευγαλέο άγγιγμα που είχε κρατήσει μόλις ένα μαγικό δευτερόλεπτο. Όλες οι υπόλοιπες ώρες έκτοτε είχαν αναλωθεί σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια επαναδημιουργίας και ανασύνθεσης των ίδιων συνθηκών ώστε να προκληθεί το ίδιο συναίσθημα. Αδύνατον, καθώς έλειπε ο καταλύτης»


Τα ιστορικά στοιχεία της εποχής πως τα βρίσκετε; Θέλει πολύ χρόνο η αναζήτησή τους;

Οφείλω να ομολογήσω ότι η αναζήτηση των ιστορικών στοιχείων που θα βοηθούσαν στην έρευνά μου με δυσκόλεψε πολύ στο συγκεκριμένο βιβλίο καθώς δεν υπήρχε σχετική βιβλιογραφία στην Ελλάδα κι αναγκάστηκα να απευθυνθώ σε παλαιοβιβλιοπωλεία του Παρισιού προκειμένου να αντλήσω τις πληροφορίες που χρειαζόμουν. Αυτές οι πληροφορίες σε συνδυασμό με  τις πολύτιμες ζωντανές μαρτυρίες, μου πρόσφεραν τελικά το υλικό που χρειαζόμουν για να «στηρίξω» ιστορικά το έργο μου.

«Τα πάντα ήταν πιθανά αρκεί να μην παραιτείται κάποιος από τα όνειρά του» Ακολουθείτε τα όνειρά σας;

Νομίζω ότι η παραίτηση από τα όνειρά μας είτε γίνεται συνειδητά είτε όχι αποτελεί τη μεγαλύτερη ύβρη απέναντι στον εαυτό μας, οπότε φυσικά και  τα ακολουθώ πιστά και χωρίς ζώνη ασφαλείας.

Φιλία, ρατσισμός, αντάρτες, πόλεμος. Τροφοδοτείτε τα βιβλία σας με τις εμπειρίες της ζωής σας;

Όσο είναι εφικτό, εννοείται πως χρησιμοποιώ τις γνώσεις που έχω αποκομίσει από τις εμπειρίες μου προκειμένου να αποδώσω με μεγαλύτερη αληθοφάνεια κάποιες σκηνές του βιβλίου. Είναι γεγονός ότι όσο περισσότερες εμπειρίες έχει μαζέψει ένας συγγραφέας τόσο βαθύτερος και ουσιαστικότερος γίνεται ο λόγος του. Ας σκεφτούμε μόνο το εκπληκτικό έργο που άφησε πίσω της η αείμνηστη Άλκη Ζέη η οποία είχε ζήσει τόσα πολλά σημαντικά ιστορικά γεγονότα.

Επισκέπτεσθε τα μέρη για τα οποία γράφετε;

Αρκετά μέρη από αυτά στα οποία διαδραμίζονται οι ιστορίες  των βιβλίων μου τα έχω επισκεφτεί αν και οφείλω να ομολογήσω ότι είναι αλλιώς να περιηγείσαι στα σοκάκια π.χ. της Καλύμνου του 2020 και αλλιώς να μπορείς να τα φανταστείς πώς ήταν πολλές δεκαετίες νωρίτερα. Γι’αυτό λοιπόν κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ σημαντικό, ίσως και σημαντικότερο όταν πρόκειται για μυθιστόρημα εποχής, να βασίζεται ο συγγραφέας στα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα που θα κάνει (μαρτυρίες, βιβλία, παλιές φωτογραφίες).

Πόσο δύσκολο είναι να ψυχογραφήσετε χαρακτήρες σε βάθος;

Η εις βάθος ψυχογράφηση των χαρακτήρων είναι για μένα το κομμάτι εκείνο της συγγραφής που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον αλλά και τη μεγαλύτερη πρόκληση για έναν δημιουργό, γι’αυτό το λόγο άλλωστε προτού ξεκινήσω να φτιάχνω τον σκελετό του βιβλίου μου, έχω σκεφτεί με όσο το δυνατό περισσότερη λεπτομέρεια τους ήρωες που θα πλαισιώσουν την πλοκή.

Εν καιρώ πανδημίας το άγχος μας ξεπερνά ,τι σας δίνει διέξοδο;

Υπάρχουν μέρες που το άγχος ξεπερνά κι εμένα όπως όλους. Πρέπει να είναι αναίσθητος ή ανόητος κάποιος για να μην έχει επηρεαστεί από αυτή την άσχημη κατάσταση μέσα στην οποία έχουμε εγκλωβιστεί χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα κάποιο φως στο τούνελ. Νομίζω ότι αυτό είναι και το χειρότερο·ότι δεν έχουμε ιδέα πότε επιτέλους θα επιστρέψει η φυσιολογικότητα στις ζωές μας και μέχρι τότε νιώθουμε μετέωροι σαν μαριονέτες που κάποιος άγνωστος θεός ή ιός της κινεί.  Ωστόσο υπάρχουν πράγματα που με βοηθούν να ξεχνιέμαι με αρκετά ευχάριστο τρόπο όπως  η γυμναστική, το διάβασμα αγαπημένων βιβλίων, καμιά καλή σειρά στην τηλεόραση, το γράψιμο οπωσδήποτε (αποτελούσε ανέκαθεν το καλύτερο αγχολυτικό για μένα) και φυσικά η πολύ ενεργή ενασχόληση με τον γιο μου.

Τι μήνυμα στέλνετε στους αναγνώστες σας;

Το μήνυμα που θα ήθελα να δώσω είναι να μην παραιτούμαστε και προπάντων να μην μας πιάνει απελπισία. Όση περισσότερη ώρα κοιτάζουμε την άβυσσο τόσο μοιάζει σαν να την προσκαλούμε να κοιτάξει κι εκείνη εμάς...για να παραφράσω λίγο τον Νίτσε. Με ψυχραιμία και αισιοδοξία θα το αντιμετωπίσουμε  κι αυτό κι όταν περάσει θα είμαστε πιο δυνατοί. Αυτή την περίοδο χρειάζεται περισσότερο από ποτέ εγκράτεια, σύνεση και υπομονή για να αποδείξουμε ότι οι Έλληνες  είναι μαθημένοι στα δύσκολα και δεν τα φοβούνται.

Βασιλική Ευαγγέλου-Παπαθανασίου
Share on Google Plus

About femalevoice

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.